THE ROLE OF BANG PHLI SUBDISTRICT MUNICIPALITY IN MANAGING CULTURAL TOURISM OF THE BANG PHLI ANCIENT MARKET COMMUNITY
Main Article Content
Abstract
This qualitative research aimed to: 1) study the roles and functions of the Bang Phli Subdistrict Municipality in the cultural tourism management of the Bang Phli Ancient Market community; 2) study the way of life, culture, and cultural tourism attractions of the Bang Phli Ancient Market community; and 3) study development guidelines for the cultural tourism management of the Bang Phli Ancient Market community. The study selected 18 key informants through purposive sampling, including local administrators, community leaders, local wisdom scholars, and residents of the Bang Phli Ancient Market community. Data were collected through in-depth interviews and focus group discussions, analyzed using content analysis, and presented through descriptive analysis.
The research findings were as follows: 1) The role of the Bang Phli Subdistrict Municipality in cultural tourism management is crucial in formulating policies and development plans. It emphasizes the participatory process from all sectors-public, private, and the community-using the ancient market as a center for cultural preservation and driving the local economy. 2) The way of life and culture of the Bang Phli Ancient Market community are distinguished by a blend of Thai-Chinese cultures with a history spanning over 150 years. The main attractions include the waterfront wooden row-house architecture, local cuisine, the Rap Bua (Lotus Receiving) Festival, and Wat Bang Phli Yai Nai (Luang Pho To). 3) Guidelines for cultural tourism management development should focus on improving facilities and managing connecting public transportation systems during festival seasons, as well as developing internal utilities within the market to ensure safety and modernization, thereby creating sustainability for the tourist attraction.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กนกณิศา ธนาโชคพิสิษฐ์ และอลงกรณ์ อรรคแสง. (2564). รายงานการวิจัยแนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
คณะทำงานประสานงานการพัฒนาการท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ. (2546). โครงการพัฒนาและจัดทำแผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวเชิงรุกกลุ่มเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ. ฉะเชิงเทรา: คณะทำงานประสานงานการพัฒนาการท่องเที่ยวกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ.
จิรเดช วงศ์วิสิฐศักดิ์. (2559). พัฒนาการของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เจนจิรา เงินจันทร์, ปัญจมาพร ตำนานวัน, สิริกาญจน์ ทวีพิธานันท์, และ สุวรรณา เขียวภักดี. (2567). การพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงในบริบททุนทางวัฒนธรรม: กรณีศึกษาชุมชนบ้านหาดเสลา ตำบลเขาดิน อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 6(2), 1–17.
ชัชพล ทรงสุนทรวงศ์. (2547). มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฐาปกรณ์ ทองคำนุช. (2552). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศตลาดน้ำ: กรณีศึกษาชุมชนตลาดน้ำบางพลี อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นิรมล ขมหวาน. (2556). การเพิ่มศักยภาพการพัฒนาชุมชนผ่านการศึกษาอัตลักษณ์ของชุมชนตลาดโบราณบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บัณฑิต อุ่นเรืองโรจน์. (2557). โครงการฟื้นฟูและพัฒนาตลาดโบราณบางพลี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พจนา บุญคุ้ม. (2550). แนวทางพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศตลาดน้ำวัดกลางคูเวียง จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ. (2547). สรุปสำหรับผู้บริหาร: ยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดสมุทรปราการ. สมุทรปราการ: สำนักงานจังหวัดสมุทรปราการ.
สุกัญญา วงศ์เจริญชัยกุล. (2564). การศึกษาแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร