แนวทางการบริหารจัดการเพื่อยกระดับคุณภาพการให้บริการสาธารณะ ภายใต้แนวคิดเมืองอัจฉริยะ (Smart City): กรณีศึกษาเทศบาลนครหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยแบบผสานวิธีครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการให้บริการสาธารณะภายใต้แนวคิดเมืองอัจฉริยะ (Smart City) ของเทศบาลนครหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะ จำแนกตามลักษณะส่วนบุคคล 3) ศึกษาปัจจัยด้านองค์ประกอบของเมืองอัจฉริยะที่มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับคุณภาพการให้บริการสาธารณะ และ 4) เสนอแนวทางการบริหารจัดการเพื่อยกระดับคุณภาพการให้บริการสาธารณะภายใต้แนวคิดเมืองอัจฉริยะ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนอายุระหว่าง 18–60 ปี ที่เคยใช้บริการของเทศบาลนครหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 396 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพการให้บริการสาธารณะภายใต้แนวคิดเมืองอัจฉริยะโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านความมั่นใจและความปลอดภัยของบริการมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านความเชื่อถือได้ของระบบบริการสาธารณะ ด้านความเป็นรูปธรรมของบริการดิจิทัล ด้านความเอาใจใส่ต่อผู้ใช้บริการ และด้านความรวดเร็วในการตอบสนองต่อผู้ใช้บริการ 2) ประชาชนที่มีอายุ ระดับการศึกษา และความถี่ในการใช้บริการแตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) องค์ประกอบของเมืองอัจฉริยะ ได้แก่ ด้านสิ่งแวดล้อมอัจฉริยะ ด้านการดำรงชีวิตอัจฉริยะ ด้านการบริหารภาครัฐอัจฉริยะ และด้านโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลอัจฉริยะ มีความสัมพันธ์เชิงเหตุ-ผลกับคุณภาพการให้บริการสาธารณะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 4) แนวทางการบริหารจัดการควรมุ่งพัฒนาระบบบริการดิจิทัล ฐานข้อมูล โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล และศักยภาพบุคลากร ควบคู่กับการปรับปรุงกระบวนการให้บริการและลดขั้นตอนการดำเนินงาน เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการให้บริการ ส่งเสริมการเข้าถึงบริการของประชาชนทุกกลุ่มอย่างเท่าเทียม และสนับสนุนการพัฒนาเมืองอัจฉริยะอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานสถานการณ์การท่องเที่ยวภายในประเทศ. กรุงเทพฯ: การ
ท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
ก้องกิดากร หทัยวิวัฒน์กุล. (2568). ภาคีภิบาล: การพัฒนาเมืองอัจฉริยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่ความ
ยั่งยืน. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 6(1), 309–323.
บุญเพ็ง สิทธิวงษา. (2567). การบริหารจัดการเมืองอัจฉริยะศูนย์กลางการค้าการลงทุนการท่องเที่ยวและไมซ์ในอนุ
ภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงตอนบน 4 จังหวัด ประเทศไทย. วารสารราชภัฏสุรินทร์วิชาการ, 2(1), 1–18.
พระพงษ์พัฒน์ ชวโน. (2560). การให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองคง อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ.
วารสารมหาจุฬาคชสาร, 8(2), 138–145.
พระมหาวสันต์ หงอกชัย, และชินวัตร เชื้อสระคู. (2568). การขับเคลื่อนสู่ความเป็นเมืองที่ยั่งยืน: การวิเคราะห์
บทบาทของเมืองอัจฉริยะ ภาคีเครือข่ายและการบริหารจัดการของเทศบาลนครขอนแก่น. Journal of
Roi Kaensarn Academi, 9(7), 644–656.
มยุรี แก้วปัญโย, นวลนภา จุลสุทธิ, และประยูร อิมิวัตร์. (2568). การประเมินประสิทธิภาพรูปแบบการให้บริการ
ออนไลน์ของศูนย์บริการจุดเดียวเบ็ดเสร็จ (One Stop Service) เพื่อพัฒนาเมืองอัจฉริยะสู่ความเป็น
เลิศ เทศบาลตำบลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนานวัตกรรมเชิง
พื้นที่ (JSID), 6(1), 129–139.
Chan, F. K. Y., Thong, J. Y. L., Brown, S. A., & Venkatesh, V. (2021). Service design and citizen
satisfaction with e-government services: A multidimensional perspective. Public
Administration Review, 81(5), 874–894.
Denhardt, R. B., & Denhardt, J. V. (2003). The New Public Service: Serving, not steering. Armonk,
NY: M. E. Sharpe.
Hardi, R., Nurmandi, A., Purwaningsih, T., & Manaf, H. A. (2025). Smart city governance and
interoperability: Enhancing human security in Yogyakarta and Makassar, Indonesia. Journal
of Urban Affairs, 47(2), 315–333.
Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2020). Smart Cities and
Inclusive Growth. Paris: OECD Publishing.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for
measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40.
Wirtz, B. W., Weyerer, J. C., & Geyer, C. (2021). Digital public services in smart cities: An empirical
analysis. Public Management Review, 23(5), 701–724.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
