แนวทางการจัดการขยะตามแนวคิดการบริหารภาครัฐแนวใหม่ผ่านความร่วมมือ ภาคีเครือข่าย: กรณีศึกษาเทศบาลเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

Main Article Content

ปัญญาพร สมบูรณ์
ณัชชานุช พุ่มทอง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารจัดการขยะโดยความร่วมมือของภาคีเครือข่ายในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี 2) วิเคราะห์ปัจจัยด้านการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อความร่วมมือของภาคีเครือข่ายในการจัดการขยะ 3) เสนอแนวทางการบริหารจัดการขยะตามแนวคิดการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ โดยความร่วมมือของภาคีเครือข่ายในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากประชาชน จำนวน 400 คน และข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ประชาชนมีการรับรู้ต่อองค์ประกอบของการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่โดยรวมอยู่ในระดับมากและมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการขยะโดยรวมอยู่ในระดับมาก ปัจจัยด้านการรับรู้ต่อองค์ประกอบของการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่และผลกระทบของแนวคิดดังกล่าวสามารถร่วมกันอธิบายการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายได้ร้อยละ 67.1 ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า เทศบาลมีการจัดการขยะอย่างเป็นระบบ มีการแบ่งบทบาทหน้าที่ การติดตามประเมินผล และการเปิดโอกาสให้ภาคีเครือข่ายเข้ามามีส่วนร่วม ดังนั้น แนวทางที่เหมาะสมควรมุ่งเน้นความชัดเจน โปร่งใส ตรวจสอบได้ การใช้ข้อมูลเป็นฐานและการสร้างแรงจูงใจให้ภาคีเครือข่ายมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่อง            


คำสำคัญ: การบริหารจัดการขยะ, การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่, ความร่วมมือภาคีเครือข่าย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สมบูรณ์ ป., & พุ่มทอง ณ. (2026). แนวทางการจัดการขยะตามแนวคิดการบริหารภาครัฐแนวใหม่ผ่านความร่วมมือ ภาคีเครือข่าย: กรณีศึกษาเทศบาลเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 9(2), 122–132. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/302147
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จามรี อนุรัตน์. (2565). ข่าวสารประชาสัมพันธ์ทั่วไป. สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2567 https://phetchaburi. prd.go.th/th/content/category/detail/id/9/iid/81823

ชัยณรงค์ ทองชาติ. (2565). รูปแบบการจัดการขยะแบบมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลนางพญา อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ (วิทยานิพนธ์หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

นพรัตน์ ชูโสด. (2567). “ขยะล้นเมือง” คนไทยสร้างขยะเฉลี่ย 7.3 หมื่นตัน/วัน. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2566, จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/340722

ปวีณา ปาทาน. (2564). รูปแบบการจัดการมูลฝอยโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนหนองม่วง เทศบาลเมือง ศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ. (หลักสูตรปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สถานการณ์ขยะในจังหวัดเพชรบุรี. (2566). รายงานข้อเสนอการบริหารจัดการขยะเพื่อชาวเพชรบุรี G3 PETCH: Green Good Great. สืบค้นเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.phetchaburi.go. th/newpb24/files/com_ita68/2025-02_25494432406a7b4.pdf

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566 – 2670. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

Cohen , J.M. and Uphoff , N.T. (1980). Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. Rural Development Committee Center for International Studies , Cornell University.

Hood, C. (1991). A public management for all season?. Public Administration, 69(1), 3-19.

Osborne, D. & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government How the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. New York: Addison Wesley Publishing Company, Inc.

Salika. (2565). โลกที่ถูกถาโถมด้วย “ขยะ” ปัญหาใหญ่และหมักหมมจนยากจะเยียวยา?. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2566 จาก https://www.salika.co/2022/03/28/world-of-waste-bigproblem/