รูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

อคร กล่อมกูล
กฤษณพงค์ พูตระกูล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม 2) ศึกษารูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม และ 3) เพื่อให้ได้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลในการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) จำนวน 400 คน และเก็บข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 13 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง


ผลการวิจัยพบว่า 1. การมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในกรุงเทพมหานครโดยรวมอยู่ในระดับน้อย 2.ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันอาชญากรรม พบว่าผู้ให้ข้อมูลสำคัญได้เสนอปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันอาชญากรรม ประกอบด้วย แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ แรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์ การรับรู้ข้อมูลข่าวสารอาชญากรรม ความคาดหวังในผลตอบแทน ทัศนคติที่ดีต่อตำรวจ และอิทธิพลกลุ่มอ้างอิง 3.รูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม ประกอบด้วย 6 ด้าน 32 กิจกรรม ทุกกิจกรรมองค์ประกอบมีความเหมาะสม 4.ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ดังนี้คือ ควรมุ่งเน้นการสร้างความร่วมมือกับผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันอาชญากรรมเป็นหลัก โดยการให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไปสร้างความใกล้ชิดและเป็นมิตร สร้างความเข้าใจให้มากที่สุด พร้อมทั้งเปิดรับฟังปัญหา คัดเลือกตำรวจที่จะทำหน้าที่ชักจูงใจให้เข้ามามีส่วนร่วม จัดสรรงบประมาณสำหรับเป็นค่าตอบแทน จัดตั้งเครือข่ายการมีส่วนร่วม และควรมุ่งเน้นการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่ไปประยุกต์ใช้ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กล่อมกูล อ. ., & พูตระกูล ก. . (2023). รูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 6(2), หน้า 373 – 386. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/269537
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการขนส่งทางบก. (2565). จำนวนผู้จดทะเบียนขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ. กรุงเทพฯ:

กรมการขนส่งทางบก.

กฤษณพงค์ พูตระกูล. (2560). การป้องกันอาชญากรรมในทศวรรษหน้ากับการพัฒนาระบบงานตำรวจ. นนทบุรี: โรงพิมพ์มติชนปากเกร็ด (พิมพ์ครั้งที่ 1).

กฤษณ์ มีบำรุง. (2556). การมีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรม: กรณีศึกษา ชุมชนมัสยิด

มหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต

สาขาวิชาอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต.

คมเดช ไชยเดือน. (2561). รูปแบบการพัฒนาการมีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรมและรักษาความสงบเรียบร้อยของอาสาสมัครตำรวจบ้านในเขตพื้นที่ตำรวจภูธรภาค 4. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

จิรวัฒน์ สุริยะโชติชยางกูล และนณริฏ พิศลยบุตร. (2560). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการศึกษาวิจัยการสำรวจสถานะของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบท ประเทศไทยและทางเลือกมาตรการทางเศรษฐศาสตร์ สังคม และกฎหมายสำหรับ เป้าหมายที่ 16: การส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและครอบคลุมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนให้ทุกคนเข้าถึง ความยุติธรรมและสร้างสถาบันที่มีประสิทธิผล รับผิดชอบและครอบคลุมในทุกระดับ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.