การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของเทศบาลตำบลม่วงเตี้ย อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมกับการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม และ 3) เสนอแนวทางการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม ใช้การวิจัยแบบผสานวิธีคือ การวิจัยเชิงปริมาณโดยการแจกแบบสอบถามกับประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปในเขตเทศบาลตำบลม่วงเตี้ย จำนวน 369 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมในเขตเทศบาลตำบลม่วงเตี้ย รวมจำนวน 10 คนหรือรูป วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมและการบูรณาการหลักพุทธธรรม ภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก 2) การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 3) แนวทางการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม พบว่า (1) ฉันทะคือ สร้างความรู้ความเข้าใจในรักษาสิ่งแวดล้อมให้ประชาชนเข้าใจถึงแผนงานหรือโครงการการจัดการสิ่งแวดล้อม (2) วิริยะคือ การจัดเวทีประชาคมเพื่อร่วมกันเสนอปัญหา วางแนวทางแก้ไขปัญหา และถ่ายทอดไปยังประชาชนในชุมชน (3) จิตตะคือ ปลุกจิตสำนึกร่วมกันในการลงมือปฏิบัติในการรักษา สิ่งแวดล้อมโดยเริ่มจากตนเอง และ (4) วิมังสาคือ สร้างการเรียนรู้ร่วมกันเพื่อหาแนวทางในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของชุมชน และนำไปปฏิบัติได้อย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2552). การปกครองท้องถิ่นไทย : หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
เทศบาลตำบลม่วงเตี้ย. (14 พฤศจิกายน 2564). ข้อมูลหน่วยงาน. เข้าถึงได้จาก https://www.muangtia. go.th/ service.php.
นิตยา จิตรรำพัน. “หลักอิทธิบาทธรรมต่อความสำเร็จและความสุขในการปฏิบัติงานเจ้าหน้าที่หน่วยบริการปฐมภูมิอำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี”. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11, 30(3), 169-177.
ปิยะธิดา อภัยศักดิ์. (2559). ประสิทธิผลในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมขององค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น : วิเคราะห์กรณีการจัดการขยะของเทศบาลนครอ้อมน้อย จังหวัดสมุทรสาคร. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย วิทยาลัยบัณฑิตด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
พระครูปลัดอนุวัติ ธมฺมวโร (ทำนา). (2558). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการส่งเสริมการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นของบุคลากรในเทศบาล ตำบลบ้านเวียง อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. พระนครศรีอยุธยา: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระบุญเพ็ง สิทธิวงษา, โยษิตา หลวงสุรินทร์, อมรรัตน์ ปฏิญญาวิบูล และกนกอร บุญมี. การใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการบริหารจัดการท้องถิ่นของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลสีออ อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(5), 2459-2480.
วุฒิพงษ์ หงส์ไชย. (2555). การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา กลุ่มที่ 1 กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. พระนครศรีอยุธยา: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (14 พฤศจิกายน 2564). โครงสร้างข้อมูลสถิติจำนวนประชากรไทยที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านแยกรายอายุรายเดือน. เข้าถึงได้จาก https://stat.bora.dopa.go.th/ new_stat/webPage/statByMooBan.php?year=64&month=08.
อ้อมตะวัน สารพันธ์. การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศของเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. พระนครศรีอยุธยา: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Third edition. New York: Harper and. Row Publication.
