แนวทางการพัฒนาชมพู่เพชรสายรุ้งของเกษตรกรในจังหวัดเพชรบุรี

摘要

 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) องค์ความรู้เกี่ยวกับชมพู่เพชรสายรุ้ง 2) ปัญหาและอุปสรรคในการปลูกชมพู่เพชรสายรุ้ง 3) แนวทางการพัฒนาชมพู่เพชรสายรุ้งของเกษตรกรในจังหวัดเพชรบุรี ผู้ให้ข้อมูลหลักคือเกษตรกรในตำบลหนองโสน อำเภอเมือง 5 ราย เกษตรกรในตำบล ท่าไม้รวก อำเภอท่ายาง 5 ราย และเกษตรกรในตำบลท่าแร้ง อำเภอบ้านแหลม 5 ราย พ่อค้าแม่ค้าคนกลาง 3 ราย และนักวิชาการเกษตร 2 ราย เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก นาข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาศึกษาวิเคราะห์ตามวัตถุประสงค์ โดยใช้ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเป็นแนวทางในการวิเคราะห์ข้อมูล แล้วนาเสนอข้อมูลที่ได้โดยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัย เดิมชมพู่เพชรสายรุ้งไม่ได้มีถิ่นกำเนิดที่จังหวัดเพชรบุรี หากแต่นามาจากที่อื่นแล้วปลูกได้ผลผลิตดีจนมีชื่อเสียงซึ่งเป็นพันธุ์ลูกผสมระหว่างชมพู่แดงกับกะหลาป๋า การปลูกและวิธีการปลูกชมพู่เพชรสายรุ้งที่ได้ผลดีต้องปลูกกับดินตะกอนแม่น้า มีระยะปลูก 8×8 ถึง 10×10 เมตร มีการดูแลรักษาที่เหมาะสมตามช่วงอายุและมีการดูแลหลังการเก็บเกี่ยว ปัญหาและอุปสรรคในการปลูกชมพู่เพชรสายรุ้ง คือ วัสดุที่ใช้ห่อผล นั่งร้านการขึ้นห่อและการบรรจุผลิตภัณฑ์ แนวทางการพัฒนาแบ่งเป็น 4 ส่วน คือ การปลูกและแนวทางการพัฒนาการปลูกชมพู่เพชรสายรุ้ง การดูแลรักษาและแนวทางการพัฒนาการดูแลรักษาชมพู่เพชรสายรุ้ง การตลาดและแนวทางการพัฒนาการตลาดของชมพู่เพชรสายรุ้ง และการดูแลหลังการเก็บเกี่ยวและแนวทางการพัฒนาการดูแลหลังการเก็บเกี่ยวชมพู่เพชรสายรุ้ง แนวทางการพัฒนา เกษตรกรได้เปลี่ยนวัสดุการห่อใหม่ มีการตัดยอดเพื่อลดการขึ้นห่อผล บรรจุภัณฑ์หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรเข้ามาให้ความช่วยเหลือ