FACTORS ASSOCIATED WITH PHYSICAL ACTIVITY AMONG THE ELDERLY BUDDHIST MONKS LIVING IN SISAKET PROVINCE

Main Article Content

เตชภณ ทองเติม

Abstract

This research was designed to explore physical activity and factors associated with physical activity among the elderly Buddhist monks living in Sisaket province of Thailand. The samples were 530 elderly Buddhist monks selected by using accidental sampling. The instrument to gather data was questionnaire verified by using content validity and Cronbach’s reliability coefficient alpha. Data analysis was accomplished by using frequency, percentage, means, standard deviation and multiple linear regressions.


          The followings were the research results:


  1. Health behavior related physical activity among the elderly Buddhist monks living in Sisaket province was moderately level on knowledge (65.47%), attitude (86.60%) and practice (74.15%).

  2. Factors associated with physical activity among the rural elderly Buddhist monks living in Sisaket province were enabling factors, predisposing factors (attitude), age and the 6 months fall record. These four factors had predictive value of 17.2% at the significance level of 0.05.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ทองเติมเ. (2019). FACTORS ASSOCIATED WITH PHYSICAL ACTIVITY AMONG THE ELDERLY BUDDHIST MONKS LIVING IN SISAKET PROVINCE. Journal of MCU Nakhondhat, 6(9), 4425-4437. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/218346
Section
Research Articles

References

จันทิมา ฤกษ์เลื่อนฤทธิ์. (2553). ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพของพระสงฆ์ ในจังหวัดนครนายก. วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ, 5(4), 333-343.

นัทธพงศ์ ลัทธพินันท์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคและกิจกรรมทางกายของพระภิกษุไทย. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปัณณธร ชัชวรัตน์. (2553). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมสุขภาพของพระสงฆ์ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพะเยา. ใน รายงานการวิจัย. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีพะเยา.

มินภัทร คำชะนาม. (2552). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของพระสงฆ์ในเขตอำเภอเมืองจังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาชุมชน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วัชรินทร์ ออละออ. (2557). สุขภาพพระสงฆ์ในบริบทชุมชนอุตสาหกรรม. วารสารวิจัยสังคม, 37(2), 89-124.

สนธนา สีฟ้า. (2560). การศึกษาพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของพระภิกษุ ในจังหวัดปัตตานี. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สมเกียรติ รามัญวงศ์ และคณะ. (2561). การส่งเสริมการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของพระสงฆ์ในจังหวัดลพบุรี. วารสารรัชต์ภาคย์, 12(25), 94-107.

สุชาดา วงศ์สืบชาติ. (2554). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพของพระสงฆ์ในกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษา วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฏิ์ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม และวัดปากน้ำภาษีเจริญ. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุวัตสัน รักขันโท และคณะ. (2551). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของพระสงฆ์ในเขตภาคใต้ตอนบน. ใน รายงานการวิจัย. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุวิมล พลวรรณ. (2552). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของพระสงฆ์ที่อาพาธด้วยโรคเรื้อรัง จังหวัดสระบุรี. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาโรคติดเชื้อและวิทยาการระบาดทางการสาธารณสุข. มหาวิทยาลัยมหิดล.

Bloom, B. . (1971). Mastery learning. New York: Holt, Rinehart & Winston.

Cochran, W.G. . (1953). Sampling Techiques. New York: John Wiley & Sons. Inc.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York: Harper Collins publishers.

Green, L. & Kreuter, M. (2005). Health program planning An educational and ecological approach. (4 th Edition). New York: McGraw Hill.

Purakom, A., et al. (2013). Association of physical activity, functional fitness and mental fitness among older adults in Nakornpathum, Thailand : A Pilot study. In ISBNPA. May 22-25th, Ghent, Belgium. ISBNPA.