การพัฒนาภาวะผู้นำท้องถิ่นเชิงการเปลี่ยนแปลงแนวพุทธ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผู้นำที่ดีและเก่งควรต้องมีความกล้าหาญทางคุณธรรมจริยธรรม กล้าที่จะตัดสินใจทำในสิ่งที่ดีงาม ถูกต้อง เพื่อประโยชน์สุขของประชาชน เพื่อความสงบสันติของประเทศชาติ คุณลักษณะที่ดีของผู้นำท้องถิ่น ได้แก่ เป็นคนดีมีศีลธรรม มีศรัทธาในศาสนาและเชื่อมั่นในหลักจริยธรรม ดำเนินงานอย่างโปร่งใสตรวจสอบได้ไม่มีประโยชน์ทับซ้อน มีวิสัยทัศน์ มียุทธศาสตร์ในการดำเนินงาน ทำให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการดำเนินกิจกรรมและการตัดสินใจ ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีในชุมชน สำหรับค่านิยม และกระบวนทัศน์ใหม่ในการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่
ผู้นำที่เป็นพระสงฆ์ต้องนำนโยบายการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 5 ข้อ คือ 1) ตกปลานอกบ้าน 2) ประสานสิบทิศ 3) ผูกมิตรทั่วหล้า 4) บริหารปัญญา และ 5) สาลิกาป้อนเหยื่อ เพื่อสร้างการพัฒนาภาวะผู้นำท้องถิ่นด้วยหลักพุทธธรรม ได้แก่ ทศพิธราชธรรม 10 พรหมวิหาร 4 อิทธิบาท 4 และสังคหะวัตถุ 4 ผู้นำที่เป็นสัตบุรุษต้องทำ 4 แนวทาง ได้แก่ 1) ต้องเข้าใจความเปลี่ยนแปลง 2) ผู้นำต้องรับฟังบุคลากรในการสื่อสารก็จะสามารถที่จะทำให้งานมีประสิทธิภาพ 3) ผู้นำมีความสง่างามมีเสน่ห์ทั้งภายในและภายนอก และ4) การปลูกฝัง คือ ปลูกฝังความรู้ความสามารถและหลักพุทธธรรม ซึ่งจะนำไปสู่การเป็นผู้นำท้องถิ่นที่สมบูรณ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
การพัฒนาผู้บริหารระดับต้น (Hybrid). (2565). พัฒนาศักยภาพผู้บริหารเพื่อการทำงานที่มีประสิทธิภาพ. [ออนไลน์], แหล่งที่มา : https://www.tpif.or.th/2012/DownloadPDF/A22NO098DT.pdf [23 กุมภาพันธ์ 2566].
เกศสุดา โภคานิตย์ และกีฬา หนูยศ. (2561). บทบาทผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นกรณีศึกษานายกองค์การบริหารส่วนตำบลนาเสียวอำเภอเมืองจังหวัดชัยภูมิ, วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, ปีที่ 5 ฉบับพิเศษ : 69-70.
กิตติ์กาญจน์ ปฏิพันธ์. (2555). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษา. ปริญญานิพนธ์ปรัญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2555 : 19.
บัณฑิตศึกษา วิทยาลัยสงฆ์ขอนแก่น. (2563). คู่มือนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา ปีการศึกษา 2563. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.
จักรี ศรีจารุเมธีญาณ และพระถนัด วฑฺฒโน. (2561). ภาวะผู้นำกับการพัฒนาชุมชน, วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, ปีที่ 6 ฉบับพิเศษ : 527
จุฑาทิพย์ สุจริตกุล. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในยุคประเทศไทย 4.0 กรณีศึกษา: องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดภูเก็ต, วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, ปีที่ 6 ฉบับที่ 10 (ธันวาคม) : 4941
นฤมล เพ็ญสิริวรรณ. (2561). ภาวะผู้นํากับการพัฒนาองค์กรให้มีประสิทธิภาพสูงสุด, วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, ปีที่ 4 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม) : 117, 124.
พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2552). องค์การและการบริหารจัดการ. นนทบุรี : ธิงค์ บียอนด์ บุ๊คส์.
พงกะพรรณ ตะกลมทอง. (2553). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำผู้บริหารระดับกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา), มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ภูมิพงศ์ จอมหงษ์พิพัฒน์, ไชยา ยิ้มวิไล, และสำราญ กำจัดภัย. (2556). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเหนือผู้นำาสำาหรับการปกครองส่วนท้องถิ่นกรณีศึกษา สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดสกลนคร. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, ปีที่ 5 ฉบับที่ 9 (มกราคม – มิถุนายน) : 38
รักเกียรติ หงษ์ทอง. (2558). ภาวะผู้นำ. เพชรบุรี : สาขาวิชาการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
เรวัตร์ ชาตรีวิศิษฎ์ และคณะ. (2554). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ : คอมแพคท์พริ้นท์.
วีนัส ม่านมุงศิลป์, ศรุดา ชัยสุวรรณ, สมบูรณ์ ตันยะ และอลงกต ยะไวทย์. (2560). รูปแบบการพัฒนาทักษะทางการบริหารของผู้บริหารระดับสูงในเขตนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ, JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA COLLEGE, Vol.11 No.2 (May – August) : 221-222
วิไลพร ไชยโย. (2559). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของผู้นำท้องถิ่นกับการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์, เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
สุพานี สฤษฏ์วานิช. (2552). พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่ แนวคิด และทฤษฎี. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุพิษ จุ้ยกลาง. (2550). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับความพึงพอใจในการทำงานของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมา เขต 1. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สมคิด บางโม. (2538). หลักการจัดการ. กรุงเทพมหานคร : นาอักษรการพิมพ์
สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน. (2553). คู่มือการพัฒนาข้าราชการตามสมรรถนะหลัก. นนทบุรี : สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน
สุเมธ แสงนิ่มนวล. (2562). ภาวะผู้นำกับธรรมาภิบาลในการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : ส เจริญ การพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (สำนักงาน ก.พ.). (2564). องค์ประกอบของระบบนักบริหารระดับสูง. [ออนไลน์], แหล่งที่มา : https://www.ocsc.go.th/ses [23 กุมภาพันธ์ 2566].
อินทุอร โควังชัย. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงกับคุณภาพการบริหารงานวิชาการโรงเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ขอนแก่น เขต 4. การศึกษาอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา), ขอนแก่น : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อำนาจ มลสิน. (2563). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงพุทธบูรณาการขององค์กรธุรกิจผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ญี่ปุ่นในนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร, วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, ปีที่ 7 ฉบับที่ 9 (กันยายน): 359-360)
อภิรมย์ สีดาคำ ประเสริฐ ปอนถิ่น และนพดณ ปัญญาวีรทัต. (2564). ภาวะผู้นำเชิงพุทธในยุค New Normal. วารสารธรรมวิชญ์ (การประชุมสัมมนาวิชาการระดับนานาชาติ), ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 (มกราคม – ธันวาคม) : 410.
Arellano, R., B., Bolfarine, H. & Martin, H. (2002). Skew-normal linear mixed models. Journal of Data Science, 3(2): 415–438.
Draft, R. L. (2003). Management. 6th ed. Australia: Thomson South-Western.
Jack Welch. Jack: (2003). Straight from the Gut. New York : Warner Books Inc.
Robbins, S. P. (1996). Essentials of organization behavior. 5th ed. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Stephen R. Covey. (1989). The 7 Habits of Highly Effective People. London : Cox &Wyman Ltd.
Stoll, L. & Temperley, J. (2009). “Creative Leadership: A Challenge of Our Times”. School Leadership and Management, 29(1): 63-76.
Stogdill, R. M. (1974). Handbook of leadership: A survey of theory and research. New York: Free Press.
Yukl, G. A. (1989). Leadership in organizations. 5th ed. New York: Prentice-Hall.
