ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และทัศนคติต่อการปฏิบัติงานของผู้ดูแลที่ผ่านการอบรมในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ตำบลหินตั้ง อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และทัศนคติต่อการปฏิบัติงานของผู้ดูแลที่ผ่านการอบรมในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหินตั้งอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสมผสานเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ โดยผู้วิจัยใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือในการวิจัยในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเสมา ผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงที่ผ่านการอบรม 70 ชั่วโมง และญาติผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง แจกแบบสอบถาม ไปจำนวน 257 คนและทำการสัมภาษณ์ จำนวน 10 คน ผลการวิจัยเชิงคุณภาพจะถูกนำมาใช้ในการวิเคราะห์ตามหลักการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1.) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จำนวน 175 คน คิดเป็นร้อยละ 68.1  อายุระหว่าง 41 – 50 ปี จำนวน 86 คน  คิดเป็นร้อยละ 33.5  ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรส จำนวน 171 คน คิดเป็นร้อยละ 66.5  ส่วนใหญ่มีระดับการศึกษามัธยมศึกษา  จำนวน 129 คน คิดเป็นร้อยละ 50.2 ส่วนใหญ่อาชีพเกษตรกรรม จำนวน 123 คน คิดเป็นร้อยละ 47.9 ส่วนใหญ่รายได้ต่อเดือนคือ 5,000 – 10,000 บาท  จำนวน 122 คน คิดเป็นร้อยละ 47.5 ส่วนใหญ่มีประสบการณ์ทำงานมากกว่า 5 ปี จำนวน 176 คน คิดเป็นร้อยละ 68.5   2.) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยด้านความรู้ต่อการปฏิบัติงานของผู้ดูแลที่ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (=4.35, S.D. =0.55) ปัจจัยด้านทัศนคติต่อการปฏิบัติงานของผู้ดูแลที่ผ่านการอบรมในการดูแลในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (=4.53, S.D. =0.61) พบว่าระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับด้านการปฏิบัติงานของผู้ดูแลที่ผ่านการอบรมในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหินตั้ง อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (=4.29, S.D. =0.61) และ 3.) แนวทางการพัฒนาระบบดูแลผู้สูงอายุเพื่อให้ระบบการดูแลยั่งยืนและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ควรมีการพัฒนาการปฏิรูปการอบรมและการเรียนรู้จาก Passive เป็น Active Learning ควรเปลี่ยน จากการนั่งฟังบรรยายมาเป็นการ ฝึกปฏิบัติในสถานการณ์จำลอง

คำสำคัญ: ผู้ดูแลผู้สูงอายุ, ผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง, ความรู้,ทัศนคติ, การปฏิบัติงาน