แนวทางสร้างความผูกพันในองค์กรเพื่อส่งเสริมครูผู้สอนยอดเยี่ยม โรงเรียนในสหวิทยาเขตศรีวิชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความผูกพันในองค์กร และแนวทางการสร้างความผูกพันในองค์กรเพื่อส่งเสริมครูผู้สอนยอดเยี่ยม โรงเรียนในสหวิทยาเขตศรีวิชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน ประชากร คือ ข้าราชการครูในสหวิทยาเขตศรีวิชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน จำนวน 178 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 123 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับการสร้างความผูกพันในองค์กรเพื่อส่งเสริมครูผู้สอนยอดเยี่ยมและการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า โรงเรียนในสหวิทยาเขตศรีวิชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน มีการสร้างความผูกพันในองค์กรเพื่อส่งเสริมครูผู้สอนยอดเยี่ยมโดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านความเต็มใจจะปฏิบัติงานเพื่อองค์กร ด้านความเชื่อยอมรับเป้าหมายค่านิยมขององค์กร และด้านความต้องการที่จะรักษาความเป็นสมาชิกขององค์กร แนวทางการสร้างความผูกพันเพื่อส่งเสริมครูผู้สอนเยี่ยม ประกอบด้วย 3 ด้าน รวมทั้งสิ้น 9 แนวทาง ได้แก่ ด้านความเชื่อยอมรับเป้าหมายค่านิยมขององค์กร มี 3 ประการ ด้านความเต็มใจจะปฏิบัติงานเพื่อองค์กร มี 3 ประการและด้านความต้องการที่จะรักษาความเป็นสมาชิกขององค์กร มี 3 ประการ
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
参考
กรกฎ พลพานิช. (2540). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบังคับบัญชา และพนักงานวิชาชีพการตลาด บริษัทปูนซีเมนต์ไทย จำกัด. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
คมสันติ์ สุวรรณเสริฐ. (2565). แนวทางการเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานส่วนตำบล อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. รายงานการศึกษาอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ณัฐกฤตา นาแซง. (2565). แนวทางการเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ในสังกัด อำเภอบ้านไผ่. รายงานการศึกษาอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธร สุนทรายุทธ. (2551). การบริหารจัดการเชิงปฏิรูป : ทฤษฎี วิจัย และปฏิบัติทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: เนติกุลการพิมพ์.
มานพ ชลพานิชกุล และตรีเนตร ตันตระกูล. (2563). รูปแบบการพัฒนาความสุขเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานตามหลักองค์กรแห่งความสุข ในนิคมอุตสาหกรรมสินสาคร จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 8(3): 953-967.
ปัทมาวรรณ จินดารักษ์ และคณะ. (2562). สมดุลระหว่างชีวิตและการทำงานกับความหลากหลายของกลุ่มวัย. วารสารนักบริหารม, 39(1): 3-11.
พิมพ์พิสุทธิ์ ตั้งฤกษ์วราสกุล. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันทุ่มเทกลุ่มเจอเนอเรชันวาย. สารนิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต, วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศุภพิชญ์ ศุขโกเมศ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดความผูกพันต่องานและความผูกพันต่อองค์การ ของบุคลากรที่ดูแลคนพิการ. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ศูนย์ปฏิบัติการรัฐดิจิตอลออนไลน์. (2564). New Normal มีอะไรที่องค์กรต้องปรับตัว เพื่อก้าวทันยุคใหม่. ค้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2565, จาก https://avl.co.th/blogs/new-normal-what-things-do-organizations-need-to-adjust/
สัมฤทธิ์ ผิวบัวคำ. (2546). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การของข้าราชการครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานประถมศึกษาสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน. (2565). รายงานผลการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคลของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. ค้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2565, จาก http://www.sesalpglpn.go.th/wp-content/uploads/2022/07/O28
