GUIDELINES FOR PROACTIVE MANAGEMENT BASED ON SAPPURISADHAMMA VII FOR SUNDAY BUDDHIST EDUCATION CENTERS IN NONTHABURI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to (1) study the needs for proactive management, (2) study methods of proactive management based on Sappurisadhamma VII (Seven Virtues of a Good Person), and (3) propose guidelines for proactive management based on Sappurisadhamma VII for Sunday Buddhist Education Centers. This research employed a mixed-methods research design, with qualitative research through interviews with 7 key informants to study needs and interviews with 7 experts to propose proactive management guidelines. Data were analyzed using content analysis. A questionnaire was administered to a sample of 205 participants. Basic statistics, including percentages, means, and standard deviations, were used to analyze the data.
The research findings indicated that: (1) The needs for proactive management in Sunday Buddhist Education Centers require the adaptation of technology in teaching and learning, adjustment of curriculum and activities, expansion of online channels, and strengthening cooperation with the community and various sectors. Activities linked to daily life should be increased, personnel skills should be developed, and management efficiency should be improved through the use of evaluation tools and the development of long-term collaborative networks. (2) The methods of proactive management based on Sappurisadhamma VII for Sunday Buddhist Education Centers were rated at a high level overall and in all seven aspects. (3) The proactive management approach based on Sappurisadhamma VII for Sunday Buddhist Education Centers includes: (1) Analyzing the situation and predicting the future, using information and experience for good planning; (2) Evaluating the results of actions, both short-term and long-term, and planning to achieve goals; (3) Analyzing one's own strengths and weaknesses, improving and developing, and understanding one's role and responsibilities; (4) Managing resources and time appropriately, maintaining a balance between work and personal life; (5) Planning work, prioritizing, and allocating time efficiently and effectively; (6) Learning from and responding to community needs and building good relationships; and (7) Understanding the temperament of team members, assigning the right people to the right jobs, and creating a good atmosphere in the team.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กรมศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.(2554). แนวทางการดำเนินงานโครงการศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ปีงบประมาณ 2554. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
กฤษณา ประวาสุข และไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย. (2565).การบริหารตามหลักหลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารศึกษากับประสิทธิผลของทางการเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 20(1), 217-226.
ชนะพงษ์ กล้ากสิกิจ. (2562). การประยุกต์หลักสัปปุริสธรรม 7 กับการบริหารงานสมัยใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2(1), 100 – 110.
ณฏฐพร สิงห์สร. (2566). การประยุกต์ใช้หลักสัปปุริสธรรมสำหรับการจัดการศึกษาเชิงรุกเพื่อเสริมสร้างการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารปราชญ์ประชาคม, 1(4), 26 – 41.
ณัฐติพร อ้นด้วง และคณะ. (2565). สภาพปัจจุบันและแนวทางการบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงรุกของวิทยาลัยพยาบาลในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(48), 246 – 422.
นปภา สกุลพิทักษ์ และธดา สิทธิ์ธาดา. (2565). การบริหารจัดการเชิงรุกในสถานศึกษาระดับประถมศึกษา. ใน การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 GRADUATE SCHOOL CONFERENCE 2022 iHappiness: ความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างยั่งยืนในยุคสังคมดิจิทัล. สมุทรสงคราม: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วิทยาเขตสมุทรสงคราม.
พระครูพิศาลปริยัตยานุกูล (อนันต์ วฑฺฒโน). (2561). แนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหาร โรงเรียนประถมศึกษาเขตบางขุนเทียน สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระจิณณ์วเรณย์ อคฺคธมฺโม พระฮอนด้า วาทสทฺโท และจุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2566). การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research, 7(2), 203 – 212.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2538). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พระสุจินตนินท หนูชู. (2556). รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ที่มีประสิทธิผล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2549). ภาวะผู้นำและการทำงานเป็นทีม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: วี. เจ. พริ้นติ้ง.
ระบบฐานข้อมูลศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ กรมศาสนา(2567). ประวัติความเป็นมา. แหล่งที่มา http://www.dra.go.th/dra_learn/main.php?filename=about_us สืบค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2567.
สมศักดิ์ บุญปู่. (2554). พระสงฆ์กับการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). แนวทางการนำมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อเนก ขำทอง และคณะ. (2550). ธรรมศึกษาชั้นตรี ฉบับปรับปรุงใหม่ที่ประกาศใช้ในปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร แห่งประเทศไทย.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2564). การพัฒนาบุคลากรเชิงรุกในศตวรรษที่ 21. วารสาร HR Society magazine. 18(221).
Hallinger, P. (2018. Bringing context out of the shadows of leadership. Educational Management Administration & Leadership, 46(1), 5-24.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Psycholological measurement, 30(3), 607–610.
Seibert, S. E., Kraimer, M. L. and Crant, J. M. (2001). What do proactive people do? A longitudinal model linking proactive personality and career success. Personnel Psychology, 54(4), 845-874.
