GUIDELINES FOR DEVELOPING ENGLISH LANGUAGE LEARNING MANAGEMENT BASED ON THE BUDDHIST TEACHING PRINCIPLES FOR TEACHERS IN THE CHAOPHRAYA SCHOOL CLUSTER UNDER PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) Study the state of English language teaching management for teachers, 2) Study the methods of developing English language teaching management according to Buddhist teaching principles for teachers, and 3) Propose guidelines for developing English language teaching management according to Buddhist teaching principles for teachers. It is mixed-methods research using quantitative research with questionnaires from the entire research population of 91 people, with statistical analysis of the data using mean, percentage, and standard deviation, and qualitative research with interviews of 7 key informants, analyzed using content analysis.
The research results found that 1) The state of English language teaching management of teachers in the Chaophraya school cluster, both overall and in each of the 3 aspects, was at a high level. 2) The methods of developing English language teaching management according to Buddhist teaching principles of teachers in the Chaophraya school cluster had four approaches: (1) Clarity, explaining the content clearly with supporting media; (2) Motivation, stimulating student interest with games and songs; (3) Courage, promoting confidence in using the language through Role-play activities; and (4) Cheerfulness, giving praise and creating a fun learning atmosphere. This method will effectively improve learners’ English language skills. And 3) Guidelines for developing English language learning management based on Buddhist teaching principles for teachers in the Chao Phraya School cluster consisted of (1) Clarity, explaining the content clearly using easy-to-understand media and connecting it to real life, (2) Motivation, stimulating interest with interactive activities and challenging questions, (3) Courage, promoting confidence and courage in communicating through practical application, and (4) Cheerfulness, creating a fun atmosphere, giving praise and encouragement so that learners are happy in learning.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
จีราภรณ์ สว่างพลกรัง. (2551). การศึกษาการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของครูในสถานศึกษาจังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ปรารถนา กาลเนาวกุล. (2548). เผยสถานการณ์เด็กเรียนภาษา “ตปท” แย่ นักวิชาการแนะอย่ามองข้ามพม่า – เกาหลี. มติชนรายวัน. 4 มกราคม 2532.
พระมนัส ธมฺมรโต (มีมณี). (2554). ศึกษาวิธีสร้างแรงจูงใจจากพุทธวิธีสอน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาทรรศน์ คุณฑสฺสี (โพน ดวงกรณ์). (2546).การศึกษาเปรียบเทียบพุทธวิธีการสอนในอรรถกถาธรรมบทกับกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเอกชัย วิสุทฺโธ (โครตรสุนทร). (2564). พุทธวิธีในการสอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. Journal of Buddhist Education and Research: JBER, 7(2), 301.
มนัสนันท์ ธงทอง. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ เรื่อง English for Daily Life โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน (Activity-Based Learning). วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
แรกขวัญ นามสว่าง. (2558). สภาพปัญหาและความต้องการการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ด้านการอ่านในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2–3.วารสารวิชาการการศึกษา, 16(1), 124-135.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2561). วิจิตรชี้ช่องการสอนภาษาอังกฤษพัฒนาใหม่เพื่อใช้สื่อสารในระดับภูมิภาคเอเชีย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บ้านเมือง.
วิมลรัตน์ แสงประเสริฐ. (2562). แนวทางการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารของครูระดับประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 43. กรุงเทพมหานคร: สนิท ตันติวัฒน์พานิช.