ความเชื่อมั่นของประชาชนจังหวัดตราดต่อการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง “ความเชื่อมั่นของประชาชนจังหวัดตราดต่อการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาล นายเศรษฐา ทวีสิน” มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา 1) เพื่อศึกษาความเชื่อมั่นของประชาชนในจังหวัดตราดต่อการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลนายเศรษฐา ทวีสิน และ 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อความเชื่อมั่นของประชาชนในจังหวัดตราดต่อการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลนายเศรษฐา ทวีสิน
โดยการวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ใช้วิธีการเชิงสำรวจ (Survey Research) จากการแจกแบบสอบถาม โดยมีประชากรกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดจำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า ความเชื่อมั่นของประชาชนในจังหวัดตราดต่อการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลนายเศรษฐา ทวีสิน ด้านนโยบายเร่งด่วน ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ที่ค่าเฉลี่ย 2.97 ด้านนโยบายเศรษฐกิจ ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ที่ค่าเฉลี่ย 2.88 และ ด้านเศรษฐกิจการเกษตร ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ที่ค่าเฉลี่ย 3.09
ผลการทดสอบสมมุติฐานพบว่า ประชาชนในจังหวัดตราดที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพและรายได้ (ต่อเดือน) ที่แตกต่างกัน มีความเชื่อมั่นต่อการดำเนินงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลนายเศรษฐา ทวีสิน ในภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
คำสำคัญ : ความเชื่อมั่น, เศรษฐกิจ, รัฐบาล, เศรษฐา ทวีสิน, จังหวัดตราด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เจนจิรา เชื้อประดิษฐ์ และคณะ. (2563). การยอมรับเทคโนโลยีการใช้แอปพลิเคชันไลน์ของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2(2), 1-17.
นวพัฒน์ เก็มกาแมน. (2563). แนวทางการพัฒนาการรู้ดิจิทัลสำหรับครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7. ใน (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
นันธิดา ปฎิวรณ์ และคณะ. (2564). รูปแบบการพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(5), 1927-1939.
บัณฑิตา โนโชติ. (2564). ประสบการณ์และการยอมรับเทคโนโลยีของผู้สูงวัยหลังเกษียณในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่มีผลต่อความเต็มใจใช้งานหนังสืออิเล็กทรอนิกส์. ใน (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรมัตถ์ปัญปรัชญ์ ต้องประสงค์ และคณะ. (2563). การจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อความสุขของผู้สูงวัย. ใน รายงานการวิจัย. หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
พนม คลี่ฉายา. (2564). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุและข้อเสนอเพื่อการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังและผลิตภาพของผู้สูงอายุไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(2), 56-78.
วิภัทร เลิศภูรีวงศ์. (2564). ปัจจัยในการยอมรับเทคโนโลยี ทัศนคติ และอิทธิพลทางสังคม ทำนายความตั้งใจในการใช้งานแอปพลิเคชันโรงพยาบาลภาครัฐ. ใน (วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศศิธร สุขบท. (2565). วิจัยเผย ผู้สูงวัย 44% ถูกหลอกบนเฟซบุ๊ก เตือนอย่าหลงเชื่อโฆษณาออนไลน์. เรียกใช้เมื่อ 14 กรกฎาคม 2567 จาก https://theactive.net/news/marginalpeople-20220410-2/.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2562). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2561. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลทรายทอง. (2567). รายงานข้อมูลงานสวัสดิการชุมชน ณ วันที่ 15 กรกฎาคม 2567. ประจวบคีรีขันธ์: องค์การบริหารส่วนตำบลทรายทอง.
อรรถพล สาธิตคณิตกุล. (2558). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อารีย์ มยังพงษ์ และคณะ. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการเรียนรู้สื่อเทคโนโลยีของผู้สูงอายุในยุคหลอมรวมเทคโนโลยี. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
Khvorostianov, N. (2016). Thanks to the Internet, We Remain a Family: ICT Domestication by Elderly Immigrants and their Families in Israel. Journal of Family Communication, 16(4), 355-368.
Likert, R. (1976). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic, M (Ed.), Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley and Son.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
