ความท้าทายของคนในพื้นที่ตำบลเชียงคาน อันเนื่องมาจากการหลั่งไหลเข้ามาของนักท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ 1) เพื่อศึกษาถึงผลกระทบของการท่องเที่ยวในเขตพื้นที่ตำบลเชียงคาน อันเป็นผลมาจากนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามา 2) เพื่อศึกษาการปรับตัวของประชาชนในเขตพื้นที่ตำบลเชียงคานจากผลกระทบดังกล่าว 3) เพื่อหาแนวทางการจัดการท่องเที่ยวที่เหมาะสมกับชุมชนตำบลเชียงคาน โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) ผู้ให้ข้อมูลหลัก โดยคัดเลือกแบบเจาะจง ซึ่งเป็นตัวแทนของแต่ละกลุ่มโดยมีกลุ่มผู้ให้ข้อมูล จำนวน 4 กลุ่ม จำนวน 30 คน ประกอบด้วย 1) ประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ 9 คน 2) ผู้ประกอบการที่พัก   10 คน 3) ผู้ประกอบการร้านอาหารและร้านของที่ระลึก 10 คน 4) ผู้นำชุมชน 1 คน และดำเนินการศึกษาทั้ง 2 พื้นที่ คือ ถนนคนเดิน และแก่งคุดคู้

          ผลการวิจัยพบว่า

1. ผลกระทบจากการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อวิถีชีวิต พบว่าคนในชุมชนมีการประกอบอาชีพในถิ่นของตน ภูมิใจในวัฒนธรรมดั้งเดิม ใช้กระแสการท่องเที่ยวให้เป็นประโยชน์ในการสร้างรายได้ เมื่อมีการท่องเที่ยวเกิดขึ้น ทำให้คนในชุมชนแหล่งท่องเที่ยวนั้นเห็นคุณค่าของสิ่งแวดล้อมรอบตัว แต่ในทางกลับกันก่อให้เกิดชุมชนที่แออัดจากการเข้ามาของนักท่องเที่ยว การรื้อถอนบ้านไม้เดิมบางส่วนออกไปปลูกสร้างที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว มีการใช้ทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างสิ้นเปลือง ทำให้บางที่เกิดความเสื่อมโทรม


2. การปรับตัวของประชาชนในเขตพื้นที่ พบว่าประชาชนทุกคนต่างมีการเตรียมความพร้อมในการต้อนรับนักท่องเที่ยวอย่างดี มีความยืดหยุ่นในการปรับตัวด้านที่อยู่อาศัย ด้านการบริการ ด้านสังคมและวัฒนธรรม ด้านสิ่งแวดล้อม รู้ทันสถานการณ์ต่าง ๆ มีการให้บริการด้านที่พักที่หลากหลาย ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก เน้นการบริการแก่นักท่องเที่ยวเป็นหลัก

          3. แนวทางการจัดการท่องเที่ยวที่เหมาะสมกับชุมชน โดยร่วมมือกับทางภาครัฐให้คนในชุมชนได้มีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางและตัดสินใจ มีการวางแผนสนับสนุนส่งเสริมการท่องเที่ยว ควบคุมการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างมีขอบเขต มีกติกาในการจัดการทรัพยากรท่องเที่ยวภายในชุมชน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรดำเนินการประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่องในทุกภาคส่วน