การวิเคราะห์ความแปรปรวนเชิงพหุของปัจจัยส่วนบุคคลที่มีต่อความพึงพอใจของพนักงาน และความผูกพันของพนักงาน: กรณีศึกษา โรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุ การศึกษา และประสบการณ์การทำงานที่มีต่อความพึงพอใจของพนักงานและความผูกพันของพนักงานของพนักงาน กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานในโรงงานผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ จำนวน 325 คน ใช้การเลือกตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ และเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สำหรับสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ และการวิเคราะห์ความแปรปรวนเชิงพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่าพนักงานส่วนใหญ่เป็นพนักงานเพศชาย มีอายุ 41 ปีขึ้นไป จบการศึกษาระดับปริญญาตรีและสูงกว่าปริญญาตรี และมีอายุงานมากกว่า 10 ปีขึ้นไป ทั้งนี้พบว่าอายุมีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของพนักงานและความผูกพันของพนักงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีขนาดอิทธิพลมาก ซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.64 ส่วนการศึกษาและประสบการณ์การทำงานมีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของพนักงานเพียงอย่างเดียว ซึ่งมีขนาดอิทธิพลมาก โดยมีค่าเท่ากับ 0.43 และ 0.44 ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford Press.
Kooij, D. T., Jansen, P. G., Dikkers, J. S., & De Lange, A. H. (2017). Managing aging workers: A mixed-method review. Journal of Organizational Behavior, 4(38), 509–529.
Lu, H., Zhao, Y., & While, A. (2019). Job satisfaction among hospital nurses: A literature review. International Journal of Nursing Studies, 4(9), 21–31.
Ng, T. W., & Feldman, D. C. (2015). The relationships of age with job attitudes: A meta-analysis. Personnel Psychology. 68(4), 677–718.
Sypniewska, B. A. (2020). Determinants of job satisfaction: A review of literature. International Journal of Contemporary Management, 2(19), 7–26.
Westfall, P., & Henning, K. (2013). Understanding Advanced Statistical Methods. London: CRC Press.
ชุติมา แหวนนาค และ ชิณโสณ์ วิสิฐนิธิกิจา. (2564). ความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงาน 1(2),. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 2(1), 1–14.
ธนพร แก้วคำ. (2564). อิทธิพลของปัจจัยส่วนบุคคลต่อความพึงพอใจในการทำงานของพนักงาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏ, 2(14), 77–90.
ธัญพิมล วสยางกูร และจารุวรรณ พลอยดวงรัตน์. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคการเปลี่ยนแปลงพลิกผันด้วยการสร้างองค์กรแห่งความคล่องตัว. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(4), 15-27.
นิติพล ภูตะโชติ. (2559). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนตร์แห่งหนึ่ง. (2566). รายงานประจำปีบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนตร์แห่งหนึ่ง ปี 2565. ชลบุรี.
พรรัตน์ แสดงหาญ. (2560). พฤติกรรมองค์การ. ชลบุรี: บริษัท เก็ทกู๊ดครีเอชั่น จำกัด.
พิชญาภา ใจดี. (2563). ความแตกต่างระหว่างช่วงวัยกับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงาน. วารสารการบริหารองค์กร, 2(12), 45–60.
ภิราช รัตนันต์. (2560). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ร่วมสมัยในองค์การ. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 1(1), 21-38.
สุภาวดี ศรีสมบูรณ์. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานบริษัทเอกชน. วารสารบริหารธุรกิจ, 1(10), 33–48.
