การตระหนักรู้ในการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส ในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ

ปุณณดา อิงคุลานนท์
Thailand
คำสำคัญ: การตระหนักรู้, การมีส่วนร่วม, การประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส
เผยแพร่แล้ว: ก.ค. 28, 2026

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่อง “การตระหนักรู้ในการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส ในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ” เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีขอบเขตการวิจัยเฉพาะ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ใช้ระยะเวลา 1 ปี มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการตระหนักรู้ในการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส (ITA) ในกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และเพื่อส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ สร้างความตระหนักและการมีส่วนร่วม ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายใน 400 ตัวอย่าง จากประชากร 3,725 คน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายนอก 400 ตัวอย่าง จากประชากร 137,452 คน ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย ค่าความเชื่อมั่นตามเกณฑ์ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค แบบสอบถามภายในเท่ากับ 0.734 แบบสอบถามภายนอกเท่ากับ 0.709 วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ One-way ANOVA


ผลการวิจัย พบว่า (1) ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายในและภายนอก มีทัศนคติในการป้องกันการทุจริต และการตระหนักรู้ในการมีส่วนร่วม ในระดับสูงใกล้เคียงกัน (2) มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการประเมิน ในระดับต่ำใกล้เคียงกัน ความรู้ความเข้าใจ ประสบการณ์ ช่องทางการสื่อสาร มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับการตระหนักรู้ ตัวแบบประเมินที่เข้าใจง่ายและเข้าถึงได้ง่ายมีผลต่อการมีส่วนร่วม และ (3) มหาวิทยาลัยควรให้ความรู้เกี่ยวกับการประเมินและประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มระดับการตระหนักรู้ในการมีส่วนร่วม

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง

อิงคุลานนท์ ป. (2026). การตระหนักรู้ในการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส ในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 10(2), e300392. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JLGISRRU/article/view/300392

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Articles)

หมวดหมู่

เอกสารอ้างอิง

โกญจนาท สันทัดการ. (2565). ปัจจัยที่กำหนดพฤติกรรมในการติดตั้งการควบคุมในระบบการบริหารทรัพยากรองค์กรสำหรับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. วารสารระบบสารสนเทศด้านธุรกิจ (JISB), 8(3), 46–64. https://www.jisb.tbs.tu.ac.th/blog/2565-30/vol-08-no03-sep-dec-2022-89

คณินศักดิ์ จันทร์ประสิทธิ์. (2563). ความตระหนักในการอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเลของคนประจำเรือลำเลียงสินค้า บริเวณท่าเรือเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 15(1), 74-88. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/257819

ซูไฮลี ยามา, และ อุ่นเรือน เล็กน้อย. (2566). เปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อความตระหนักรู้อันนำไปสู่การมีส่วนร่วมของประชาชนในประเทศญี่ปุ่นและประเทศไทยกับการประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมระดับยุทธศาสตร์ (SEA). วารสารสหวิทยาการ, 20(1), 75–103. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/citujournal/article/view/264215

ธนนันท์ สิงหเสม. (2565). การประเมินผลสัมฤทธิ์ภารกิจด้านคุณธรรมและความโปร่งใส ITA: กรณีศึกษาสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน. สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน.

นงนาฏ ทองจุล. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับการรับรู้คุณธรรมและความโปร่งใส ของบุคลากรศูนย์อนามัยที่ 5 ราชบุรี. ศูนย์อนามัยที่ 5 ราชบุรี กรมอนามัย. https://apps.hpc5.go.th/dmkm/item/933

พจนีย์ จันที. (2562). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ของบุคลากรคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

พนารัตน์ มาศฉมาดล. (2565). ความตระหนักรู้ของเจ้าหน้าที่รัฐต่อการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. วารสารมนุษย์กับสังคม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 8(1), 167-284.

มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2565). รายงานประจำปี มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2565 ข้อมูลสารสนเทศ. http://www.plan.ru.ac.th/index.php/th/annualreport

วันเพ็ญ แวววีระคุปต์. (2569). ระเบียบวิธีวิจัย: Episode 4.5 Correlation [เอกสารประกอบการสอน]. คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. http://courseware.npru.ac.th/admin /files/20230911131222_6563997bdb50885df349921621fe4678.pdf

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2566). คู่มือการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. https://itas.nacc.go.th/home/detailnews/3002

สำนักงานธรรมาภิบาลและการบริหารความเสี่ยง มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2567). เอกสารรายงานผลการปฏิบัติงาน สำนักงานธรรมาภิบาลและการบริหารความเสี่ยง. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

Baran, S. J., & Davis, D. K. (2009). Mass communication theory: Foundations, ferment, and future (5th ed.). Wadsworth Cengage Learning.

Bullock, R. (2021). Employee involvement. Scontrino-Powell. https://scontrino-powell.com/blog/employee-involvement

Clampitt, P. G., DeKoch, R. J., & Cashman, T. (2000). A strategy for communicating about uncertainty. Academy of Management Executive, 14(4), 41–57. https://doi.org/10.5465/ame.2000.3979815

Good, C. V. (Ed.). (1973). Dictionary of education. McGraw-Hill.

Koirala, B. P., Araghi, Y., Kroesen, M., Ghorbani, A., Hakvoort, R. A., & Herder, P. M. (2018). Trust, awareness, and independence: Insights from a socio-psychological factor analysis of citizen knowledge and participation in community energy systems. Energy Research & Social Science, 38, 33–40. https://doi.org/10.1016/j.erss.2018.01.009

Mahmud, A., Susilowati, N., Anisykurlillah, I., & Sari, P. N. (2023). Increasing income generation: The role of staff participation and awareness. International Journal of Financial Studies, 11(1), 25. https://doi.org/10.3390/ijfs11010025

Rauzana, A., & Dharma, W. (2021). The knowledge and awareness of occupational health and safety requirements among civil engineering students in an Indonesian university. Global Journal of Engineering Education, 23(3), 226-231.

Schein, E. H. (1992). Organizational culture and leadership. Jossey-Bass.

Twenge, J. M. (2006). Generation me: Why today's young Americans are more confident, assertive, entitled—and more miserable than ever before. Simon & Schuster.

Vijayashree, P., & Chandran, M. (2019). Influencing factors of employee participation in decision making process. International Journal of Research and Analytical Reviews, 6(1), 438–442. ijrar.org