GUIDELINES FOR DEVELOPING STUDENT CARE AND SUPPORT SYSTEM BASED ON BUDDHIST PRINCIPLES: A CASE STUDY OF THE ANUBAN NONG KHAYANG SCHOOL GROUP, UTHAI THANI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) Study the current state of student care and support system, 2) Study methods for developing student care and support system based on Buddhist principles, and 3) Propose guidelines for developing student care and support system based on Buddhist principles. This is a mixed-methods research, combining quantitative research using questionnaires administered to the entire research population of 148 people. The data were analyzed using descriptive statistics, including percentage, mean, standard deviation, and qualitative research through interviews with 7 key informants, the data were analyzed using content analysis.
The research findings revealed that: 1) The overall and individual aspects of the student care and support system were at a high level; 2) The methods for developing the student care and support system based on the Four Principles of Sanghahavatthu in the Nong Khayang Kindergarten group, Uthai Thani Province, focused on addressing behavioral and academic problems, along with promoting morality, ethics, and building good relationships between teachers, students, and parents, aiming for holistic and sustainable student development; and 3) Guidelines for managing the student care and support system based on the Four Principles of Sanghahavatthu in the Nong Khayang Kindergarten group, Uthai Thani Province, consisted of (1) Dana, providing assistance in terms of information, material and emotional support; (2) Piyavaca, using constructive and polite communication; (3) Atthacariya, providing assistance systematically and coordinating with all parties; and (4) Samanattata, caring for students equally and without discrimination. Integrating these principles helps build trust and effective cooperation in student care.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กฤษฎิ์ณิชา พุทจิระ. (2564). การพัฒนารูปแบบระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนวัดจันทาราม (ตั้งตรงจิตร 5) เน้นสมรรถนะประจำสายงานของครูประจำชั้น. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
จิรภัทร ทองศักดิ์, พระครูภัทรธรรมคุณ, บุญเชิด ชำนิศาสตร์ และพระสุรชัย สุรชโย. (2567). แนวทางพัฒนาการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 5(3), 309–401.
ชนกมณฐ์ แสงสี. (2564). แนวทางการพัฒนางานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรีและพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 6(3), 12.
ณรงค์ พิมสาร และคณะ. (2563). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาที่มีต่อการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปิ่นประไพ โชติชัชวาลกุล. (2564). การศึกษาสภาพการจัดการอารมณ์ของนักเรียนระดับประถมศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนนานาชาติ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พรศักดิ์ ผกากรอง. (2562). การศึกษาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 11 ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎสุราษฎร์ธานี.
โยธิกา เลิศรัตยากุล. (2563). ระบบการส่งเสริมดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรม. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 1(2), 20–31.
วิจารณ์ พานิช. (2564). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: ตถาตาพลับลิเคชั่น.
วิทิต มนัสชีวิน. (2561). การเสริมสร้างอิสระแห่งตนของวัยรุ่นตอนต้นโดยการให้คำปรึกษากลุ่ม. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานปฏิรูปการศึกษา. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภา.
สุมิตร เหพูลอย. (2567). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Goodman, R, and other. (2015). Using the strengths and difficulties questionnaire (SDQ) to screen for child psychiatric discipline in a community samples, Dissertation Abstracts International, 16(10), 111–178.
Gunderson J. (2025). Family group conference: An innovative approach to truancy in schools. From http://digitallibrary. usc.edu/ cdm/ref/collection Retrieved Mach 8, 2025.
Williams-Jones, B. (2007). Mapping the integration of social and ethical issues in health technology assessment. International Journal of Technology Assessment in health Care, 2(1), 9-16.
