Student Affairs Management in the Digital Age of Educational Institution Under the Northern Institute of Vocational Education in Agriculture , Office of the Vocational Education Commission.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study Student Affairs Management in the Digital Age of Schools Under the Northern Institute of Vocational Education in Agriculture , Office of the Vocational Education Commission The research population consisted of 175 school administrators, teachers, and educational personnel. The research instruments were questionnaires and interviews. Data was analyzed using means, standard deviations, and content analysis..
The results of the study on student affairs administration in the digital age showed that, overall, it was at a high level. When considering each aspect, the mean scores, ranked from highest to lowest, were: promoting democracy in the school, promoting and developing student discipline, morality, and ethics, operating the student support system, managing student affairs, evaluating student affairs performance, and planning student affairs, respectively.
The results of the study on guidelines for developing Student Affairs Management in the Digital Age of Schools Under the Northern Institute of Vocational Education in Agriculture , Office of the Vocational Education Commission, are as follows: In the area of student affairs planning, the development guidelines include participatory management, setting clear policy and goal frameworks linked to the school's central database system, processing data accurately and quickly, and conducting supervision and monitoring through a digital system that can reflect the results of operations in a timely manner. In the area of student affairs administration, The development guidelines include: creating a safe organizational culture driven by data, holding exchange meetings through professional learning communities (PLCs), and using strengths and weaknesses to define development strategies for student activities. Regarding the promotion of discipline, morality, and ethics among students, the guidelines emphasize administrators serving as positive role models in their work and conduct, and publicly recognizing and honoring their achievements. For the student support system, the guidelines focus on implementing a five-step system, getting to know students individually, screening students using the SDQ assessment, promoting and developing students, and implementing prevention, remediation, and referral processes. Concerning the promotion of democracy in the school, the guidelines include organizing integrated learning meetings linking rights, duties, and democratic processes to the daily lives of students and the community, teacher development, workshops for teacher training, producing and utilizing diverse digital media, and providing opportunities for staff to visit and observe Senate operations. Finally, regarding the evaluation of student affairs, the guidelines suggest utilizing participatory management principles for in-depth and comprehensive evaluations, shifting from numerical evaluations to operational plan evaluations, developing an information system, and restructuring to be flexible, agile, efficient, transparent, and reducing redundant processes. Decentralization can solve problems quickly.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กุสินา รอดทอง. (2561). การบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี. ใน (สารนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ขันแก้ว พรมคำ. (2564). ระเบียบวิธีวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
ชลิต สมศรี. (2566). ทักษะผู้บริหารกับการดำเนินงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี. ใน (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนิต รัตนศักดิ์ดา. (2565). การวิจัยทางการศึกษาและการพัฒนาเครื่องมือวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา. (2560). กรุงเทพฯ: สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ยุทธนา เลิศคลัง. (2565). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนคุรุราษฎร์รังสฤษฏ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี. ใน (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วริยา สายสว่าง. (2566). การพัฒนาแนวทางการบริหารกิจการนักเรียนตามวงจรคุณภาพเดมมิ่ง (PDCA) สู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. ใน (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิศรุต คงเทพ. (2565). การบริหารงานกิจการนักเรียนตามแนวทางโรงเรียนวิถีพุทธที่ส่งผลต่อพฤติกรรมจิตสาธารณะของนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง. ใน (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (ม.ป.ป.). แนวทางการจัดการศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อพัฒนากำลังคนในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุรพัชร เกตุรัตน์. (2561). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ราชบุรี. ใน (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อรรถชัย กาหลง. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อการบริหารงานกิจการนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐขนาดใหญ่ในจังหวัดเพชรบูรณ์. ใน (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
Akkermans, J., & Tims, M. (2017). Crafting your career: How career competencies relate to career success. Journal of Vocational Behavior, 100, 168–179.
Edmondson, A. C., Higgins, M., Singer, S., & Weiner, J. (2020). Understanding psychological safety in health care and education. Journal of Organizational Behavior.
Fusco, L., O’Mahony, M., & others. (2022). Digital skills and labour market outcomes. OECD Education Working Papers.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Morandini, M. C., Thum-Thysen, A., & Vandeplas, A. (2020). Facing the digital transformation: Are digital skills enough. European Economy Discussion Papers.
Nkwanyane, N., et al. (2020). Digital transformation in education systems: Implications for leadership and management. Education and Information Technologies.
Pignalberi, C. (2020). Digital competence in higher education and lifelong learning. Education Sciences.
Presti, A. L., et al. (2022). Career competencies and employability in the digital age. Sustainability.
Suarta, I. M., Suwintana, I. K., Sudhana, I. G. P. F. P., & Hariyanti, N. K. D. (2017). Employability skills required by the 21st century workplace. Journal of Technical Education and Training.
