Main Article Content

Mitree Intria
Tawit Bunthirasmi
jirasuda Plaiyod
Anyamanee Chumanee
Apichat Maharachsena


          The purposes of this research were to; address the question of whether sufficiency economy is a way of managing the community; How can a self - sufficient economy truly benefit as a search for self - sufficiency in the community? The word “self - sufficiency” has a broad meaning. It doesn't just mean there's enough to use, but it means that there's enough to eat. If people are aware of their desire, less greed, less abuse, aware of what to do to suffice, not extreme, not greedy, people will be happy. Sufficiency economic management in the community is a way of implementing or creating a stable and sustainable living for the people. Sufficiency Economy has encouraged people and communities at all levels to adhere to their livelihoods and operations in order to lead to the highest ambitions: the nation and the people to live well. This approach is based on a central line that takes into account the key principles: modesty, rationality, and immunity. The approach of Relying on each person's self - reliance principles in all professions should be on the basis of self - awareness; to be self - aware, to share, to help others according to their strength, Live the middle line, gather and give generously to each other, not to do any harms of themselves and others, no overspending, no overinvestment, and to seek higher potential of themselves. This will result in each person being better and happier. Therefore, managing with the sufficiency economy in the community, there will be generosity between community members to make people happy and strong communities, lives on the basis of self - awareness by communities for communities, societies and nations with self - sufficiency.


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Intria, M., Bunthirasmi, T., Plaiyod, jirasuda, Chumanee, A., & Maharachsena, A. (2021). COMMUNITY MANAGEMENT IN SUFFICIENCY ECONOMY . Journal of MCU Nakhondhat, 8(3), 86–98. Retrieved from
Academic Article


เกษม วัฒนชัย. (2549). การเรียนรู้ที่แท้และพอเพียง. กรุงเทพมหานคร: มติชน.

จุไรรักษ์ แสนใจรักษ์. (2553). ชุมชนพอเพียง. (พิมพ์ครั้งแรก) . กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ไว้ลาย.

พระบรมราโชวาทของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (2542). ประมวลพระราชดำรัส และพระบรมราโชวาทที่พระราชทานในโอกาสต่าง ๆ ปี พุทธศักราช2541. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช . (2551). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาการบริหารจัดการชุมชน. การศึกษาหน่วยที่ 8 - 15. จังหวัดนนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ยุบลวรรณ ตั่นเธียรรัตน์. (2551). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง แนวคิดและการนำไปประยุกต์ใช้เพื่อการพัฒนา. วารสารนักบริหาร, 28(3), 62-66.

สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ. (2550). เศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาทุนมนุษย์. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 3(2), 19-27.

สุทิน ลี้ปิยะชาติ. (2549). พระบารมีปกเกล้า. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมสาร.

สุเมธ ตันติเวชกุล. (2549). หลักธรรม หลักทำ ตามรอยพระยุคลบาท. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสรี พงศ์พิศ. (2552). วิถีสู่ชุมชนพอเพียง.(พิมพ์ครั้งแรก). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พลังปัญญา.