ความคาดหวังแต่ละเจเนอเรชัน ในการจัดการทรัพยากรมนุษย์ กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคาดหวังการจัดการทรัพยากรมนุษย์แต่ละเจเนอเรชันของบุคลากร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร และ 2) เปรียบเทียบความคาดหวังการจัดการทรัพยากรมนุษย์ แต่ละเจเนอเรชันของบุคลากร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร ได้แก่ บุคลากรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร จำนวน 288 คน วิเคราะห์ผลด้วยสถิติเชิงพรรณนา โดยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติเชิงอนุมาน โดยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการศึกษา พบว่า ความคาดหวังการจัดการทรัพยากรมนุษย์ของบุคลากรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร อยู่ในระดับมาก โดยเจเนอเรชันแซด และเจเนอเรชันวาย คาดหวังในด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน ให้มีการนำผลการประเมินมาเป็นข้อมูลในการวางแผนพัฒนาบุคลากร สำหรับเจเนอเรชันเอ็กซ์ คาดหวังในด้านการสรรหาและคัดเลือก ให้มีกระบวนการสรรหาและคัดเลือกที่มีประสิทธิภาพและเป็นธรรม ในด้านการฝึกอบรมและพัฒนา คาดหวังให้มีการพัฒนาทักษะ ความรู้ และความสามารถของบุคลากรในการเตรียมความพร้อมสู่ตำแหน่งงานที่สูงขึ้น ผลการเปรียบเทียบความคาดหวังรูปแบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์ แต่ละเจเนอเรชัน พบว่าบุคลากรที่มีเจเนอเรชันต่างกัน มีความคาดหวังการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในภาพรวมแตกต่างกันในเรื่องการสรรหาและคัดเลือก การฝึกอบรมและพัฒนา การประเมินผลการปฏิบัติงาน และค่าตอบแทนและสวัสดิการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามและไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ
เอกสารอ้างอิง
กองบริหารงานบุคคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. (2567). ข้อมูลบุคลากร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ณ วันที่ 31 กรกฎาคม 2567. สืบค้น 20 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://personnel.rmutk.ac.th/?page_id=11238.
กองบริหารงานบุคคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. (2568). แผนการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. สืบค้น 20 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://hrm.offpre.rmutp.ac.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/04.pdf.
กิตติยาภรณ์ ศูนย์กลาง. (2564). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรเจเนอเรชันเอ็กซ์ (Generation X) และเจเนอเรชันวาย (Generation Y) กรณีศึกษา สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. (ค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สืบค้นจาก https://tu.ac.th/research.
แก้วตา ผู้พัฒนพงศ์. (2561). การวางแผนทรัพยากรมนุษย์ การสรรหาและการคัดเลือก (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จุฑาทิพย์ ศิรินพวงศ์ และภัทร์ พลอยแหวน. (2567). การรับรู้และความคาดหวังต่อการจัดสวัสดิการแบบยืดหยุ่นด้านสุขภาพ. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล, 11(1). 298-313.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2557). จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฎฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2545). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
นิติภูมิ ภูตะโชติ. (2559). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมโรงแรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิทัศน์ ศิริโชติรัตน์. (2560). หลักการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิ่นผกา เหล่าเกษม. (2567). นวัตกรรมในการบริหารงานทรัพยากรมนุษย์. วารสารอิสลามแห่งประเทศไทย, 1(1), 61-71.
ประทานพร สุรินต๊ะ. (2567). ความคาดหวังการเรียนรู้และการรับรู้การสนับสนุน กับความผูกพันต่อองค์การ กรณีศึกษานักศึกษาสาขาวิชาการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม, 6(1), 123-146.
ประไพศรี ธรรมวิริยะวงศ์. (2559). การจัดการความหลากหลายของบุคลากรในองค์การ.วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 5(2), 1-12.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. (ม.ป.ป.). ประวัติ - โครงสร้าง. สืบค้น 22 กรกฎาคม 2566, จาก https://www.rmutp.ac.th.
ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุและฟื้นฟูผู้ป่วย. (2565). ความแตกต่างของ Generation ของแต่ละช่วงวัย. สืบค้น 24 กันยายน 2565, จาก https://winestrehab.com/the-different-between-generations.
ละเอียด ศิลาน้อย. (2558). วิธีวิทยาการกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างเพื่อการวิจัยเชิงปริมาณ(เชิงสำรวจ และเชิงทดลอง). กรุงเทพฯ: บางกอกบูลพริ้นต์.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่. (2564). เข้าใจความต่างคน 4 เจเนอเรชัน เสริมการทำงานสุดแฮปปี้. สืบค้น 28 กรกฎาคม 2567, จาก https://psub.psu.ac.th/?p=8180.
Cox, T. (1991). The multicultural organization. Academy of Management Executive, 5(2), 34 – 47.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing. (3rd ed). New York: Harper And Row.
Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. In M. Fishbein (Ed.), Attitude theory and measurement. New York: Wiley.
Weiers, R. M. (2005). Introduction to Business Statistics. (5th ed.). CA: Thomson South-Western.
