LOCAL LEADERSHIP ALONG BUDDHISM

Main Article Content

Bunrit kongyot

Abstract

the administrative context of Thai society It's a kinship relationship. the position of the village headman from direct elections of the people to represent the people for the most part, the headman and the main house will behave properly according to the sanctions. is respected by the general public but at the same time, problems can occur at the same time. Problems from the practice of local leaders from lack of morality and ethics that can be solved by applying Buddhist principles to solve and lead solutions. being a leader It's not that it can be from birth. But to be a good leader only comes from being noticed. learning, development, practice, perception through experience However, leadership is not fixed. Which can change according to various events or environments at any time. Any community has a leader who is a local leadership based on Buddhist principles. That area will be peaceful. To have a leader who is regarded as the doctrine of Buddhism is a modern thing. be science and can be adapted to life and current work especially on the subject of leadership, principles, teachings of the Lord Buddha It involves leadership that can be applied. Leadership is how one person influences a group and can lead. group to achieve organizational goals Leadership is a socially influential process in which a person intent on others to perform tasks or activities as required effective

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
kongyot, B. (2022). LOCAL LEADERSHIP ALONG BUDDHISM. Journal of MCU Nakhondhat, 9(5), 617–625. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/261491
Section
Academic Article

References

กนกอร สมปราชญ์. (2559). ภาวะผู้นำและภาวะผู้นำการเรียนรู้สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.

กมลนัทธ์ ศรีจ้อย. (2560). การสังเคราะห์องค์ความรู้ ภูมิปัญญาผ้าทอบ้านเนินขามสู่การเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สถาบันภาษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กรรณิการ์ ศรีวารีรัตน์. (2551). โมเดลเชิงสาเหตูของคุณภาพชีวิตครู. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เข็มทอง ศิริแสงเลิศ. (2561). การพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. ใน ประมวลสาระชุดวิชา นวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ หน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.

คมกฤช ภาวศุทธินนท์ และสุภาภรณ์ คงสวัสดิ์. (2554). การบัญชีบริหาร: บทบาทสำคัญในฐานะเครื่องมือสำหรับผู้นำองค์กรยุคใหม่. วารสารนักบริหาร, 31(3), 125-129.

จุมพล พูลภัทรชีวิน. (2552). จิตตปัญญาศึกษา: รุ่งอรุณแห่งจิตสำนึกใหม่ทางการศึกษา. จุลสารประชาคมประกันคุณภาพการศึกษา, 7(5), 6-9.

ชวลิตร เกิดทรัพย์ และคณะ. (2552). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีการศึกษาสำหรับผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคใต้. วารสารสงขลานครินทร์ (ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์), 15(1), 141-160.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จํากัด (มหาชน).

บุญพา พรหมณะ. (2559). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 1. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.

เพ็ญนภา พลับฉิม. (2559). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อ ประสิทธิภาพของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และ นักรบ หมี้แสน. (2561). ความเป็นผู้นำทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมแห่งชาติ. (2550). ว่าด้วยมาตรฐานการจัดสวัสดิการสังคม. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.