การบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัล
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารจัดการให้เกิดการดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัล ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่สอดคล้องกับบริบทของสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป การศึกษาครั้งนี้ทบทวนแนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการดูแลช่วยเหลือผู้เรียน ระบบการบริหารจัดการการศึกษา และเทคโนโลยีดิจิทัลที่นำมาประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอน ผลการศึกษาพบว่า การบริหารจัดการให้เกิดการดูแลช่วยเหลือผู้เรียนในยุคดิจิทัลที่มีประสิทธิภาพจำเป็นต้องอาศัยการบูรณาการระหว่างระบบการดูแลผู้เรียนแบบดั้งเดิมกับเทคโนโลยีดิจิทัล โดยผู้บริหารสถานศึกษาต้องมีวิสัยทัศน์ในการนำเทคโนโลยีมาใช้ ครูต้องได้รับการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัล และต้องมีระบบติดตามประเมินผลที่ชัดเจน การดำเนินการ ดังกล่าวจะส่งผลให้เกิดการดูแลช่วยเหลือผู้เรียนได้อย่างทั่วถึง รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
คำสำคัญ: การบริหารจัดการการศึกษา, การดูแลช่วยเหลือผู้เรียน, เทคโนโลยีดิจิทัล, การศึกษาในยุคดิจิทัล,
ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). นโยบายและแผนพัฒนาการศึกษาในยุคดิจิทัล พ.ศ. 2564-2570. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กฤษณะ ชินะตังกูร. (2565). ความปลอดภัยทางไซเบอร์ในสถานศึกษา. วารสารเทคโนโลยีการศึกษา, 31(2) , 45-62.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2565). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา, 28(1) , 112-128.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2564). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. กรุงมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2565). การใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์ในการบริหารการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 29(2) , 156-173.
ทิศนา แขมมณี. (2564). การบริหารจัดการเชิงระบบในสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2563). การคัดกรองและช่วยเหลือนักเรียนที่มีปัญหา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2565). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารผู้นำทางการศึกษา, 22(1) , 34-51.
ประภาส จงใจสิทธิ์. (2565). การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา, 18(2) , 89-106.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2564). การบริหารแบบใช้โรงเรียนเป็นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2565). การสร้างความร่วมมือระหว่างโรงเรียนและผู้ปกครองในยุคดิจิทัล. วารสารครอบครัวและการศึกษา, 25(3) , 67-84.
มานิตย์ ชุมสาย ณ อยุธยา. (2564). การใช้ระบบการจัดการการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้, 12(2) , 45-63.
รัตนะ บัวสนธ์. (2564). การประเมินผลการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. วารสารการวัดและประเมินผลการศึกษา, 20(1) , 78-96.
วรากร สมบูรณ์. (2564). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเกมในการจัดการเรียนรู้. วารสารสื่อและเทคโนโลยีการศึกษา, 16(3) , 112-129.
วิชัย วงศ์ใหญ่. (2565). การศึกษาในยุคดิจิทัล: ความท้าทายและโอกาส. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง.
วีระพงศ์ พลนิกร. (2564). การจัดการความเสี่ยงและความปลอดภัยทางเทคโนโลยีในสถานศึกษา. วารสารบริหารความเสี่ยง, 14(2) , 56-73.
วีระพงศ์ พลนิกร. (2565). การบริหารเชิงกลยุทธ์สำหรับสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2564). ระบบส่งต่อและการประสานงานในการช่วยเหลือนักเรียน. วารสารแนะแนว, 35(1) , 89-107.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2564). การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล: หลักการและเทคนิค. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานผลการจัดการเรียนการสอนในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). มาตรฐานการบริหารจัดการสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สุภาพร เพ่งพิศ. (2564). การสื่อสารระหว่างโรงเรียนกับผู้ปกครองผ่านแอปพลิเคชันมือถือ. วารสารเทคโนโลยีการสื่อสาร, 19(3) , 134-151.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2565). การพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. วารสารพัฒนาวิชาชีพครู, 27(2) , 98-115.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). ภาวะผู้นำทางการศึกษา: ทฤษฎีและการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนันต์ วัฒนานนท์. (2565). ปัญญาประดิษฐ์กับการศึกษา: โอกาสและความท้าทาย. วารสารปัญญาประดิษฐ์และนวัตกรรม, 8(1) , 23-41.
อรุณี นิลวิเชียร. (2564). บทบาทของครูที่ปรึกษาในการดูแลช่วยเหลือนักเรียนยุคใหม่. วารสารครูไทย, 42(3) , 156-173.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO Publishing.