บทบาทของเทศบาลตำบลบางพลีกับการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาบทบาทและหน้าที่ของเทศบาลตำบลบางพลีที่มีต่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนตลาดโบราณบางพลี 2) เพื่อศึกษาวิถีชีวิต วัฒนธรรม และแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนตลาดโบราณบางพลี และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนตลาดโบราณบางพลี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 คน ประกอบด้วยผู้บริหารท้องถิ่น ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน และชาวชุมชนตลาดโบราณบางพลี ได้มาโดยการกำหนดขนาดแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา และนำเสนอผลการศึกษาด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทของเทศบาลตำบลบางพลีในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม มีความสำคัญในการกำหนดนโยบายและวางแผนพัฒนา โดยเน้นกระบวนการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ทั้งภาครัฐ เอกชน และชุมชน เพื่อใช้ตลาดโบราณเป็นศูนย์กลางในการอนุรักษ์วัฒนธรรมและขับเคลื่อนเศรษฐกิจ 2) วิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชุมชนตลาดโบราณบางพลี มีความโดดเด่นจากการผสมผสานวัฒนธรรมไทย-จีน มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 150 ปี โดยมีจุดดึงดูดสำคัญคือ สถาปัตยกรรมเรือนแถวไม้ริมน้ำ อาหารพื้นเมือง ประเพณีรับบัว และวัดบางพลีใหญ่ใน (หลวงพ่อโต) 3) แนวทางการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ควรเน้นการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกและการจัดการระบบขนส่งสาธารณะเชื่อมต่อในช่วงเทศกาล รวมถึงการพัฒนาสาธารณูปโภคภายในตลาดให้มีความปลอดภัยและทันสมัย เพื่อสร้างความยั่งยืนให้กับแหล่งท่องเที่ยว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กนกณิศา ธนาโชคพิสิษฐ์ และอลงกรณ์ อรรคแสง. (2564). รายงานการวิจัยแนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
คณะทำงานประสานงานการพัฒนาการท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ. (2546). โครงการพัฒนาและจัดทำแผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวเชิงรุกกลุ่มเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ. ฉะเชิงเทรา: คณะทำงานประสานงานการพัฒนาการท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ.
จิรเดช วงศ์วิสิฐศักดิ์. (2559). พัฒนาการของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เจนจิรา เงินจันทร์, ปัญจมาพร ตำนานวัน, สิริกาญจน์ ทวีพิธานันท์, และ สุวรรณา เขียวภักดี. (2567). การพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงในบริบททุนทางวัฒนธรรม: กรณีศึกษาชุมชนบ้านหาดเสลา ตำบลเขาดิน อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 6(2), 1–17.
ชัชพล ทรงสุนทรวงศ์. (2547). มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฐาปกรณ์ ทองคำนุช. (2552). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศตลาดน้ำ: กรณีศึกษาชุมชนตลาดน้ำบางพลี อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นิรมล ขมหวาน. (2556). การเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนผ่านการศึกษาอัตลักษณ์ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บัณฑิต อุ่นเรืองโรจน์. (2557). โครงการฟื้นฟูและพัฒนาตลาดโบราณบางพลี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พจนา บุญคุ้ม. (2550). แนวทางพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศตลาดน้ำวัดกลางคูเวียง จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ. (2547). สรุปสำหรับผู้บริหาร: ยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดสมุทรปราการ. สมุทรปราการ: สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ.
สุกัญญา วงศ์เจริญชัยกุล. (2564). การศึกษาแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร
