การบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัล

Main Article Content

ทฤษฎี ขันตยาภรณ์
จักรี ขันตยาภรณ์
พีรพัฒน์ ติดต่อ
กาญจนา บุญส่ง
นิภา เพชรสม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารจัดการให้เกิดการดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัล ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่สอดคล้องกับบริบทของสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป การศึกษาครั้งนี้ทบทวนแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการดูแลช่วยเหลือผู้เรียน ระบบการบริหารจัดการการศึกษา และเทคโนโลยีดิจิทัลที่นำมาประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอน ผลการศึกษาพบว่า การบริหารจัดการให้เกิดการดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัลที่มีประสิทธิภาพจำเป็นต้องอาศัยการบูรณาการระหว่างระบบการดูแลผู้เรียนแบบดั้งเดิมกับเทคโนโลยีดิจิทัล โดยผู้บริหารสถานศึกษาต้องมีวิสัยทัศน์ในการนำเทคโนโลยีมาใช้ ครูต้องได้รับการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัล และต้องมีระบบติดตามประเมินผลที่ชัดเจน การดำเนินการ ดังกล่าวจะส่งผลให้เกิดการดูแลช่วยเหลือผู้เรียนได้อย่างทั่วถึง รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น


คำสำคัญ: การบริหารจัดการการศึกษา, การดูแลช่วยเหลือผู้เรียน, เทคโนโลยีดิจิทัล, การศึกษาในยุคดิจิทัล,   


             ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ขันตยาภรณ์ ท. ., ขันตยาภรณ์ จ., ติดต่อ พ., บุญส่ง ก., & เพชรสม น. (2025). การบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัล. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 8(3), 397–405. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JPR/article/view/295828
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). นโยบายและแผนพัฒนาการศึกษาในยุคดิจิทัล พ.ศ. 2564-2570. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กฤษณะ ชินะตังกูร. (2565). ความปลอดภัยทางไซเบอร์ในสถานศึกษา. วารสารเทคโนโลยีการศึกษา, 31(2) , 45-62.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2565). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 28(1) , 112-128.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2564). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. กรุงมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2565). การใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์ในการบริหารการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 29(2) , 156-173.

ทิศนา แขมมณี. (2564). การบริหารจัดการเชิงระบบในสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2563). การคัดกรองและช่วยเหลือนักเรียนที่มีปัญหา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2565). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารผู้นำทางการศึกษา, 22(1) , 34-51.

ประภาส จงใจสิทธิ์. (2565). การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา, 18(2) , 89-106.

พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2564). การบริหารแบบใช้โรงเรียนเป็นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2565). การสร้างความร่วมมือระหว่างโรงเรียนและผู้ปกครองในยุคดิจิทัล. วารสารครอบครัวและการศึกษา, 25(3) , 67-84.

มานิตย์ ชุมสาย ณ อยุธยา. (2564). การใช้ระบบการจัดการการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้, 12(2) , 45-63.

รัตนะ บัวสนธ์. (2564). การประเมินผลการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. วารสารการวัดและประเมินผลการศึกษา, 20(1) , 78-96.

วรากร สมบูรณ์. (2564). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเกมในการจัดการเรียนรู้. วารสารสื่อและเทคโนโลยีการศึกษา, 16(3) , 112-129.

วิชัย วงศ์ใหญ่. (2565). การศึกษาในยุคดิจิทัล: ความท้าทายและโอกาส. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง.

วีระพงศ์ พลนิกร. (2564). การจัดการความเสี่ยงและความปลอดภัยทางเทคโนโลยีในสถานศึกษา. วารสารบริหารความเสี่ยง, 14(2) , 56-73.

วีระพงศ์ พลนิกร. (2565). การบริหารเชิงกลยุทธ์สำหรับสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2564). ระบบส่งต่อและการประสานงานในการช่วยเหลือนักเรียน. วารสารแนะแนว, 35(1) , 89-107.

สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2564). การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล: หลักการและเทคนิค. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานผลการจัดการเรียนการสอนในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). มาตรฐานการบริหารจัดการสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สุภาพร เพ่งพิศ. (2564). การสื่อสารระหว่างโรงเรียนกับผู้ปกครองผ่านแอปพลิเคชันมือถือ. วารสารเทคโนโลยีการสื่อสาร, 19(3) , 134-151.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2565). การพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. วารสารพัฒนาวิชาชีพครู, 27(2) , 98-115.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). ภาวะผู้นำทางการศึกษา: ทฤษฎีและการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนันต์ วัฒนานนท์. (2565). ปัญญาประดิษฐ์กับการศึกษา: โอกาสและความท้าทาย. วารสารปัญญาประดิษฐ์และนวัตกรรม, 8(1) , 23-41.

อรุณี นิลวิเชียร. (2564). บทบาทของครูที่ปรึกษาในการดูแลช่วยเหลือนักเรียนยุคใหม่. วารสารครูไทย, 42(3) , 156-173.

UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO Publishing.