ปัญหาและแนวทางการออกโฉนดที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน

นพฉัต สุดเกษม
Thailand
สืบพงศ์ สุขสม
Thailand
คำสำคัญ: การออกโฉนดที่ดิน, เขตปฏิรูปที่ดิน, สิทธิในที่ดิน, การบริหารจัดการที่ดิน, นโยบายสาธารณะ
เผยแพร่แล้ว: เม.ย. 26, 2026

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “ปัญหาและแนวทางการออกโฉนดที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน” มีวัตถุประสงค์เพื่อ
1) ศึกษาสถานการณ์และสภาพปัญหาการออกโฉนดที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่นำไปสู่แนวทางการแก้ไขปัญหาการออกโฉนดที่ดิน และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาและปรับปรุงกระบวนการออกโฉนดที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดินให้มีประสิทธิภาพ สอดคล้องกับหลักนิติธรรม หลักความเป็นธรรม และ
หลักธรรมาภิบาล การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิจัยเชิงเอกสารและการวิจัยเชิงกฎหมาย ร่วมกับการเก็บข้อมูลภาคสนามด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 30 คน ได้แก่ ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ผู้นำชุมชน ผู้แทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมาย และเกษตรกรในเขตปฏิรูปที่ดิน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการสังเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ โดยดำเนินการในช่วงระยะเวลา 6 เดือน ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2568 ถึงเดือน ธันวาคม 2568


          ผลการวิจัยพบว่า การออกโฉนดที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดินยังประสบปัญหาเชิงโครงสร้าง อันเกิดจากข้อจำกัดด้านกฎหมายและระเบียบที่ขาดความชัดเจน ความล่าช้าและความซ้ำซ้อนของกระบวนการดำเนินงาน การขาดการบูรณาการข้อมูลระหว่างหน่วยงานของรัฐ และการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ยังไม่ทั่วถึง ส่งผลให้เกษตรกรขาดความมั่นคงในสิทธิการถือครองที่ดินและเกิดความไม่เป็นธรรมในเชิงการบริหารจัดการ ปัจจัยสำคัญในการแก้ไขปัญหาประกอบด้วยการปรับปรุงกฎหมายและนโยบายให้มีความสอดคล้องและชัดเจน การพัฒนาระบบบริหารจัดการที่ดินแบบบูรณาการโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล และการเสริมสร้างกลไกการมีส่วนร่วมของประชาชนอย่างเป็นรูปธรรม แนวทางการพัฒนาที่เหมาะสมควรมุ่งยกระดับประสิทธิภาพ ความโปร่งใส และความเป็นธรรมของกระบวนการออกโฉนดที่ดิน เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงด้านสิทธิในที่ดินและสนับสนุนการพัฒนาที่ยั่งยืนในระยะยาว

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง

สุดเกษม น. ., & สุขสม ส. . (2026). ปัญหาและแนวทางการออกโฉนดที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 10(1), e298432. https://doi.org/10.65205/jlgisrru.2026.e298432

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Articles)

หมวดหมู่

เอกสารอ้างอิง

ฉัตรณพัฒน์ แก้วเลิศตระกูล. (2568). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารราชการแผ่นดินของไทย : กรณีศึกษานโยบาย THAILAND DIGITAL GOVERNMENT. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(10), 223–232.

สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม. (2568). รายงานผลการดำเนินงานปีงบประมาณ 2568. กรุงเทพฯ: ส.ป.ก.

พัชรินทร์ ทิพย์ประชา. (2567). การพัฒนาระบบจัดการฐานข้อมูลเพื่อสนับสนุนองค์กรภาครัฐและภาคเอกชน ในการเลือกบุคลากรอย่างมีประสิทธิภาพในยุคดิจิทัล กรณีศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 3(1), 103–127.

สุภางค์ จันทวานิช. (2561). วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธีรยุทธ บุญมี. 2551. มิเชล ฟูโกต์ Michel Foucault. กรุงเทพฯ: วิภาษา.

อเนก เหล่าธรรมทัศน์. (2549). ทักษิณา-ประชานิยม: ความหมาย ปัญหา และทางออก: งานวิจัย.กรุงเทพฯ: สิ่งพิมพ์สถาบันพระปกเกล้า.

Suksom, S. (2024). Economic cooperation, investment trade connectivity in the Mekong and particle countries in the special economic zone project. Multidisciplinary Science Journal, 6, 2024ss0429. https://doi.org/10.31893/multiscience.2024ss0429

UNDP. (2022). Human Development Report. New York: United Nations Development Programme.

World Bank. (2019). Land Governance Assessment Framework. Washington, DC: World.

Deininger, K., & Feder, G. (2009). Land registration, governance, and development: Evidence and implications for policy. The World Bank Research Observer, 24(2), 233–266.

Feder, G., & Nishio, A. (1999). The benefits of land registration and titling: Economic and social perspectives. Land Use Policy, 15(1), 25–43.

Arnstein, S. (1969). A Ladder of Community Participation. Journal of the American Institute of Planners, 35, 216-224.