THE MANAGEMENT STRATEGY OF QUALITY SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF THE BASIC EDUCATION COMMISSION

Main Article Content

วีรศักดิ์ ตะหน่อง
พนายุทธ เชยบาล

Abstract

The purposes of the research were to 1) study the state of quality school management of OBECQA Awarded the schools 2) create the management strategy of quality schools under the Office of the Basic Education Commission, and 3) evaluate the management strategy of quality schools under the Office of the Basic Education Commission. The research process was Mixed Method Research and consisted of 3 phases. Phase 1: study the state of quality school management of the schools under the Office of Basic Education Commission which included the sample of 140 administrators, using a questionnaire for data collection (Reliability = 0.97), to analyze mean and standard deviation Average 4.80 Phase 2: create the management strategy of quality schools under the Office of the Basic Education Commission by 1) stuyding on the best practice toward five schools which received the Basic Education Commission Quality Award (OBECQA) and 2) conducting the expert group meeting with 15 experts. Phase  3: evaluate the management strategy of quality school under the Office of the Basic Education Commission from 400 administrators under the Office of Basic Education, and 4 aspects evaluation form which consisted of the suitability, the accuracy, coverage, possibility, and utility. for mean and standard deviation analysis Average 4.80


          The research results showed that 


  1. The state of schools under the Office of the Basic Education Commission performed at the highest rating overall and each asspects.

  2. The quality of school under the Office of the Basic Education Commission Included 7 categories as follows: 1) the organizational leading strategy 2) the school planning strategy, 3) The strategy of the students and the stake holders participation 4) the measurement, analysis and knowledge management strategy, 5) the school personnel strategy, 6) the internal school operation strategy, and 7) the setting of school output strategy.

  1. The management strategy of quality school under the Office of the Basic Education Commission consisted of 4 aspects including suitability, the accuracy, coverage, possibility, and utility which were at the high level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ตะหน่องว., & เชยบาลพ. (2019). THE MANAGEMENT STRATEGY OF QUALITY SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF THE BASIC EDUCATION COMMISSION. Journal of MCU Nakhondhat, 6(9), 4527-4542. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/222739
Section
Research Articles

References

ราชกิจจานุเบกษา. (2560). กฎกระทรวงกำหนดกลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. เล่ม 124 ตอนที่ 24. หน้า 1-2.

ถวิล อรัญเวศ. (2557). แนวทางการยกระดับคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 7 มกราคม 2561 จาก https://www.obec.go.th/news/48120

ทวี วาจาสัตย์. (2555). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาโดยการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนในโรงเรียนขนาดเล็ก. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ทัศพร ปูมสีดา. (2559). การนำเสนอกลยุทธ์การบริหารโรงเรียนขนาดเล็กเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นราวัลย์ สุรังค์สุริยกุล. (2555). รูปแบบการจัดการคุณภาพโดยรวมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

บัญชา สุริยะสุขประเสริฐ. (2559). รูปแบบการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์การในโรงเรียนประถมศึกษามัธยมศึกษาขนาดเล็ก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

พิสิฐ เทพไกรวัล. (2554). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือเพื่อคุณภาพการจัดการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

มยุรี แพร่หลาย. (2554). การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานประกันคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนขนาดเล็ก. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มูลนิธิไทยรัฐ. (2560). ปฏิรูปมาถูกทาง ไทยรัฐวิทยา 4.0 รมว.ศธ.ชี้ ให้โอกาสเด็ก. เรียกใช้เมื่อ 18 มีนาคม 2561 จาก https://www.thairath.co.th/news/local/1011572

วีรพจน์ ลือประสิทธิ์สิกุล. (2540). TQM living handbook: An executive summary. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: บีพีอาร์แอนด์ทีคิวเอ็ม คอนซัลแทนท์.

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2558). การบูรณาการระบบบำนาญแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2555). คู่มือการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม (พ.ศ. 2554-2558) ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานฉบับสถานศึกษา (แก้ไขเพิ่มเติม พฤศจิกายน 2554). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สำนักพิมพ์บรรณกิจ 1991 จำกัด.

สุวิชา โพธิสุข. (2552). การบริหารโรงเรียนคุณภาพทั้งองค์กรโรงเรียนประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.

Faghihi, V. (2008). Water enriched in the rare stable isotopes. Groninge: University of Groningen.

Sallis, E. (1993). Total quality management in education. London: Kogan Page Educational Management Series.

Sydanmaanlakka, P. (2003). An intelligent organization. Oxford: Capstone.

Whatmough, R. (1994). "the listening school : formers and staff as customers of each Other in Quality". improvement in education : case studies in schools, colleges and universities, ed.c. Persons 94-95. London: david fulton.