แนวทางพัฒนาทักษะการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลตามหลักอิทธิบาท 4 โรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันทักษะการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัล โรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา 2) เพื่อศึกษาวิธีพัฒนาทักษะการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลตามหลักอิทธิบาท 4 โรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา และ 3) เพื่อเสนอแนวทางพัฒนาทักษะ การบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลตามหลักอิทธิบาท 4 โรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณด้วยการใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างที่เป็นครูโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา จำนวน 152 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1). สภาพปัจจุบันทักษะการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลโรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา โดยภาพรวมและรายด้านทั้ง 3 ด้านอยู่ในระดับมาก 2) วิธีการพัฒนาทักษะการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลตามหลักอิทธิบาท 4 ของโรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา ประกอบด้วย (1) ฉันทะ ใฝ่เรียนรู้และพึงพอใจในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล (2) วิริยะ เพียรพยายามฝึกฝนและปรับตัวรับการเปลี่ยนแปลง (3) จิตตะ เอาใจใส่และมุ่งมั่นประยุกต์ใช้เครื่องมือดิจิทัล (4) วิมังสา หมั่นทบทวนและปรับปรุงการทำงานอย่างสม่ำเสมอ และ 3) แนวทางการพัฒนาทักษะการบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลตามหลักอิทธิบาท 4 ของโรงเรียนในสหวิทยาเขตปทุมเบญจา ประกอบด้วยผู้บริหารควรสร้างฉันทะและวิริยะเพื่อส่งเสริมให้ครูใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอน ส่วนครูควรใช้จิตตะในการออกแบบการเรียนรู้และพัฒนาผู้เรียนอย่างใส่ใจ และทั้งสองฝ่ายควรใช้หลักวิมังสานำมาบูรณาการร่วมกันเพื่อวิเคราะห์และปรับปรุงกระบวนการทำงานอย่างเป็นระบบให้ก้าวทันยุคดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารฯ ได้กำหนดความซ้ำของผลงาน ด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์และวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
กมล ภู่ประเสริฐ. (2545). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ทิปส์พับลิ ลิเดชั่น.
ทวี หนูพันธ์. (2565). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลตามหลักอิทธิบาท 4 ของโรงเรียนกลุ่มศรีพุทธ จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณาชวิทยาลัย.
พระสุทธิพงษ์ สุเมธโส (งอกลาภ). (2562). การบริหารสถานศึกษายุค 4.0 ตามหลักอิทธิบาท 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยุทธนา บัวบาล และคณะ. (2564). แนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.
วิโรจน์ แย้มอุทัย. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ตามหลักอิทธิบาท 4 สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วีรภัทร ภักดีพงษ์. (2564). แนวทางการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศุภณัฐ พงษ์เสนา. (2565). การพัฒนาทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21: แนวทางสำหรับการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารพัฒนาการศึกษา, 18(2), 45–60.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์ และชาย สัญญาวิวัฒน์. (2550). การบริหารจัดการแนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Chester, N.M. (2014). An Introduction to School Administration: Selected Reading. New York: Mcmillan Company.
Krejcie, R. and Morgan, D. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
