รูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในกรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม 2) ศึกษารูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม และ 3) เพื่อให้ได้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลในการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) จำนวน 400 คน และเก็บข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 13 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง
ผลการวิจัยพบว่า 1. การมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในกรุงเทพมหานครโดยรวมอยู่ในระดับน้อย 2.ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันอาชญากรรม พบว่าผู้ให้ข้อมูลสำคัญได้เสนอปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันอาชญากรรม ประกอบด้วย แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ แรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์ การรับรู้ข้อมูลข่าวสารอาชญากรรม ความคาดหวังในผลตอบแทน ทัศนคติที่ดีต่อตำรวจ และอิทธิพลกลุ่มอ้างอิง 3.รูปแบบการมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม ประกอบด้วย 6 ด้าน 32 กิจกรรม ทุกกิจกรรมองค์ประกอบมีความเหมาะสม 4.ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ดังนี้คือ ควรมุ่งเน้นการสร้างความร่วมมือกับผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ในการป้องกันอาชญากรรมเป็นหลัก โดยการให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไปสร้างความใกล้ชิดและเป็นมิตร สร้างความเข้าใจให้มากที่สุด พร้อมทั้งเปิดรับฟังปัญหา คัดเลือกตำรวจที่จะทำหน้าที่ชักจูงใจให้เข้ามามีส่วนร่วม จัดสรรงบประมาณสำหรับเป็นค่าตอบแทน จัดตั้งเครือข่ายการมีส่วนร่วม และควรมุ่งเน้นการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่ไปประยุกต์ใช้ในการป้องกันปัญหาอาชญากรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการขนส่งทางบก. (2565). จำนวนผู้จดทะเบียนขับขี่รถยนต์รับจ้างสาธารณะ. กรุงเทพฯ:
กรมการขนส่งทางบก.
กฤษณพงค์ พูตระกูล. (2560). การป้องกันอาชญากรรมในทศวรรษหน้ากับการพัฒนาระบบงานตำรวจ. นนทบุรี: โรงพิมพ์มติชนปากเกร็ด (พิมพ์ครั้งที่ 1).
กฤษณ์ มีบำรุง. (2556). การมีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรม: กรณีศึกษา ชุมชนมัสยิด
มหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต
สาขาวิชาอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต.
คมเดช ไชยเดือน. (2561). รูปแบบการพัฒนาการมีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรมและรักษาความสงบเรียบร้อยของอาสาสมัครตำรวจบ้านในเขตพื้นที่ตำรวจภูธรภาค 4. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จิรวัฒน์ สุริยะโชติชยางกูล และนณริฏ พิศลยบุตร. (2560). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการศึกษาวิจัยการสำรวจสถานะของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบท ประเทศไทยและทางเลือกมาตรการทางเศรษฐศาสตร์ สังคม และกฎหมายสำหรับ เป้าหมายที่ 16: การส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและครอบคลุมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนให้ทุกคนเข้าถึง ความยุติธรรมและสร้างสถาบันที่มีประสิทธิผล รับผิดชอบและครอบคลุมในทุกระดับ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.