GUIDELINES FOR ENHANCING STUDENT SAFETY BASED ON THE FIVE PRECEPTS IN THE BUENG SUMPHAN SCHOLL SCHOOL, PATHUM THANI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) Study the current state of student safety enhancement, 2) Study methods of enhancing student safety according to the Five Precepts, and 3) Propose guidelines for enhancing student safety according to the Five Precepts. It is a mixed-methods research, with quantitative research using questionnaires administered to a sample of 108 people. The data were analyzed using basic statistics including frequency, percentage, mean, and standard deviation. Along with qualitative research through interviews with 7 key informants. The data were analyzed using content analysis.
The research findings showed that: 1) The overall state of student safety enhancement, and the three aspects, were at the highest level; 2) The methods of enhancing student safety according to the Five Precepts in the Bueng Samphan school cluster, Pathum Thani Province, consisted of three aspects: (1) Prevention, focusing on creating manuals, emergency response plans, risk assessment, and creating a safe environment; (2) Suppression, focusing on establishing incident response procedures, monitoring risk-prone areas, and integrating collaboration with network agencies to provide assistance and referrals; and (3) Cultivation, which emphasized raising awareness, integrating safety knowledge into learning activities, and promoting the participation of all stakeholders in a systematic manner; and 3) Guidelines for enhancing student safety according to the Five Precepts in the Bueng Samphan school cluster, Pathum Thani Province focused on integrating three dimensions: (1) Prevention, focusing on establishing infrastructure and technology systems to reduce physical risks; (2) Cultivation, emphasizing the development of moral awareness and life skills so that students become compassionate, honest, and capable of exercising self-restraint; and (3) Suppression, focusing on strictly enforcing regulations and laws to suppress violence and drug abuse, which will create educational institutions that are safe, secure, and conducive to sustainable learning.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กนกอร อุ่นสถานนท์. (2563). การบริหารด้านความปลอดภัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 กรุงเทพมหานคร. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(2), 1 – 14.
ปราณี อินทรักษา. (2554). การศึกษาการดำเนินการรักษาความปลอดภัยของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระมหาโยธิน โยธิโก. (2559). การพัฒนาคุณภาพมนุษย์ตามหลักศีล 5. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.
ศรัณยา บุญประกอบ. (2549). การศึกษาการจัดบริการความปลอดภัยในโรงเรียนอนุบาลเอกชน เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2538). เบญจศีลและเบญจธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฎราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). คู่มือการคุ้มครองและช่วยเหลือเด็กนักเรียนของสถานศึกษา (ฉบับพัฒนา พ.ศ. 2563). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580 (ฉบับประกาศราชกิจจานุเบกษา). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุวณีย์ ศรีวรมย์. (2555). สภาพและปัญหาการดำเนินการเกี่ยวกับความปลอดภัยด้านอุบัติเหตุของนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ในจังหวัดนครพนม. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 2(2), 68.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
