GUIDELINES FOR LEARNING RESOURCES MANAGEMENT IN AGE OF GLOBAL TURBULENCE ACCORDING TO THE SUPPAYA IV PRINCIPLES: A STUDY OF NAWAPHAT SCHOOLS UNDER THE RAYONG PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) Study the needs for learning resources management in the age of global turbulence, 2) Study methods for managing learning resources in the age of global turbulence according to the Sappaya 4 principles, and 3) Propose guidelines for managing learning resources in the age of global turbulence according to Sappaya 4 principles. This is a mixed-methods research, combining quantitative research using questionnaires administered to the entire research population of 92 people, with data analyzed using statistical methods including percentages, frequencies, means, standard deviations, and needs assessment. Qualitative research was conducted through interviews with 7 key informants, with data analyzed using content analysis.
The research results found that: 1) The most important needs for managing learning resources in the age of global turbulence are, first, personnel; second, natural resources; third, printed documents and technology; fourth, place; fifth, occupation; and sixth, local culture and traditions. 2) The methods for managing learning resources in the age of global turbulence according to the Sappaya 4 principles in the Nawaphat School cluster consisted of: (1) Avasa Sappaya: preparing the environment and digital media to support both online and offline learning; (2) Bhassa Sappaya: using technology to promote two-way communication; (3) Kochara Sappaya: integrating learning networks in the school, community, virtual world, and experts; and (4) Iriyapatha Sappaya: organizing activities that respond to the interests and aptitudes of learners so that they can participate and understand the content effectively. And 3) The guidelines for managing learning resources in the age of global turbulence according to the Sappaya 4 principles in the Nawaphat School cluster. It focused on three main issues: (1) Creating an environment conducive to accessing knowledge and adapting quickly; (2) Promoting communication to build understanding and develop collaborative skills; and (3) Organizing learning activities that are consistent with the principles of favorable conduct to create deep understanding, develop skills, create motivation for continuous learning, and promote the intellectual and moral development of learners.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนวิถีพุทธ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). การจัดระบบบริหารและสารสนเทศภายในสถานศึกษาตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบหลักเกณฑ์และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการ.
คมจิรวริทธิ์ เรืองฤทธิ์ และคณะ. (2568). แนวทางการพัฒนาทักษะการบริหารสถานศึกษาในยุคโลกโกลาหล BANI World สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล. วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 15(1), 2-3.
เจษฎา อังสนั่น. (2557). การจัดการแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พระมหาชวลิต โฆสชโว (โภควรากร), พระครูสังฆรักษ์จักรกฤษณ์ ภูริปญฺโญ และระวิง เรืองสังข์. (2565). แนวทางการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ตามหลักพุทธบริหารการศึกษา สำหรับวัดในจังหวัดปทุมธานี. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 9(1), 115–128.
พระอธิการสมภพ ปญฺญาธโร (จิตรภิรมย์). (2561). การพัฒนาแหล่งการเรียนรู้เพื่อจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานครมหานคร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วาสนา แก้วแสงทอง. (2556). ศึกษาการจัดแหล่งเรียนรู้และการบริการในโรงเรียนที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของ นักเรียนโรงเรียนเทศบาล 2 (บ้านหาดใหญ่) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). แนวทางการพัฒนาแหล่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลที่เหมาะสมกับผู้เรียนในวัยเรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุกฤษฎิ์ อัญบุตร. (2555). การจัดแหล่งเรียนรู้ที่เอื้อต่อการจัดการศึกษาในโรงเรียนหลักขั้นต้นของ กองทัพอากาศ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยวไลอลงกรณ์ในพระราชูปถัมภ์.
อัญชุลี รัตนพร. (2560). แนวทางการจัดสภาพแวดล้อมตามหลักสัปปายะ 7 ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Katz, R. L. (1955). Skills of an Effective Administrator, (Harvard: Business Press.
