ความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในระดับปฐมภูมิเขตเมือง

บทคัดย่อ

ที่มา: ปัญหาทางด้านสมองและจิตใจที่พบบ่อยที่สุดในผู้สูงอายุ คือ ภาวะซึมเศร้า แต่กลับถูกมองข้ามและเข้าใจว่าเป็นความปกติของผู้สูงอายุ  การศึกษานี้จึงต้องการทราบความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุเพื่อค้นหาผู้ป่วยสู่การรักษาต่อไป

แบบวิจัย: การศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง

วัสดุและวิธีการ: ศึกษาในผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 554 คน ที่หน่วยปฐมภูมิในเขตเมือง ในช่วงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 ถึงเมษายน พ.ศ. 2567 ประเมินภาวะซึมเศร้าด้วยแบบสอบถาม TGDS-15 ปัจจัยด้านสุขภาพและวิถีชีวิต และแบบวัดความรู้สึกว้าเหว่ยูซีแอลเอ ชนิด 6 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการทางสถิติ multivariate logistic regression โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่น้อยกว่า 0.05

ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่าง 554 ราย ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ เท่ากับร้อยละ 12.8 (95%CI: 0.1001-0.1617) ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ โรคเบาหวาน ความไม่เพียงพอของรายได้ ภาวะนอนไม่หลับ และความรู้สึกว้าเหว่ 

สรุป: ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุในงานวิจัยนี้ค่อนข้างสูง ซึ่งสัมพันธ์กับปัจจัยด้านสุขภาพกาย ใจ สังคม การคัดกรอง และพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุอย่างเป็นองค์รวม จะช่วยให้ผู้ป่วยได้เข้าสู่การรักษาได้มากขึ้น

คำสำคัญ: ซึมเศร้า ผู้สูงอายุ ความว้าเหว่ ปฐมภูมิ เขตเมือง