การบริหารงานสถานศึกษาปลอดภัยในยุคดิจิทัล ของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายการศึกษา ช่อแฮ-นาจักร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารงานสถานศึกษาปลอดภัยในยุคดิจิทัล ของผู้บริหาสถานศึกษา กลุ่มเครือข่าย ช่อแฮ-นาจักร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1 ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน รวมทั้งสิ้นจำนวน 95 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษา การบริหารงานสถานศึกษาปลอดภัยในยุคดิจิทัล ของผู้บริหาสถานศึกษา กลุ่มเครือข่าย ช่อแฮ-นาจักร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1 พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ คือ ด้านอาคารสถานที่ รองลงมา คือ ด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมให้ปลอดภัย ด้านการจัดการเรียนการสอนสวัสดิศึกษา-หลักสูตรปลอดภัยและด้านที่มีค่าเฉลี่ยลำดับสุดท้าย ได้แก่ด้านการให้บริการความปลอดภัยตามลำดับ
ผลการศึกษา แนวทางการพัฒนาการบริหารงานสถานศึกษาปลอดภัยในยุคดิจิทัล ของผู้บริหาสถานศึกษา กลุ่มเครือข่าย ช่อแฮ-นาจักร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1 พบว่า ด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมให้ปลอดภัย มีแนวทางการพัฒนา คือ สำรวจและประเมิน ความเสี่ยงของอาคารสถานที่และพื้นที่ใช้งานต่างๆ ภายในโรงเรียนอย่างเป็นระบบ ติดตั้งระบบสัญญาณเตือนภัยที่ปลอดภัยและทันสมัยบูรณาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ ให้มีความพร้อมในการปฏิบัติตนเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน ด้านการให้บริการความปลอดภัย มีแนวทางการ คือ กำหนดนโยบายและแนวปฏิบัติที่ชัดเจนเกี่ยวกับการให้บริการความปลอดภัย การคัดเลือกและใช้แอปพลิเคชันด้านความปลอดภัย สแกนรายชื่อนักเรียนผ่านระบบ RFID หรือ QR Code ทุกครั้งที่ขึ้นและลงจากรถ และพัฒนาคุณภาพการให้บริการอยู่เสมอ ด้านอาคารสถานที่ มีแนวทางการพัฒนา คือ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานอาคารสถานที่ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศด้านสุขภาพ จัดให้มีห้องพยาบาลที่มีความพร้อมทั้ง สถานที่อุปกรณ์และมีเจ้าหน้าที่ประจำห้องพยาบาล มีการนำระบบ Telehealth มาใช้ในการให้คำปรึกษาและประสานงานกับหน่วยงานสาธารณสุข ด้านการจัดการเรียนการสอนสวัสดิศึกษา-หลักสูตรปลอดภัย มีแนวทางการพัฒนา คือ พัฒนาหลักสูตรสวัสดิศึกษาให้เป็นการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม โดยใช้สื่อดิจิทัลเป็นสื่อกลางเชื่อมโยงความรู้สู่สังคม สอดคล้องกับสถานการณ์ และความเสี่ยงในปัจจุบัน โดยเรียนรู้ผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล สามารถนำความรู้ไปใช้ได้จริงในชีวิตประจำวันได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกอร อุ่นสถานนท์. (2563). การบริหารด้านความปลอดภัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 กรุงเทพมหานคร. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 10(2), 1–14.
กรรณพล เหิมขุนทด. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารความปลอดภัยในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. Journal of Mahayana Voice, 10(4), 195–204.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กระทรวงศึกษาธิการ.
ขันแก้ว พรมคำ. (2564). การพัฒนาเครื่องมือวิจัยทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เนตรนภา อัตฤทธิ์. (2568). การบริหารความปลอดภัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 11(2), 188–199.
ปัญญชิตา สมบัติเพิ่ม. (2565). แนวทางการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ราตรี ศรีกรด. (2566). แนวทางการพัฒนาการจัดการความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต. (การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศิริพร อนุสภา. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาโรงเรียนเอกชนในครอบครัวซาเลเซียน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570).
สุชาดา เกตุแก้ว. (2566). แนวทางการบริหารสถานศึกษาปลอดภัยตามหลักปาปณิกธรรม โรงเรียนวัดบัวขวัญ (มีทับราษฎร์บำรุง). สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1.
Chongcharoen, K. (2024). Digital school management: A case study of successful schools for integrating digital technology. Journal of Educational Research, 18(2), 45–60.
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin.
UNESCO. (2021). Digital transformation of education: Connecting schools, empowering learners. UNESCO.
สุชีรา ใจหวัง. (2560). การศึกษาการจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. (สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
