THE DEVELOPMENT MODEL OF BORDER TRADE BUSINESS MANAGEMENT CONTEXT OF THE SPECIAL ECONOMIC ZONE.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Research on the development model of border trade businesses management Context of the Special Economic Zone. The objectives are to: 1. Study the management conditions of border trade business operations in the Special Economic Zone, Tak Province. 2. Study the best practice model of border trade business management. in the Special Economic Zone, Tak Province. 3. Develop a management model for border trade businesses in the Special Economic Zone of Tak Province and 4. Study opinions on the management model of border trade businesses. In the Special Economic Zone, Tak Province. This research is a mixed method. The quantitative research used questionnaires with 265 border trade operators in the Special Economic Zone. The statistics used were mean, standard deviation by exploratory factor analysis. The qualitative research used in-depth interviews with 12 border trade operators in the Special Economic Zone, 5 representatives of related agencies, and 3 experts. The results of the research concluded that Border trade business management model Context of the Special Economic Zone consisting of the 5M business management elements, namely 1) Man (human resources), the format and strengths are 1. understanding, close, friendly, adequate welfare, 2. equal, equitable, fair, 3. clear duties. Continuous development, Have a common goal. 2) Material and Technology has formats and strengths: 1. Raw materials, products, equipment are standardized, ready to use, modern, adequate. 2. Use technology to help in business services, transportation, advertising, sales. 3) Money (finance and budget) has formats and strengths: 1. Know about taxes correctly 2. Financial planning 3. Record accounts and financial statements 4. Have a reliable and fair source of funds 4) Management has a format and strengths: 1. Plan well and execute correctly. Check regularly 2. Evaluate clearly, continuously improve and develop 3. Able to adapt, make decisions, solve problems. 4. Accurate, fast, timely, honest 5) Marketing (marketing) has formats and strengths: 1. Products are of high quality, standard, modern 2. Reasonable and fair prices 3. Location A place that is clean, convenient to use, comfortable, close to the community. 4. Price reduction promotions, free giveaways, close after-sales service. 5. Seeking new customers and care of old customers, Understand the culture 6. Deliver quickly Pursue satisfaction Pay attention to every problem, Use online media. The developed format is appropriate possibility and usefulness. Can be applied in business management by the results of the model evaluation the overall is a high level. The average is 4.11.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามและไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ
References
กรมการค้าต่างประเทศ. (2564). รายงานสถิติการค้าชายแดน ประจำปี 2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงพาณิชย์.
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2565). ข้อมูลธุรกิจเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษตาก. กรุงเทพฯ: กระทรวงพาณิชย์.
ณัฐพศุตม์ ภัทธิราสินสิริ และกิตติศักดิ์ อังคะนาวิน. (2561). รูปแบบการพัฒนาการประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ที่ส่งผลต่อความสำเร็จในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารสมาคมนักวิจัย, 23(3), 151-164.
นิรมล กิติกุล. (2545). องค์การและการจัดการ. นครปฐม: บริษัทเกษมพริ้นติ้งกรุ๊ป จำกัด.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2553). Modern management การจัดการสมัยใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัท ทริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด
บุรธัช โชติช่วง และ ธีรวุฒิ บุณยโสภณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจผู้ประกอบการร้านค้ากาแฟสด. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 29(4), 680-685.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พุดทะวง พัดทะดาวง. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารธุรกิจครอบครัวไปสู่การบริหารธุรกิจ แบบ SMEs ในด้านธุรกิจการศึกษา ในเขตภาคกลางของ สปป.ลาว (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี: ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยบูรพา.
รุ่งรัตน์ สร้อยเงิน. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจศูนย์การค้าที่สอดคล้องกับเศรษฐกิจชุมชน (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี
พระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
วรโชค ไชยวงศ์. (2558). โครงการศึกษาวิเคราะห์ดัชนีและเกณฑ์มาตรฐานประกันคุณภาพของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เสนอส่วนประกันคุณภาพ สำนักบริหารวิชาการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2550). การจัดการและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท๊กซ์.
สถาบันบริหารสารสนเทศและการจัดการความรู้. (2562). แนวทางปฏิบัติที่เป็นเลิศในการจัดการ ความรู้. ปทุมธานี: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ พัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). รายงานความก้าวหน้าการพัฒนา เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ (กพศ.)(กันยายน 2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการ เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2564). รายงานสถานการณ์ SMEs ไทยปี 2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงอุตสาหกรรม.
Keeve, P. J. (1988). Model and Model Building Educational Research Methodology and Measurement: An international Handbook. Oxford, England: Pergamon Press.
Steiner, L. (1988). Organizational dilemmas as barriers to learning. The Learning Organization, 5(4), 193–201.
