ความพร้อมของบุคลากรทางการแพทย์ต่อการใช้การแพทย์ทางไกล ในหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ที่มา: การแพทย์ทางไกล (telemedicine) ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในการดูแลสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงการระบาดของโรคโควิด-19 อย่างไรก็ตาม การนำเทคโนโลยีนี้มาใช้ในระบบสุขภาพปฐมภูมิยังต้องเผชิญกับปัจจัยหลายประการ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความพร้อมและปัจจัยที่มีผลต่อการใช้การแพทย์ทางไกลในหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ เขตอำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัสดุและวิธีการ: การศึกษาเชิงพรรณนาแบบตัดขวาง (cross-sectional study) เก็บข้อมูลระหว่างเดือนสิงหาคม - พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 จากบุคลากรทางการแพทย์ในหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ จำนวน 178 คน ใช้แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อความพร้อมของบุคลากรในการใช้ telemedicine ด้วย Pearson Chi-square
ผลการศึกษา: พบว่าร้อยละ 53.3 ของหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิในพื้นที่ศึกษา มีความพร้อมในการให้บริการการแพทย์ทางไกล ปัจจัยที่สนับสนุนความพร้อม ได้แก่ การมีโครงสร้างพื้นฐานทางอินเทอร์เน็ตที่ดี วัฒนธรรมองค์กรที่ยอมรับเทคโนโลยี และความต้องการของผู้รับบริการ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความพร้อมของบุคลากร ได้แก่ อายุ (p = 0.028) และ ตำแหน่งงาน (p < 0.05) ซึ่งบ่งชี้ว่าแพทย์และบุคลากรที่อายุน้อยกว่ามีแนวโน้มที่จะยอมรับและใช้ telemedicine ได้ดีกว่า
สรุป: แม้ว่าการแพทย์ทางไกลจะได้รับการยอมรับและนำมาใช้ในระบบสุขภาพปฐมภูมิในระดับหนึ่ง แต่ยังมีปัจจัยที่ต้องพัฒนาเพิ่มเติม เช่น การให้ความรู้แก่บุคลากร ระบบสนับสนุนทางเทคโนโลยี และแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจน งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการกำหนดนโยบายเพื่อพัฒนา telemedicine ให้มีประสิทธิภาพและยั่งยืนในอนาคต
คำสำคัญ: การแพทย์ทางไกล ความพร้อม บุคลากรทางด้านสาธารณสุข หน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ เขตอำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสาร PCFM ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสาร PCFM ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร PCFM หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสาร PCFM ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Bokolo Anthony J. Use of Telemedicine and Virtual Care for Remote Treatment in Response to COVID-19 Pandemic. J Med Syst. 2020;44:132. PubMed PMID: 32542571
Hincapié MA, Gallego JC, Gempeler A, Piñeros JA, Nasner D, Escobar MF. Implementation and Usefulness of Telemedicine During the COVID-19 Pandemic: A Scoping Review. J Prim Care Community Health. 2020 Jan-Dec;11:2150132720980612. PubMed. PMID: 33300414
Doraiswamy S, Abraham A, Mamtani R, Cheema S. Use of telehealth during the COVID-19 pandemic: scoping review. J Med Internet Res. 2020 Dec 1;22(12):e24087. PubMed PMID: 33147166
Ross J, Stevenson F, Lau R, Murray E. Factors that influence the implementation of e-health: a systematic review of systematic reviews (an update). Implement Sci. 2016;11:146. PubMed PMID: 27782832
Smith WB, 2nd, Kohlwes RJ. From Leather Bags to Webcams, the emerging tools of tele-primary care. J Gen Intern Med. 2020;35:628-9.
Tapper EB, Asrani SK. The COVID-19 pandemic will have a long-lasting impact on the quality of cirrhosis care. J Hepatol. 2020;73:441-5.
กระทรวงสาธารณสุข. การกำหนดแนวทางการพัฒนาและการประยุกต์การใช้งานบริการทางการแพทย์ผ่านระบบอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงในพื้นที่ชนบท. บันทึกข้อตกลงความ ร่วมมือ. 2562.
eHealth WHOGOf. Telemedicine: opportunities and developments in Member States: report on the second global survey on eHealth. Geneva: World Health Organization; 2010.
Johnson AM. Telehealth: Defining 21st Century Care. 2021 [cited 2025 Aug 7]. Available from: https://www.americantelemed.org/resource/whytelemedicine/
Marcoux RM, Vogenberg FR. Telehealth: Applications From a Legal and Regulatory Perspective. P T. 2016;41:567-70.
Rathbone AL, Prescott J. The use of mobile apps and sms messaging as physical and mental health interventions: systematic review. J Med Internet Res. 2017;19(8):e295-e. PubMed PMID: 28838887
Yusif S, Hafeez-Baig A, Soar J. e-Health readiness assessment factors and measuring tools: A systematic review. Int J Med Inform. 2017 Nov;107:56-64.
Lee S, Begley CE, Morgan R, Chan W, Kim SY. m-Health policy readiness and enabling factors: Comparisons of Sub-Saharan Africa and organization for economic cooperation and development countries. Telemed J E Health. 2018;24:908-21.
Scott Kruse C, Karem P, Shifflett K, Vegi L, Ravi K, Brooks M. Evaluating barriers to adopting telemedicine worldwide: A systematic review. J Telemed Telecare. 2018;24:4-12.
Combi C, Pozzani G, Pozzi G. Telemedicine for Developing Countries. A Survey and Some Design Issues. Appl Clin Inform. 2016;7:1025-50.
Bashshur RL, Howell JD, Krupinski EA, Harms KM, Bashshur N, Doarn CR. The Empirical Foundations of telemedicine interventions in primary care. Telemed J E Health. 2016;22:342-75.
Daniel WW, Cross CL. Biostatistics: A foundation for analysis in the health sciences. 11th ed. Hoboken (NJ): Wiley; 2018.
Vidal-Alaball J, Acosta-Roja R, Pastor Hernández N, Sanchez Luque U, Morrison D, Narejos Pérez S, et al. Telemedicine in the face of the COVID-19 pandemic. Atencion primaria. 2020;52:418-22.
Saleh S, Khodor R, Alameddine M, Baroud M. Readiness of healthcare providers for eHealth: the case from primary healthcare centers in Lebanon. BMC Health Serv Res. 2016;16:644. PubMed PMID: 27832788
AshaRani PV, Jue Hua L, Roystonn K, Siva Kumar FD, Peizhi W, Ying Jie S, et al. Readiness and acceptance of ehealth services for diabetes care in the general population: cross-sectional study. J Med Internet Res. 2021;23(9):e26881. PubMed PMID: 34473062
Weichelt B, Bendixsen C, Patrick T. A model for assessing necessary conditions for rural health care’s mobile health readiness: qualitative assessment of clinician-perceived barriers. JMIR Mhealth Uhealth. 2019;7(11):e11915. PubMed PMID: 31702564
