GUIDELINES FOR THE PREVENTION OF DROPOUT OF GROUP STUDENTS RISK CASE EDUCATION: UTTARADIT TECHNICAL COLLEGE

Main Article Content

Thunpitcha Toumtab
Yokkaew Kamolvoradej
Sukunya Rujimethabhas

Abstract

          The purposes of this research were to study the causes of dropout of group students risk and guidelines for the prevention of dropout of group students risk case education: Uttaradit Technical College. The sample group used in the research. the first stage consisted of 272 is administrators, the head of teacher counselor, advisors, teachers, parents and group risk students, were included by Sample Random Sampling. the second stage consisted of 13 is administrators, the head of teacher counselor, the head of curriculum and instruction, advisors, and teachers of Vocational Education Commission and educational psychologist, were included by Purposive Sampling. Research tools include questionnaire and interview. Data were analyzed by average, standard deviation and content analysis.


                The results showed: The causes of dropout of group students risk, all 6 sides follows: 1) Lack of participation in activities and lack of school until the end of the exam eligibility. 2) Insufficient family income, students have to help parents work. 3) Rules of institute be disciplinary. 4) Following, help, consulting and little student visits. 5) Mingling places which is near the institute, enable students easily make a mistake. 6) The department has resources such as tools, machinery for training and insufficient teaching medias. And, The results of the study of guidelines for preventing dropout of group students risk, all 6 sides follows: 1) The institute should take care the students seriously and there should be clear measures for actiuities. 2) The institute should supply scholarships. 3) Institute should create the understanding and the importance for admiring the social rules between students and parents. 4) They should follow students by using argument to solve problem and contact their parents by using technology such as line, facebook. 5) There should create a parent system to help with the institute. 6) Institute is to promote the teachers for creating innovations or teaching medias for using in teacher course.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Toumtab, T., Kamolvoradej, Y., & Rujimethabhas, S. (2020). GUIDELINES FOR THE PREVENTION OF DROPOUT OF GROUP STUDENTS RISK CASE EDUCATION: UTTARADIT TECHNICAL COLLEGE. Journal of MCU Nakhondhat, 7(6), 60-76. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/244523
Section
Research Articles

References

โกมล จันทวงษ์. (2558). ปัจจัยสาเหตุการออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ศูนย์สระแก้ว. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 5(1), 127-141.

งานทะเบียน วิทยาลัยเทคนิคอุตรดิตถ์. (2561). รายงานสรุปผลข้อมูลการออกกลางคันนักเรียนนักศึกษาประจำปีงบประมาณ 2559 – 2561.

บัลลังก์ โรหิตเสถียร. (2559). มอบแนวทางบริหารราชการ ศธ.ในภูมิภาค แก่ประธานกรรมการอาชีวศึกษาภาค-จังหวัด ทั่วประเทศ (ข่าวสำนักงานรัฐมนตรี 146/2559). เรียกใช้เมื่อ 24 สิงหาคม 2562 จาก https://www.moe.go.th/websm/2016/mar/146.html

บุญโชติ ชำนาญ และอุไรรัก ดรุณวรรณ. (2554). การศึกษาปัญหาและสาเหตุการออกกลางคันของนักเรียน นักศึกษา วิทยาลัยเทคนิคนครศรีธรรมราช. เรียกใช้เมื่อ 24 สิงหาคม 2562 จาก http://www.tnk.ac.th/data%20file/Research/To%20study% 20the%20problems%20and%20causes%20of%20dropping%20out%20of%20school.pdf

สมใจ เพียรประสิทธิ์ และอัคครัตน์ พูลกระจ่าง. (2554). การศึกษาความคิดเห็นในการออกกลางคันของนักศึกษาหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นโรงเรียนฝึกอาชีพ กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร, 5(2), 20-32.

สมภาร มีอุเทน และคณะ. (2560). การศึกษาสาเหตุและแนวทางการบริหารจัดการการออกกลางคันของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยการอาชีพหนองกุงศรี จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 23(1), 238-249.

สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2554). สถิติการออกกลางคันของนักเรียน ปีการศึกษา 2552. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

สำนักมาตรฐานการอาชีวศึกษาและวิชาชีพ. (2552). ยุทธ์ศาสตร์การบริหารจัดการอาชีวศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษากระทรวงศึกษาธิการ.

สุดารัตน์ พิมลรัตนกานต์. (2558). การศึกษาสาเหตุการลาออกกลางคันของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพและหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง กรณีศึกษา: วิทยาลัยเทคโนโลยีวิบูลย์บริหารธุรกิจรามอินทรา. วารสารวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน, 1(1), 67-79.

สุทธนู ศรีไสย์. (2551). สถิติประยุกต์สําหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัญชิสา อยู่ยืนยง. (2550). ปัจจัยที่มีอิทธิพลส่งผลให้เยาวชนตัดสินใจออกจากโรงเรียนกลางคันระดับมัธยมศึกษา กรณีศึกษา: ตำบลบ้านบัว อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. ใน วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Anderson,K.R. (2003). An analysis of factors that contribute to school dropoutsgrades eight through twelve. In Doctor of Philosophy Dissertation. Union Institute and University.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic. M (Ed.), Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.