การพัฒนาศักยภาพของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร

Main Article Content

ติณณ์ โกศิยะกุล
โชติ บดีรัฐ
ภาสกร ดอกจันทร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการพัฒนาศักยภาพของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชร 2) เพื่อเปรียบเทียบการพัฒนาศักยภาพของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชร โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการพัฒนาศักยภาพของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชรดำเนินการตามระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการ จำนวน 254 คน ที่ได้จากสูตรของยามาเน่ (Yamane) เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม ได้ค่าความเชื่อมั่น 0.932 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test และ F-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการพัฒนาศักยภาพของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชร โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2) ข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มี อายุ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และระยะเวลาในการปฏิบัติงาน ที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อการพัฒนาศักยภาพแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนด้านอื่นไม่แตกต่างกัน และ 3) ปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะ พบว่า 1) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่ได้กำหนดแนวทางหรือวิธีการในการพัฒนาบุคลากรที่มีความชัดเจนเป็นมาตรฐาน ขาดการสร้างความร่วมมือ ขาดงบประมาณที่ใช้ในการส่งเสริมและพัฒนา และไม่สามารถนำเทคโนโลยี หรือนวัตกรรมใหม่ๆ เข้ามาประยุกต์ใช้ในกระบวนการพัฒนาบุคลากรได้ดีเท่าที่ควร  2) ข้อเสนอแนะ คือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรจัดสรรงบประมาณให้เพียงพอ สนับสนุนทุนการศึกษา นำเอาเทคโนโลยีต่างๆ มาใช้ รวมถึงการจัดทำฐานข้อมูล KM ให้บุคลากรได้เข้าไปศึกษาหาข้อมูลได้ครบ และครอบคลุมทุกสายงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โกศิยะกุล ต. ., บดีรัฐ โ. ., & ดอกจันทร์ ภ. . (2024). การพัฒนาศักยภาพของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 7(2), 84–96. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/275900
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper Collins.

Rensis Likert. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.

Yamane, T. (1973). Statistics : An Introductory Analysis. (3rd ed). New York: Harper and Row Publications.

กฤษณ์วริศ ชนิดไทย และโชติ บดีรัฐ. (2565). แนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 8(2), 159-174.

วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ และวงพักตร์ ภู่พันธ์ศรี. (2562). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดระยอง. วารสารจันทรเกษมสาร, 25(1), 141-155.

ศรีศักดิ์ สุวรรณธรรมมา. (2563). แนวทางการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น : กรณีศึกษาเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี. ใน (การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์): บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2563). คู่มือแนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2563 – 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.

สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดกำแพงเพชร. (2566). อัตรากำลังขององค์กรปกครองท้องถิ่นในจังหวัดกำแพงเพชร. กำแพงเพชร: สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดกำแพงเพชร.

อรจิรา รื่นเจริญ. (2563). การพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติงานของข้าราชการในจังหวัดปราจีนบุรี. ใน (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาเอกการจัดการ): บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.