โมเดลสมการโครงสร้างของความสามารถในการบริหารจัดการและการขับเคลื่อนองค์กรด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลและนวัตกรรมที่ส่งผลต่อความยั่งยืนทางธุรกิจของผู้ประกอบการขนาดเล็กในจังหวัดอ่างทองและลพบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างความยั่งยืนทางธุรกิจของผู้ประกอบการขนาดเล็กในจังหวัดอ่างทองและลพบุรีผ่านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขัน โดยมุ่ง (1) ศึกษาปัจจัยเชิงบริหารจัดการที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของธุรกิจ (2) วิเคราะห์บทบาทของเทคโนโลยีดิจิทัลต่อการเพิ่มศักยภาพการแข่งขัน และ (3) เสนอแนวทางเชิงปฏิบัติที่เหมาะสมกับบริบทผู้ประกอบการไทย เก็บข้อมูลจากผู้ประกอบการขนาดเล็กจำนวน 205 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและโมเดลสมการโครงสร้าง (SEM)
ผลการวิจัยเชิงประจักษ์ชี้ว่าการวิเคราะห์โมเดลการวัดของตัวแปรความยั่งยืนขององค์กรพบว่า ตัวชี้วัดความสามารถแข่งขันได้อย่างมีประสิทธิภาพในตลาดปัจจุบันมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบมาตรฐานอยู่ในระดับสูง (β = 0.837, R² = 0.701) ขณะที่ตัวชี้วัดการใช้เทคโนโลยีช่วยเพิ่มโอกาสในการเติบโตอย่างยั่งยืนมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบอยู่ในระดับปานกลางแต่มีนัยสำคัญทางสถิติ โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 51.4
การสังเคราะห์ผลชี้ให้เห็นว่า ความยั่งยืนของผู้ประกอบการขนาดเล็กเกิดจากการบูรณาการความสามารถภายในองค์กรกับการใช้เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการตัดสินใจและการสร้างคุณค่าทางธุรกิจ งานวิจัยนี้จึงนำเสนอกรอบความคิดใหม่ที่อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้ประกอบการ เทคโนโลยีดิจิทัล และความยั่งยืนทางธุรกิจ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาเชิงนโยบาย โครงการสนับสนุน และกลไกเสริมขีดความสามารถผู้ประกอบการขนาดเล็กในบริบทเศรษฐกิจท้องถิ่นของประเทศไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามและไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงพาณิชย์. (2564). ข้อมูลสถิติธุรกิจขนาดเล็กในภาคกลางของประเทศไทย. นนทบุรี, สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงพาณิชย์.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2565). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.).
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). รายงานภาวะเศรษฐกิจและสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.).
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Becker, G. S. (1993). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education (3rd ed.). Chicago, IL: University of Chicago Press.
Bharadwaj, A., El Sawy, O. A., Pavlou, P. A., and Venkatraman, N. (2013). Digital business strategy: Toward a next generation of insights. MIS Quarterly, 37(2), 471–482.
Bourgeois, L. J. (1980). Strategy and environment: A conceptual integration. Academy of Management Review, 5(1), 25–39.
Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (2nd ed.). Abingdon-on-Thames, Routledge.
Chaffey, D. (2015). Digital marketing: Strategy, implementation and practice (6th ed.). London, England: Pearson.
Chaffey, D., and Smith, P. R. (2022). Digital marketing excellence (6th ed.). Abingdon-on-Thames, England: Routledge.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
Denison, D. R. (2000). Organizational culture: Can it be a key lever for driving organizational change? In S. Cartwright & C. L. Cooper (Eds.), The handbook of organizational culture. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Dyllick, T., and Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment, 11(2), 130–141.
Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Gabriola Island: New Society Publishers.
European Commission. (2021). Digitalization and sustainable growth in SMEs. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
Fayol, H. (1916). Administration industrielle et générale. Malakoff: Dunod.
Gitman, L. J., and Zutter, C. J. (2015). Principles of managerial finance (14th ed.). London, England: Pearson.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Boston, MA: Cengage.
Hu, L. T., and Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55.
Israel, G. D. (2012). Determining sample size. Gainesville, FL: University of Florida, IFAS Extension.
Jarrah, M. H., Askay, D., Eshraghi, A., and Smith, P. (2023). Artificial intelligence and knowledge management: A partnership between human and AI. Business Horizons, 66(1), 87–99.
Kotler, P., Kartajaya, H., and Setiawan, I. (2021). Marketing 5.0: Technology for humanity. Hoboken, NJ: Wiley.
Lynn, M. R. (1986). Determination and quantification of content validity. Nursing Research, 35(6), 382–385.
McKinsey and Company. (2022). The data-driven enterprise of 2025. New York: McKinsey Global Institute.
Nunnally, J. C., and Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
OECD. (2017). Enhancing the contributions of SMEs in a global and digitalised economy. Paris: OECD Publishing.
OECD. (2023). SME digital transformation and competitiveness. Paris: OECD Publishing.
Porter, M. E., and Heppelmann, J. E. (2014). How smart, connected products are transforming competition. Harvard Business Review, 92(11), 64–88.
Provost, F., and Fawcett, T. (2013). Data science for business. Sebastopol: O’Reilly Media.
Rae, D. (2006). Entrepreneurial learning: A conceptual framework for technology-based enterprise. Technology Analysis & Strategic Management, 18(1), 39–56.
Robbins, S. P., and Coulter, M. (2018). Management (14th ed.). London: Pearson.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Storey, D. J. (2016). Understanding the small business sector. Abingdon-on-Thames, England: Routledge.
Teece, D. J. (2007). Explicating dynamic capabilities: The nature and micro foundations of (sustainable) enterprise performance. Strategic Management Journal, 28(13), 1319–1350.
Teece, D. J. (2014). The foundations of enterprise performance: Dynamic and ordinary capabilities in an economic theory of firms. Academy of Management Perspectives, 28(4), 328–352.
UNCTAD. (2022). Digital economy report 2022. Geneva, Switzerland: United Nations.
UN Global Compact. (2023). Corporate sustainability trends report. New York: United Nations Global Compact.
Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425–478.
World Bank. (2021). Small and medium enterprises in Thailand: Trends and opportunities. Washington DC: World Bank Group.
World Bank. (2022). Digitalization and SMEs in emerging economies. Washington DC: World Bank Group.
