The Study of The Component Academic Grit of Nakhon Ratchasima Rajabhat Students
Abstract
This study aimed 1) to investigate the components of academic grit and 2) to test the fit of the academic grit component model of undergraduate students at Nakhon Ratchasima Rajabhat University. It was descriptive structural research. The sample consisted of undergraduate students in the second semester of the 2024 academic year, obtained through a multistage sampling method, using stratified sampling to select the program courses of each faculty and simple random sampling to select student classes from all years, totaling 606 students. The research instrument was the academic grit scale consisted of 2 components as follows: Component 1 passion with 5 indicators and Component 2 perseverance with 4 indicators comprising a total of 67 items using a 5 point rating scale with an overall reliability coefficient of 0.96 The data were analyzed by Confirmatory Factor Analysis CFA using the Mplus program
The research results found that the academic grit component, component 1, Passion, had a component weight of 0.373, and component 2, Perseverance had a component weight of 0.377 and The model of the academic grit of students at Nakhon Ratchasima Rajabhat University was found to be very good fit with the empirical data, with Chi-square value χ^"2" = 16.1 df = 11 χ^"2" /df = 1.46, p-value = 0.138, CFI = 0.998, TLI = 0.994, RMSEA = 0.027, SRMR = 0.012. The research findings indicated that undergraduate students with high passion and perseverance tend to exhibit good learning behaviors and adaptability in challenging learning situations. In addition, the grit component model also reflects the ability to predict and explain psychological characteristics related to learners’ commitment and effort effectively. The recommendations from the research results are that teachers and lecturers can use the Academic Grit Scale and its scoring criteria as tools for guidance to explore and deeply understand individual learners, together with collecting data from other measurement tools related to learning variables, such as learning goal setting and achievement motivation. Moreover, the results of the grit component analysis can also be used as fundamental information for designing curricula or learner development activities to enhance adaptation skills and self-development in learning effectively.
Downloads
Article Details
How to Cite
Section
Research Articles
Categories
Copyright & License
Copyright (c) 2025 Journal of Local Governance and Innovation
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กองนโยบายและแผน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. (2566). ข้อมูลนักศึกษา. สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2566, จาก https://www.plannrru.org
จิดาภา ศิริพรรณ, และ ศิริเดช สุชีวะ. (2565). การพัฒนาแบบวัดกริท (Grit) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการวัดผลการศึกษา, 39(106), 201–211.
ชรัญรักษ์ ปัญญามูลวงษา, ปณิสรา จันทร์ปาละ, และ ปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2567). การพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมกริท (Grit) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 14(1), 86–103.
ธนพจน์ โพสมัคร, และ ลักขณา สริวัฒน์. (2562). การศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้กริทของนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลป์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 14(1), 71–79.
นลิน มนัสไพบูลย์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความเพียรกับการรับรู้ความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การ โดยมีรูปแบบองค์การและความฉลาดทางวัฒนธรรมเป็นตัวแปรกำกับ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต], จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบญจรัตน์ จงจำรัสพันธ์. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างความหวังและสุขภาวะองค์รวมโดยมีความเพียรและความเครียดเป็นตัวแปรกำกับ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต], จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปวริศ ไชยลาโภ. (2562). อิทธิพลของการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีผลสัมฤทธิ์ทางทหารของนักเรียนนายร้อย โดยมีความเพียรและสุขภาวะเป็นตัวแปรส่งผ่าน [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต], จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มณฑกานต์ เมฆรา, และคณะ. (2562). การพัฒนาโมเดลการวัดคุณลักษณะ Grit ของนักเรียนสายอาชีพในสังกัดสถาบันอาชีวศึกษาภาคเหนือ 1 จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 13(2), 239–274.
วิจิตรตา พรหมสนธิ์, และ เหมันต์ พรหมสนธิ์. (2567). วิเคราะห์ความเชื่อมโยงระหว่างหลักอิทธิบาท 4 และแนวคิดเรื่องกริทเพื่อพัฒนาผู้เรียน. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(4), 609–621.
สรียา โชติธรรม. (2561). โมเดลเชิงสาเหตุของความสำเร็จของนักศึกษาระดับปริญญาตรีทางภาคเหนือที่มีกริท (Grit) เป็นตัวกลาง. วารสารการศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 230–239.
สายถวิล แซ่ฮ่ำ. (2564). กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดความกล้าหาญอดทน: พลังของความใฝ่ฝันและความบากบั่นพากเพียร (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสธิดา ผุฎฐธรรม, และคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความวิริยะอุตสาหะกับความเป็นมืออาชีพทางการแพทย์ในนักศึกษาแพทย์และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 66(1), 81–96.
Duckworth, A. L. (2560). GRIT: พลังแห่งความมุ่งมั่นและความพากเพียร (จารุวรรณ คงมีสุข, ผู้แปล). WeLearn.
Alan, S., Boneva, T., & Ertac, S. (2019). Ever failed, try again, succeed better: Results from a randomized educational intervention on grit. Quarterly Journal of Economics, 134, 1121–1162.
Alhadabi, A., & Karpinski, A. C. (2020). The role of grit in academic achievement: Examining the mediating effect of self-efficacy and goal orientations. Educational Psychology, 40(10), 1193–1212. https://doi.org/10.1080/01443410.2019.1679202
Christopoulou, M., Lakioti, A., Pezirkianidis, C., Karakasidou, E., & Stalikas, A. (2018). The role of grit in education: A systematic review. Psychology, 9(15), 2951–2971. https://doi.org/10.4236/psych.2018.915171
Credé, M., Tynan, M. C., & Harms, P. D. (2017). Much ado about grit: A meta-analytic synthesis of the grit literature. Journal of Personality and Social Psychology, 113(3), 492–511. https://doi.org/10.1037/pspp0000102
Datu, J. A. D., Valdez, J. P. M., & King, R. B. (2016). Perseverance counts but consistency does not! Validating the Short Grit Scale in a collectivist setting. Current Psychology, 35, 121–130. https://doi.org/10.1007/s12144-015-9374-2
Duckworth, A. (2016). Grit: The power of passion and perseverance. Scribner.
Duckworth, A. L., & Gross, J. J. (2014). Self-control and grit: Related but separable determinants of success. Current Directions in Psychological Science, 23(5), 319–325. https://doi.org/10.1177/0963721414541462
Duckworth, A. L., Peterson, C., Matthews, M. D., & Kelly, D. R. (2007). Grit: Perseverance and passion for long-term goals. Journal of Personality and Social Psychology, 92(6), 1087–1101.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson Prentice Hall.
Kiatkeeree, J., & Ruangjaroon, S. (2022). Unveiling the relationship between the grit of Thai English language learners, engagement, and language achievement in an online setting. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 15(2), 602–624.
Musumari, P. M., et al. (2018). Association between grit and depression and anxiety among university students: A case study of Chiang Mai University. PLOS ONE. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0209121
Owusu, A. Y., Larbie, J., & Bukari, K. (2020). Is grit the best predictor of university students’ academic achievement? Journal of Education and Practice, 11(29), 73–82. https://doi.org/10.7176/JEP/11-29-08
Wolters, C. A., & Hussain, M. (2015). Investigating grit and its relations with college students’ self-regulated learning and academic achievement. Metacognition and Learning, 10, 293–311.
Yeager, D. S., & Dweck, C. S. (2012). Mindsets that promote resilience: When students believe that personal characteristics can be developed. Educational Psychologist, 47, 302–314. https://doi.org/10.1080/00461520.2012.722805
