Integrated Change Management Approaches for Sustainable Learner Life Skills Development in the Digital Age
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This academic article aims to synthesize concepts and propose change management approaches suitable for developing learner life skills amidst the volatility of the Digital 4.0 era, where AI and IoT play crucial roles in daily life. The study reveals that life skills serve as a vital "mental vaccine" for learners; however, traditional school administration faces limitations in effectively cultivating these skills. This article proposes a new body of knowledge presented as an "Integrated Change Management Approach." This approach applies behavioral change theories to drive the four main areas of school administration through a three-phase process: 1) Planning and Unfreezing, to build awareness and analyze situations; 2) Implementing Change, driven through three dimensions: integrated learning, intensive activities, and a strong student support system; and 3) Maintaining and Refreezing, utilizing reflective processes (R-C-A) and effective resource allocation. The synthesis indicates that systematic and integrated change management will elevate schools into spaces that cultivate strong and sustainable life skills for learners in the digital age
Keywords: Change Management, Life Skills, Digital Age, School Administration System
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
บรรณานุกรม
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เกรียงไกร ลีลาหนาสวัสดิ์. (2553). การใช้โปรแกรมทักษะชีวิตในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการติดเกม คอมพิวเตอร์ของสามเณรโรงเรียนสามัคคีวิทยาทาน เชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เกียรติศักดิ์ ลำพองชาติ. (2563). ทักษะการทำงานในโลกยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการ วุฒิสภา.
จินดา สุมาลา. (2556). การบริหารวิชาการ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ธนพัชร แก้วปฏิมา. (2547). การพัฒนาแบบวัดทักษะชีวิตสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 (วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นบนพรัตน์ ทรัพย์ปกรณ์. (2565). ปัจจัยการบริหารองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ กรมการปกครองในจังหวัดพิษณุโลก (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิรมล กิติกุล. (2551). การจัดการ. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
บุญนำ เกษี. (2556). การพัฒนาทักษะชีวิตในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ปัณรส มาลากุล ณ อยุธยา. (2552). องค์การแห่งนวัตกรรม: แนวคิดและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
พัณบงกช ปาณมาลา และคณะ. (2567). การศึกษาทักษะการเรียนรู้ชีวิตในยุคดิจิทัล ของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 15(1), 12-20.
พิพัฒน์พงษ์ พงกะพันธ์. (2564). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษาและ ภาวะผู้นำ, 21(2), 45-56.
ยงยุทธ วงค์ภิรมย์ศานติ์. (2540). คู่มือผู้บริหารทักษะชีวิตในโรงเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
รมณภัทร กตตน์วงศกร. (2557). การศึกษาผลการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียน บางจาก (โกมลประเสริฐอุทิศ) (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
วราภรณ์ ธรรมวาจา และ สุนทร สิงห์ลพ. (2567). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตนักเรียน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 20(2), 158-169.
วิรัตน์ มาตันบุญ. (2552). การบริหารการเปลี่ยนแปลงด้านโครงสร้างองค์การของโรงเรียนจอมทอง จังหวัด เชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศุภชัย ยาวะประภาษ. (2551). การบริหารงานภาครัฐไทย: กระแสใหม่และสิ่งท้าทาย. กรุงเทพฯ: จุดทอง.
สมสกุล เทพประทุน. (2559). แนวทางการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21 ของผู้เรียนในสถานศึกษานำร่องลดเวลา เรียน เพิ่มเวลารู้ ในอำเภอบ้านโป่ง (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัย ศิลปากร.
สัมฤทธิ์ สันเต. (2547). การพัฒนาทักษะชีวิตสำหรับวัยรุ่น. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะชีวิต. กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). คู่มือการคัดกรองนักเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2550). คู่มือการบริหารการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: พรีเมียร์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2551). การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างมีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
อรทัย แวงเลิศ. (2556). การบริหารวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Fullan, M. (2006). Turnaround leadership. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Kreitner, R., & Kinicki, A. (2007). Organizational behavior (7th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Robbins, S. P. (2002). Organizational behavior (10th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
