แนวทางการพัฒนาอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์เชี่ยวชาญด้านพิการ (อพมก.) เพื่อส่งเสริมการเข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐานของคนพิการ กรณีศึกษา จังหวัดสุโขทัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะส่วนบุคคลของอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เชี่ยวชาญด้านคนพิการ (อพมก.) ในการส่งเสริมการเข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐานของคนพิการในจังหวัดสุโขทัย เปรียบเทียบความแตกต่างตามปัจจัยส่วนบุคคล และเสนอแนวทางการพัฒนา อพมก. เพื่อเพิ่มศักยภาพและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสานระหว่างเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคือ อพมก. ในจังหวัดสุโขทัย เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและเชิงอนุมาน ได้แก่ Independent Samples t-test และ One-way ANOVA ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยการตีความเชิงอุปนัยและนำเสนอแบบบรรยาย

          ผลการศึกษาพบว่า อพมก. มีระดับความรู้และทักษะในการส่งเสริมการเข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐานของคนพิการโดยรวมอยู่ในระดับมาก และมีคุณลักษณะส่วนบุคคลอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อเปรียบเทียบตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า อพมก. ที่มีเพศและอาชีพแตกต่างกัน มีระดับความรู้และทักษะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผู้ที่มีระดับการศึกษา รายได้ และระยะเวลาการปฏิบัติงานแตกต่างกัน มีระดับความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะส่วนบุคคลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

          แนวทางการพัฒนา อพมก. เพื่อเพิ่มศักยภาพและประสิทธิภาพ ควรดำเนินการแบบบูรณาการทั้งด้านความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะส่วนบุคคลอย่างสมดุล เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีคุณธรรม และตอบสนองความต้องการของคนพิการในพื้นที่ได้อย่างครอบคลุมและยั่งยืน