การประเมินตามสภาพจริงสำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ
คำสำคัญ:
การประเมิน, การประเมินตามสภาพจริง, ผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษบทคัดย่อ
การประเมินตามสภาพจริง เป็นการประเมินทางเลือกซึ่งเหมาะจะนำไปใช้ประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ เนื่องจากการประเมินนี้เป็นการประเมินที่ผู้เรียนต้องลงมือปฏิบัติกิจกรรมการเรียนรู้
ที่ตอบวัตถุประสงค์การเรียนรู้ เครื่องมือที่ใช้ประเมินตามสภาพจริงควรครอบคลุมพฤติกรรมการเรียนรู้ 3 ด้าน ได้แก่ ด้านพุทธิพิสัย ด้านจิตพิสัย และด้านทักษะพิสัย โดยเครื่องมือวัดพฤติกรรมการเรียนรู้ในแต่ละด้านที่นิยมนำมาใช้ในการประเมิน มีดังนี้ ด้านพุทธพิสัย คือ แบบทดสอบ ด้านจิตพิสัย คือ การสังเกต และการสัมภาษณ์ และด้านทักษะพิสัย คือ การประเมินภาคปฏิบัติ และการประเมินจากแฟ้มสะสมงาน ทั้งนี้การนำเครื่องมือวัดพฤติกรรมต่างๆ ไปใช้ผู้ประเมินจะต้องเลือกวิธีการประเมินตามสภาพจริงให้เหมาะกับผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษแต่ละประเภท รวมทั้งจะต้องให้การช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกในการประเมิน ได้แก่ การจัดทำข้อสอบ การตอบข้อสอบ การจัดสภาพแวดล้อม และการกำหนดเวลาสอบ ทั้งนี้ เพื่อให้ผู้ประเมินหรือสถานศึกษาประเมินผลการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิผลและมีประสิทธิภาพ มีผลการประเมินตรงตามสภาพความรู้ความสามารถที่แท้จริงของผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Bruce, B. F., Vicki, L. S., & Justin, P. A. (2012). Defining authentic classroom assessment. Practical Assessment, Research & Evaluation, 17(2), 1-18.
Burke, K. (2009). How to assess authentic learning (5th ed.). Thousand Oaks, CA: Corwin.
Chookhampaeng, C. (2010). Learning assessment. Mahasarakham: Mahasarakham University Press.
Deemee, P., Phusavat, P., & Rattanakad, W. (2016). Learning assessment techniques for the 21st century. The Journal of Thailand Basic Education Community on Measurement and Evaluation. 3: 10-12. Retrieved from http://bet.obec.go.th/index/wp-content/uploads/2017/01/e-book_594.pdf
Elsworth, S. (2017). Definition of authentic assessment & why it is useful with students with special needs. Retrieved from https://classroom.synonym.com/definition-authentic-assessment-useful-students-special-needs-6725.html
Linn, R. L., & Miller, M. D. (2005). Measurement and assessment in teaching (9th ed.). Columbus: Pearson Merrill Prentice Hall.
Ministry of Education. (2009). The ministry promulgation regarding criteria and types of the disable 2009, Government Gazette. No. 126, Special Volume 80d, Pages 45-47, June 8th, 2009.
Ministry of Education. (2018). Education development plan for the disable, volume 3 (2017- 2021). Bangkok: Ministry of Education.
Nitko, A. J., & Brookhart, S. M. (2007). Educational assessment of students (5th ed). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Office of the Royal Society. (2012). The royal institute education dictionary. Bangkok: Arun Printing Ltd., Part.
Pasiphol, S., Lawthong, N., & Tangdhanakanond, K. (2015). Measurement and evaluation of learning. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Phonok, J. (2018, 10 May). Authentic assessment. Daily News, p.23.
Special Education Bureau & Office of the Basic Education Commission. (2015). A guideline for the assessment of students with special needs. Bangkok: National Office of Buddhism.
Thumthong, B. (2013). Theories and development of instructional model. Bangkok: Triple Education Co.,Ltd.
Topithak, K. (2016). Assessing student’s learning in the 21st century: The authentic learning assessment. Retrieved from http://academic.rmutsv.ac.th/sites/academic.rmutsv.ac.th/ files/04.pdf
Vidhayasirinun, S. (2012). Volume 10, An assessment of special need students. A Compilation of Texts and Learning Management for the Disable. Nonthabury: School of Educational Studies, Sukhothai Thammathirat Open University.
Wiggins, G. P. (1993). Assessing student performance. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
Wongwanich, S. (2013). New approaches to learning assessment. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสถาบันราชสุดาเพื่อการวิจัยและพัฒนาคนพิการ
