THE TEACHER DEVELOPMENT IN ARIYASACCA 4 METHOD FOR SALAMEECHAI SCHOOL UNDER NAKHON SI THAMMARAT CITY MUNICIPALITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were: 1) to study the learning management condition of Salameechai School under Nakhon Si Thammarat Municipality, 2) to develop teachers in learning management based on the method of Four Ariyasacca at Salameechai School under Nakhon Si Thammarat Municipality, and 3) to evaluate the results of teacher development in learning management based on the method of Four Ariyasacca at Salameechai School under Nakhon Si Thammarat Municipality. This research employed action research methodology, collecting data through in-depth interviews with 15 stakeholders. The teacher development results were evaluated by 15 experts, and satisfaction assessment from 470 students. Quantitative analysis employed descriptive statistics including mean, standard deviation, and t-test, while qualitative data were analyzed using descriptive analysis.
The research results were found as follows: 1) The conditions of learning management was found that: (1) Learning design had incomplete components and lacked consideration of individual learners, (2) Despite emphasizing learner-centered approaches, teaching remained teacher-centered with lecture-based instruction, (3) Learning media development and utilization were insufficient, lacking awareness, development, and improvement, (4) Learning assessment relied primarily on examinations and homework checks, lacking diverse evaluation methods. 2) The results of teacher development in the method of Four Ariyasacca approach revealed a two-cycle process: Cycle 1 consisted of workshop planning, workshop implementation, development of the Four Ariyasacca lesson plans, lesson plan evaluation, classroom implementation, learning activity supervision, reflection meetings, and outcome summary. Cycle 2 focused on improvements based on the first cycle's results. 3) The evaluation of teacher development in the method of Four Ariyasacca revealed that: (1) Post-workshop scores were significantly higher than pre-workshop scores at .05 level, (2) Revised scores of Four Ariyasacca lesson plan were significantly higher than initial scores at .05 level, (3) Supervision scores of revised lesson plans were significantly higher than initial scores at .05 level, and (4) Satisfaction assessment results with the Four Ariyasacca learning management had an overall average at a very good level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กระทรวงศึกษาการ. (2545). กระทรวงศึกษาการกับการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
บุญมี แท่นแก้ว. (2538). อริยสัจ 4. กรุงเทพมหานคร: โอ เอ พริ้นเฮ้าส์.
พระสอละสิน ใสสะหวัน. (2563). การพัฒนาศักยภาพครูในการจัดการเรียนรู้ Active learning โรงเรียนมัธยมสงฆ์ตอนปลาย วัดไชยะพูมาราม นะคอนไกสอนพมวิหาน แขวงสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พระอนุสรณ์วชิรวํโส (เกาะน้ำใส). (2563). ภาวะผู้นําตามหลักทุติยปาปณิกสูตร ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิสมัย สิมสีพิมพ์. (2564). การพัฒนาศักยภาพครูในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโรงเรียนบ้านน้ำพ่น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยุภาลัย มะลิซ้อน. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
โรงเรียนเทศบาลวัดศาลามีชัย. (2566). แผนพัฒนาการศึกษา (2566-2570). นครศรีธรรมราช: โรงเรียนเทศบาลวัดศาลามีชัย.
ลัดดา ศิลาน้อย. (2544). การสอนแบบอริยสัจ 4. ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย.
ศักดิ์นรินทร์ นิลรัตน์ศิริกุล. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก กรณีศึกษาสหวิทยาเขตสตึก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 32. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมชาย พาชอบ. (2563). การจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุกเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษาของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอุดรธานี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
อรไท แสงลุน. (2564). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโดยใช้การศึกษาชั้นเรียนผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
