ปีที่ 9 ฉบับที่ 3 (2025): กันยายน-ธันวาคม | Pages:119-140

การศึกษาองค์ประกอบกริททางการเรียนของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

วิกานดา ชัยรัตน์
คณะครุศาสตร์ สาขาจิตวิทยาการปรึกษาและการแนะแนว มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, Thailand
เศรษฐวัฒน์ โชควรกุล
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, Thailand
คำสำคัญ: องค์ประกอบ, กริท, นักศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
เผยแพร่แล้ว: ธ.ค. 12, 2025

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบกริททางการเรียน และ 2) เพื่อทดสอบความสอดคล้องของโมเดลองค์ประกอบกริททางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาเชิงโครงสร้าง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษามหาวิทยาลัยที่กำลังศึกษาระดับชั้นปริญญาตรี ภาคการเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ใดยใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นเพื่อเลือกหลักสูตรโปรแกรมวิชาของแต่ละคณะ และ การสุ่มอย่างง่ายเพื่อเลือกหมู่เรียนของนักศึกษาที่มาจากทุกชั้นปี รวมจำนวน 606 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดกริททางการเรียน ประกอบด้วย 2 องค์ประกอบ ดังนี้ องค์ประกอบที่ 1 ด้านความปรารถนาอย่างแรงกล้า มี 5 ตัวบ่งชี้ และองค์ประกอบด้านที่ 2 ด้านความขยันหมั่นเพียร มี 4 ตัวบ่งชี้ รวมจำนวน 67 ข้อ แบบมาตรประเมินค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรม Mplus


          ผลการวิจัย พบว่า องค์ประกอบกริททางการเรียน องค์ประกอบที่ 1 ด้านความปรารถนาอย่าง          แรงกล้า มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ = 0.373 องค์ประกอบที่ 2 ด้านความขยันหมั่นเพียง มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ = 0.377 และโมเดลองค์ประกอบกริททางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมามีความสอดคล้องกับข้อมูลระดับดีมาก โดยมีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ดังนี้ χ^"2" = 16.1 df = 11 χ^"2" /df = 1.46, p-value = 0.138, CFI = 0.998, TLI = 0.994, RMSEA = 0.027, SRMR = 0.012 ผลการวิจัยสรุปให้เห็นว่า นักศึกษาที่มีความปรารถนาแรงกล้าและความขยันหมั่นเพียรสูง มักมีพฤติกรรมการเรียนและการปรับตัวในสถานการณ์การเรียนที่ท้าทายได้ดี นอกจากนี้ โมเดลองค์ประกอบกริทยังสะท้อนถึงความสามารถในการทำนายและอธิบายลักษณะทางจิตใจที่เกี่ยวข้องกับความมุ่งมั่นและความพยายามของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัย คือ ครูและอาจารย์สามารถนำแบบวัดกริททางการเรียนและเกณฑ์การให้คะแนนไปใช้เป็นเครื่องมือในการแนะแนว เพื่อสำรวจและทำความเข้าใจผู้เรียนรายบุคคลได้อย่างลึกซึ้ง ควบคู่กับการเก็บข้อมูลจากเครื่องมือวัดตัวแปรอื่นที่เกี่ยวข้องทางการเรียน เช่น การตั้งเป้าหมายทางการเรียน และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบ กริทยังสามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการออกแบบหลักสูตรหรือกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เพื่อเสริมสร้างทักษะการปรับตัวและการพัฒนาตนเองทางการเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง

ชัยรัตน์ ว., & โชควรกุล เ. (2025). การศึกษาองค์ประกอบกริททางการเรียนของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(3), 119–140. https://doi.org/10.65205/jlgisrru.2025.290696

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Articles)

หมวดหมู่

เอกสารอ้างอิง

กองนโยบายและแผน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. (2566). ข้อมูลนักศึกษา. สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2566, จาก https://www.plannrru.org

จิดาภา ศิริพรรณ, และ ศิริเดช สุชีวะ. (2565). การพัฒนาแบบวัดกริท (Grit) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการวัดผลการศึกษา, 39(106), 201–211.

ชรัญรักษ์ ปัญญามูลวงษา, ปณิสรา จันทร์ปาละ, และ ปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2567). การพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมกริท (Grit) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 14(1), 86–103.

ธนพจน์ โพสมัคร, และ ลักขณา สริวัฒน์. (2562). การศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้กริทของนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลป์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 14(1), 71–79.

นลิน มนัสไพบูลย์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความเพียรกับการรับรู้ความสอดคล้องระหว่างบุคคลกับองค์การ โดยมีรูปแบบองค์การและความฉลาดทางวัฒนธรรมเป็นตัวแปรกำกับ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต], จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เบญจรัตน์ จงจำรัสพันธ์. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างความหวังและสุขภาวะองค์รวมโดยมีความเพียรและความเครียดเป็นตัวแปรกำกับ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต], จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปวริศ ไชยลาโภ. (2562). อิทธิพลของการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีผลสัมฤทธิ์ทางทหารของนักเรียนนายร้อย โดยมีความเพียรและสุขภาวะเป็นตัวแปรส่งผ่าน [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต], จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มณฑกานต์ เมฆรา, และคณะ. (2562). การพัฒนาโมเดลการวัดคุณลักษณะ Grit ของนักเรียนสายอาชีพในสังกัดสถาบันอาชีวศึกษาภาคเหนือ 1 จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 13(2), 239–274.

วิจิตรตา พรหมสนธิ์, และ เหมันต์ พรหมสนธิ์. (2567). วิเคราะห์ความเชื่อมโยงระหว่างหลักอิทธิบาท 4 และแนวคิดเรื่องกริทเพื่อพัฒนาผู้เรียน. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(4), 609–621.

สรียา โชติธรรม. (2561). โมเดลเชิงสาเหตุของความสำเร็จของนักศึกษาระดับปริญญาตรีทางภาคเหนือที่มีกริท (Grit) เป็นตัวกลาง. วารสารการศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 230–239.

สายถวิล แซ่ฮ่ำ. (2564). กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดความกล้าหาญอดทน: พลังของความใฝ่ฝันและความบากบั่นพากเพียร (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โสธิดา ผุฎฐธรรม, และคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความวิริยะอุตสาหะกับความเป็นมืออาชีพทางการแพทย์ในนักศึกษาแพทย์และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 66(1), 81–96.

Duckworth, A. L. (2560). GRIT: พลังแห่งความมุ่งมั่นและความพากเพียร (จารุวรรณ คงมีสุข, ผู้แปล). WeLearn.

Alan, S., Boneva, T., & Ertac, S. (2019). Ever failed, try again, succeed better: Results from a randomized educational intervention on grit. Quarterly Journal of Economics, 134, 1121–1162.

Alhadabi, A., & Karpinski, A. C. (2020). The role of grit in academic achievement: Examining the mediating effect of self-efficacy and goal orientations. Educational Psychology, 40(10), 1193–1212. https://doi.org/10.1080/01443410.2019.1679202

Christopoulou, M., Lakioti, A., Pezirkianidis, C., Karakasidou, E., & Stalikas, A. (2018). The role of grit in education: A systematic review. Psychology, 9(15), 2951–2971. https://doi.org/10.4236/psych.2018.915171

Credé, M., Tynan, M. C., & Harms, P. D. (2017). Much ado about grit: A meta-analytic synthesis of the grit literature. Journal of Personality and Social Psychology, 113(3), 492–511. https://doi.org/10.1037/pspp0000102

Datu, J. A. D., Valdez, J. P. M., & King, R. B. (2016). Perseverance counts but consistency does not! Validating the Short Grit Scale in a collectivist setting. Current Psychology, 35, 121–130. https://doi.org/10.1007/s12144-015-9374-2

Duckworth, A. (2016). Grit: The power of passion and perseverance. Scribner.

Duckworth, A. L., & Gross, J. J. (2014). Self-control and grit: Related but separable determinants of success. Current Directions in Psychological Science, 23(5), 319–325. https://doi.org/10.1177/0963721414541462

Duckworth, A. L., Peterson, C., Matthews, M. D., & Kelly, D. R. (2007). Grit: Perseverance and passion for long-term goals. Journal of Personality and Social Psychology, 92(6), 1087–1101.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson Prentice Hall.

Kiatkeeree, J., & Ruangjaroon, S. (2022). Unveiling the relationship between the grit of Thai English language learners, engagement, and language achievement in an online setting. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 15(2), 602–624.

Musumari, P. M., et al. (2018). Association between grit and depression and anxiety among university students: A case study of Chiang Mai University. PLOS ONE. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0209121

Owusu, A. Y., Larbie, J., & Bukari, K. (2020). Is grit the best predictor of university students’ academic achievement? Journal of Education and Practice, 11(29), 73–82. https://doi.org/10.7176/JEP/11-29-08

Wolters, C. A., & Hussain, M. (2015). Investigating grit and its relations with college students’ self-regulated learning and academic achievement. Metacognition and Learning, 10, 293–311.

Yeager, D. S., & Dweck, C. S. (2012). Mindsets that promote resilience: When students believe that personal characteristics can be developed. Educational Psychologist, 47, 302–314. https://doi.org/10.1080/00461520.2012.722805