ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล สังกัดกระทรวงสาธารณสุข
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1. เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านความสะดวกในการซื้อ ด้านการประชาสัมพันธ์ของสถาบันการศึกษา ด้านภาพลักษณ์ของพยาบาล ด้านอิทธิพลจากบุคคลรอบข้าง และการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล 2. เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านความสะดวกในการซื้อ ด้านการประชาสัมพันธ์ของสถาบันการศึกษา ด้านภาพลักษณ์ของพยาบาล และด้านอิทธิพลจากบุคคลรอบข้างมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 ที่ศึกษาอยู่ในสถาบันการศึกษาสังกัดกระทรวงสาธารณสุข และใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 401 ตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณด้วยวิธี Enter ในการทดสอบสมมติฐาน
ผลการศึกษาวิจัย พบว่า นักศึกษาพยาบาลมีระดับความคิดเห็นต่อภาพลักษณ์ของพยาบาล การประชาสัมพันธ์ เครื่องแบบพยาบาล ความสะดวกในการซื้อ ราคา และอิทธิพลจากบุคคลรอบข้าง ตามลำดับ และมีความคิดเห็นต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาลนั้น เห็นด้วยในระดับมาก นอกจากนี้ ผลการทดสอบสมมติฐานการวิจัย พบว่า เครื่องแบบพยาบาล ความสะดวกในการซื้อ ภาพลักษณ์ของพยาบาล การประชาสัมพันธ์ อิทธิพลจากบุคคลรอบข้าง และราคา สามารถพยากรณ์ตัวแปรตามการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาลได้ ตามลำดับ การวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณ ตัวแปรอิสระในโมเดลฯ มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล ร้อยละ 64.4 ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ส่วน การประชาสัมพันธ์ไม่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องแบบพยาบาล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2562). การวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (SEM) ด้วย AMOS. กรุงเทพมหานคร: สามลดา.
กิตติภาพร ดอกรัก, และ ธนภณ นิธิเชาวกุล. (2567). การรับรู้คุณภาพสินค้าประเภทเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านช่องทางการไลฟ์สดของผู้บริโภคกลุ่มเจเนอเรชั่นวายในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(2), 308 - 325.
จริยา แย้มสำราญ. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความพึงพอใจและความตั้งใจในการซื้อซ้ำเสื้อผ้าผ่านร้านค้าบนสื่อสังคมออนไลน์. (การจัดการมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐฒ.
ชุติภา ทรัพย์ทวีสิริกุล, และ พรพรหม ชมงาม. (2567). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อสังคม ที่มีผลกับกระบวนการตัดสินใจเลือกใช้ การตลาดเชิงกิจกรรมของกลุ่มลูกค้าในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 28(3), 165-176.
โชษิตา สุขทัศน์. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อเสื้อผ้าออนไลน์ผ่าน Shein ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, ปทุมธานี.
ธารินี สมจรรยา. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นวายผ่านช่องทางออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานคร. (การจัดการมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
ธีรภัทร แก้วเรือง. (2565). การประกอบสร้างอัตลักษณ์ผ่านการแต่งกายของ กลุ่ม Generation Z :กรณีศึกษาเทรนด์ Y2K. (วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารสื่อและเนื้อหา), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
ปิยมาภรณ์ ช่วยชูหนู. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสังคมออนไลน์. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร, กรุงเทพมหานคร.
ปุญญนุช บุณยะสุนานนท์. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อเสื้อผ้าสตรีผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้หญิงวัยทำงาน. (ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
พัชราภรณ์ พร่องพรมราช. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าพรีเมี่ยมแบรนด์ (Premium Brand) ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร, กรุงเทพมหานคร.
รัตนาภรณ์ เพชรกุล, ศรัณยา นาคแก้ว, และ เสาวคนธ์ ศรีสุคนธรัต์. (2564). กลยุทธ์การกำหนดราคาที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นในสถานการณ์ covid – 19 ของผู้บริโภคเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 11(1), 26-44.
ศิริชัย พงษ์วิชัย. (2564). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยคอมพิวเตอร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสรยา กลิ่นอ่อน. (2557). อิทธิพลของการสื่อสารผ่านการแต่งกายของผู้มีชื่อเสียงส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่น แบรนด์ดั้งเดิม ของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระ (บธ.ม.)), มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร.
อิราวัฒน์ ชมระกา, ชัชชัย สุจริต, ภาศิริ เขตปิยรัตน์, ศิริกานดา แหยมคง, และ เบญจวรรณ สุจริต. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายแฟชั่นผ่านช่องทางการตลาดแบบออนไลน์ของประชาชนในจังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 6(1), 106-125.
Aggarwal, Charu C. (2017). Outlier Analysis (2nd ed.). Cham: Springer.
Davies, I. (2015). The values and motivations behind sustainable fashion consumption. Journal of Consumer Behaviour, 15(2), 149-162.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., & Anderson, R.E. (2019). Multivariate Data Analysis (8 ed.). Pearson: Upper Saddle River.
Hyman, H. H. (1942). The psychology of status. Archives of Psychology, 38(269), 92-94.
Kotler, Philip, & Keller, Kevin Lane. (2016). Marketing management (15th ed.). New Jersey: Prentice-Hall, Upper Saddle River.
Krejcie, Robert V., & Morgan, Daryle W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Sadachar, A, Feng, F, Karpova, EE, & Manchiraju, S. (2013). Predicting behavioral intentions toward sustainable fashion consumption: A comparison of attitude-behavior and value-behavior consistency models Book Chapter: In Consumerism in Business and Marketing: Concepts and Practices. Journal of Global Fashion Marketing, 7(2), 76–88. doi:10.13140/RG.2.1.4375.5922
