Main Article Content

เกรียงไกร พินยารัก
พระมหาพรชัย สิริวโร
ณัทธีร์ ศรีดี
ประเวศ อินทองปาน


The objectives of this research were 1) to study the concept of righteousness in Tharavada Buddhist Philosophy 2) to study the concept of suffering in Tharavada Buddhist Philosophy 3) to analyze the concept of righteousness and suffering in Tharavada Buddhist Philosophy. This study is Qualitative research by collecting data from Buddhist scriptures, Atthakatha, books, journals and the related researches. The data analysis by descriptive methods.

           Result of the research:

           1) The righteousness in Tharavada Buddhist Philosophy is a life without suffering and has a life goal of pass away, old age, death, overthrew it, “Parideva” lamentation, bemoan, and resentment. A comparison between the Righteousness in Buddhist Philosophy and Virtue, and Justice in western philosophy. The Righteousness has meaning wider than the Virtue, and Justice. The western philosophy has mentioned an impartial judge in society, but an impartial judge in Buddhist Philosophy has mentioned the realism has aspect as objectivity. 2) Buddhist Philosophy has indicated that a suffering condition is difficult to endure as divided into two types.  There was Thukk̄h k̄hạnṭh̒ is suffering from the Five aggregates. the second, the Upàdànakkhandha aggregate of clinging as it describes the impersonal nature of the perception of an individual, permanent, personal self.  3) the adjudication in actions, which would be viewed as impartial by a fair in Tharavada Buddhist Philosophy indicated that any action without an aggregate of clinging and no impact on suffering and death. This information dissented with the main idea of a Theory of Justice by John Rawls that mentioned to be followed by the majority of people but some situations were not fair to a small group of people. The conclusion of the result, the details in Tharavada Buddhist Philosophy has adjudicated in actions by principle, method, and objective which able to apply in an impartial judge.


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
พินยารักเ., สิริวโรพ., ศรีดีณ., & อินทองปานป. (2019). A CONCEPT OF RIGHTEOUSNESS AND SUFFERRING IN THERAVADA BUDDHIST PHILOSOPHY. Journal of MCU Nakhondhat, 6(7), 3686-3698. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/211953
Research Articles


จำลอง ดิษยวนิช. (2544). จิตวิทยาของความดับทุกข์. เชียงใหม่: บริษัทกลางเวียงการพิมพ์.

ชาญณรงค์ บุญหนุน. (2550). ความเป็นธรรมในพระไตรปิฎก. ใน เอกสารโครงการ (อัดสำเนา). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

ไชยันต์ ไชยพร. (2541). ความยุติธรรมตอนที่หนึ่ง. กรุงเทพมหานคร: รัฐศาสตร์สาร.

เนื่องน้อย บุณยเนตร. (2544). ค้านท์ มิลล์ ฮอบส์ รอลส์ ซาร์ทร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปกรณ์ สิงห์สุริยา. (2550). ความยุติธรรมในปรัชญาของ ปอล ริเกอร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาบาลีวิชชาลัย. (2523). สัททนีติปกรณ์ ธาตุมาลา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มูลนิธิภูมิพโลภิกขุ.

ศุภชัย ศุภผล. (2558). ทฤษฎีความยุติธรรมและชีวิตของจอห์นรอลส์ (Theory of Justice and life of John Rawls). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ Victory.

สมภาร พรมทา. (2553). รากเหง้าเราคือทุกข์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วารสารปัญญา.

สุวรรณา สถาอานันท์. (2549). เมตตาธรรม - ความเป็นธรรมใน เวสสันดรชาดก. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

Bijayananda Kar. (2013). The Philosophy of Lokayata a review and reconstruction. Delhi: motilal banarsidass.

Daniel Bell. (1993). Communitarianism and its Critics. Oxford: Olarendon Press.

John Rawls. (1971). A Theory of Justice. Cammbridge: Harvard university press.

John Stuart Mill. (2004). Utilitarianism. University Park: The Pennsylvania State University.

Most read articles by the same author(s)