พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม ของประชาชนในเทศบาลเมืองบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยแบบผสานวิธีครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสาราณียธรรมกับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสาราณียธรรมกับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม และ 3) นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งอายุ 18 ปี บริบูรณ์ขึ้นไปในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองบางกร่าง จำนวน 393 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา ผลการศึกษา พบว่า 1) ระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2) ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสาราณียธรรมกับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม โดยรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวก ในระดับสูง 3) พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบสันตินิยม เป็นแนวทางที่เน้นการพัฒนาทั้งพฤติกรรม การพูด และความคิดของประชาชนให้มีเมตตาและเคารพซึ่งกันและกัน โดยเมตตากายกรรมส่งเสริมการกระทำที่ช่วยเหลือเกื้อกูล เมตตาวจีกรรมเน้นการพูดอย่างสุภาพสร้างความเข้าใจ เมตตามโนกรรมคือการเคารพความเห็นผู้อื่นและร่วมกันพัฒนา สาธารณโภคีปลูกฝังจิตสำนึกเห็นแก่ส่วนรวม สีลสามัญญตาสร้างวินัยและจิตสาธารณะ และทิฏฐิสามัญญตาสร้างความสามัคคีและความเห็นพ้องในการพัฒนาท้องถิ่นร่วมกัน ส่งผลให้เกิดความสงบสุข ยั่งยืน และสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองที่ตั้งอยู่บนหลักธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัยอนันต์ สมุทวานิช. (2541). วิกฤติทางการเมือง. กรุงเทพฯ: กุลสารไทยคดีศึกษา.
ทินพันธ์ นาคะตะ. (2546). นักคิดผู้ยิ่งใหญ่ของโลก : ปรัชญาและทฤษฎีการเมือง. กรุงเทพฯ: สมาคมรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นรนิติ เศรษฐบุตร. (2554). การเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
พระครูสุวรรณธรรมาภิมณฑ์ (สมชาย เจริญผา). (2564). การประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรมเพื่อส่งเสริมความสมานฉันท์ในการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. ใน (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสุริยะ มทฺทโว และคณะ. (2564). การประยุกต์หลักสาราณียธรรมเพื่อส่งเสริมความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรเทศบาลในจังหวัดนครราชสีมา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(20), 263-276.
ไพวรรณ ปุริมาตร. (2563). พลวัตทางการเมืองกับการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมทองในระบอบประชาธิปไตยของนักการเมืองท้องถิ่น. ใน (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2553). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุธีกิติ์ ฝอดสูงเนิน และภัทรพล ทศมาศ. (2565). การเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของชุมชนชนบทไทยในทศวรรษที่ 10 แห่งประชาธิปไตยไทย. มนุษยสังคมสาร (มสส.), 20(3), 145-164.
สุวินัย ภรณวลัย. (2547). การเมืองเชิงบูรณาการ.. กรุงเทพฯ: Openbooks.
อัจฉราวรรณ์ ใจยะเขียว. (2566). การเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในจังหวัดนครสวรรค์. ใน (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Harper and Row Publications.