Political Political Popularity Towards Exercising the Right for Voting Local Elections of The People in Tamru Subdistrict At Banlat District in Phetchaburi Province

Main Article Content

PORNRAWEE WANGWENGJIT
Dawnapa Kettong
Phra Samu Akhom Akhomtiro

Abstract

This research article aims to (1) study the level of political popularity towards voting in local elections of people in Tamru Subdistrict, Ban Lat District, Phetchaburi Province; (2) study the factors affecting political popularity towards voting in local elections of people in Tamru Subdistrict, Ban Lat District, Phetchaburi Province; and (3) present the political popularity towards voting in local elections of people in Tamru Subdistrict, Ban Lat District, Phetchaburi Province. The research used a mixed-methods approach. Quantitative research collected data from a sample of 311 people using a questionnaire with a reliability coefficient of 0.986. Data was analyzed using descriptive statistics and stepwise multiple regression. Qualitative research used in-depth interviews with 10 key informants. Data was analyzed using descriptive content analysis. The research results showed that the overall level of political popularity towards voting was high, with push marketing having the highest mean, followed by polling, attraction marketing, and product-related factors, respectively. As for the factors affecting popularity, the secondary hypothesis was accepted at a significance level of 0.05, with the factor of compassion according to the Four Sublime States having the greatest impact. In terms of applied recommendations, it was found that developing public support should focus on creating policies that truly meet the needs of the people, are transparent, fair, and provide opportunities for public participation. This should be achieved by applying the principles of compassion, kindness, empathy, and equanimity in all aspects, including policy formulation, field communication, incentive creation, and thorough and impartial listening to opinions. This will help build public trust and encourage people to voluntarily exercise their right to vote.

Article Details

How to Cite
WANGWENGJIT, P., Kettong, D., & Akhomtiro, P. S. A. (2026). Political Political Popularity Towards Exercising the Right for Voting Local Elections of The People in Tamru Subdistrict At Banlat District in Phetchaburi Province. Journal of MCU Phetchaburi Review, 9(2), 252–267. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/297663
Section
Research Articles

References

จิดาภา ยศวิลัย. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการไปใช้สิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี 2562 ของประชาชนเขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์.

ชิเนนนท์ พวงพันธ์ และคณะ. (2566). การมีส่วนร่วมทางการเมืองตามหลักพรหมวิหาร 4 ของประชาชนกลุ่มเพศสภาพ ในเขต อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย: สารนิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, .

ปาริชาติ ชุมพงศ์. (2568). การสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นที่มีผลต่อการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, .

พระนัฐทร จนฺทปญฺโญ (พาลี) และคณะ. (2567). การมีส่วนร่วมทางการเมืองระดับท้องถิ่นของผู้สูงอายุตามหลักพรหมวิหาร 4 ในเขตเทศบาลเมืองศิลา อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, ปีที่ 5 ฉบับที่ 1, 1-11.

พระมหาธนวัฒน์ ปริยตฺติเมธี (โยธาจันทร์). (2568). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อพรรคการเมืองในจังหวัดเลย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, .

พระมหาพิสุทธิ์ สิทฺธิเมธี (ภารัง). (2568). พุทธวิธีส่งเสริมการกล่อมเกลาทางการเมืองให้แก่เยาวชนของสถาบันการศึกษาในจังหวัดเพชรบูรณ์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, .

พระศกลวัธน์ จิตฺตปญฺโญ (วงวิวงษ์). (2563). บทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาเทศบาลตำบลนาหนาด อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, .

พระสมุห์อาคม อาคมธีโร และคณะ. (2565). พุทธบูรณาการพัฒนาการเมืองท้องถิ่นในระบอบประชาธิปไตยของจังหวัดเพชรบุรี. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, ปีที่ 5 ฉบับที่ 2, 1-15.

พระสุทัศน์ ยโสธโรและคณะ. (2560). การมีส่วนร่วมทางการเมืองตามแนวพุทธศาสนาของประชาชนตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย: รายงานการวิจัย.

พัฒนพงษ์ หนองน้ำ และคณะ. (2567). การส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตพื้นที่ตำบลโคกสี อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, ปีที่ 11 ฉบับที่ 4, 331-344.

พัททดล เสวตวรรณ. (2565). การพัฒนาทางการเมืองที่มีผลต่อการบริหารงานขององค์กรส่วนปกครองท้องถิ่นในจังหวัดอุทัยธานี. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์,.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2535). การปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ลิชสา ชุมภูแสงและคณะ. (2561). การประยุกต์หลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย: สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์,.

ศุภมา จิตต์เที่ยง. (2566). กระบวนการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางเมืองของประชาชนที่มีผลต่อความเชื่อมั่นในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของพรรคการเมืองในกรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, .

สมาน รังสิโยกฤษฎ์. (2540). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคล, พิมพ์ครั้งที่ 18,. กรุงเทพมหานคร: นำกังการพิมพ์.

สุนทรชัย ชอบยศ และรจนา คำดีเกิด. (2556). การเมืองภาคพลเมือง : การถอดถอนผู้บริหารท้องถิ่นที่ประสบความสำเร็จในประเทศไทย. รัฐสภาสาร, ปีที่ 61 ฉบับที่ 5, 9-43.

สุมาลี บุญเรืองและคณะ. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความนิยมทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อนักการเมืองในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, ปีที่ 6 ฉบับที่ 3, 99-112.

สุเมธ แสงนิ่มนวล. (2556). ต้นแบบการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, ปีที่ 11 ฉบับที่ 2, 63-80.

Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3 rd,. (New York: Harper and Row Publications), 727-728.