การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก จังหวัดสมุทรสงคราม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการบริหารโรงเรียนชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก จังหวัดสมุทรสงคราม 2) ออกแบบและสร้างรูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชน 3) ประเมินรูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชน 4) เปรียบเทียบผลการทดลองระหว่างก่อนและหลังการใช้รูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชน และ 5) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชน ด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผล และด้านคุณค่า ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย ผู้บริหารและครู ของโรงเรียนวัดศรีสุวรรณคงคาราม (ราษฎร์สงเคราะห์) โดยเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัญหาการบริหาร รูปแบบที่สังเคราะห์จากทฤษฎีและงานวิจัย แบบประเมินรูปแบบ แบบทดสอบนละหลังตามแผนปฏิบัติการ แบบประเมินประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และคุณค่าของรูปแบบ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าทีแบบไม่อิสระ (t-dependent) และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า สภาพปัญหาของการบริหารโรงเรียนชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก จังหวัดสมุทรสงคราม ภาพรวมอยู่ในระดับมาก รูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชนที่สร้างขึ้น ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) การพัฒนาบุคลากร 2) การจัดระบบข้อมูลสารสนเทศ 3) การจัดการเรียนรู้ 4) การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย และ 5) การแบ่งปันความรู้ของชุมชน โดยตั้งชื่อรูปแบบว่า “PILNS Model”ผลประเมินความตรงเชิงเนื้อหา พบว่า ค่าความสอดคล้องอยู่ระดับ 0.80–1.00 สามารถนำไปทดลองตามแผนปฏิบัติการได้ ผลการทดลอง พบว่า หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลการใช้รูปแบบด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผล และด้านคุณค่า อยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ: รูปแบบการบริหารโรงเรียนชุมชน, องค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). แนวทางการจัดการศึกษาที่ยืดหยุ่นด้วย 1 โรงเรียน 3 รูปแบบ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
กุลชนกนันท์ ธนโชติกิจเกื้อกูล. (2563). รูปแบบการบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพยุคดิจิทัลในโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 11(1),103-115.
ชุมพล เสมาขันธ์. (2552). รูปแบบการวิจัยและการพัฒนา. วารสารวิทยาศาสตร์, 10(1), 97-104.
ดิเรก แสสนธิ์. (2563). การบริหารสถานศึกษาเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาภายใต้สถานการณ์โควิด-19 (COVID-19). วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 16(2), 450-462.
ดิษย์ชัย แก่นท้าว. (2560). การศึกษาสภาพ ปัญหา และความต้องการการบริหารโรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 10(4), 55-63.
ทรงวุฒิ วีเปลี่ยน. (2566). แนวทางการบริหารโรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้ (SLC). วารสารวิจัยวิชาการ, 6(6), 301.
ภัทราวรรณ ปริมิตร. (2566). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในการจัดการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ในกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตสุดถิ่นไทย. ใน (การศึกษาค้นคว้าปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต).บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพะเยา.
ระวิวรรณ พรหมวรรณ และชุติมา มุสิกานนท์. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา โรงเรียนขนาดเล็ก โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(6), 164–172.
รัตนะ บัวสนธ์. (2564). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ลภัตสดา นราพงษ์. (2560). แนวทางการพัฒนาศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดชัยภูมิ. ใน (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศนิชา ภาวโน. (2562). รูปแบบการพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนตามแนวคิดโรงเรียนเป็นชุมชน แห่งการเรียนรู้. บัณฑิตวิทยาลัย:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สิริกร เกตุประเสริฐวงศ์. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการตามแนวคิดการจัดการฐานข้อมูลของโรงเรียนมัธยมศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 13(1), 111-123.
องค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก. (2567). ข้อมูลโรงเรียน. เรียกใช้เมื่อ 10 เมษายน 2568 จากhttps://www.bangkhunteak.go.th/index.php
Best, A., & Andreasen, A. R. (1977). Consumer Response to Unsatisfactory Purchases: A Survey of Perceiving Defects, Voicing Complaints, and Obtaining Redress. Law & Society Review, 11, 701-742.
Bhattarai. (2022). Community School Management Related Educational Policy Provisions in Nepal: Perception from Implementers. Education Journal, 11(1), 26.
Likert, R. (1961). New Patterns of Management. McGraw-Hill.
Luther and Urwick. (1937). Paper on the Science of Administration. Institute of Public Administration.
Manabu, S. (2016). School reform: The concept of “learning community” and the application of theory into practice. Pico.
Peter Senge. (1990). The Fifth Discipline. Doubieday.
Rovinelli. (1977) On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2, 49-60.