วรรณกรรมมุขปาฐะเกี่ยวกับวัดสิงห์ ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

Main Article Content

อาภาภรณ์ ดิษฐเล็ก

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์เนื้อหาของวรรณกรรมมุขปาฐะเกี่ยวกับวัดสิงห์ ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 2) วิเคราะห์คุณค่าของวรรณกรรมมุขปาฐะเกี่ยวกับวัดสิงห์ ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 คือผู้ให้ข้อมูลที่เป็นเจ้าอาวาสวัดสิงห์ และอดีตผู้นำชุมชนที่มีภูมิลำเนาและอาศัยอยู่ใกล้เคียงวัดสิงห์ เป็นระยะเวลา 60 ปีขึ้นไป กลุ่มที่ 2 คือ ผู้ให้ข้อมูลที่เป็นสมาชิกชุมชนที่อายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป และเป็นผู้รู้เรื่องเกี่ยวกับวัดสิงห์ จำนวน 6 คน ซึ่งคัดเลือกโดยวิธีการคัดเลือกแบบบอกต่อ (Snowball Sampling Technique) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผลการศึกษาวรรณกรรมมุขปาฐะเกี่ยวกับวัดสิงห์แบ่งเป็น 3 ประเภท คือ 1) เรื่องเล่าที่เป็นเกร็ดความรู้ 4 เรื่อง 2) ความเชื่อ 3 เรื่อง และ 3) ประเพณีธรรมเนียมปฏิบัติ 4 เรื่อง คุณค่าของวรรณกรรมมุขปาฐะมี 3 ด้าน ได้แก่ 1) คุณค่าด้านสติปัญญาที่ให้ความรู้เรื่องประวัติและสิ่งสำคัญของวัดในอดีต 2) คุณค่าด้านอิทธิพลต่อความเชื่อ การอนุรักษ์โบราณสถาน โบราณวัตถุ และ 3) คุณค่าด้านอารมณ์ คือการเป็นศูนย์รวมจิตใจความภาคภูมิใจของชาวบ้าน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ดิษฐเล็ก อ. (2021). วรรณกรรมมุขปาฐะเกี่ยวกับวัดสิงห์ ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี . วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(Special), 16–30. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/258093
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงวัฒนธรรม ศูนย์ข้อมูลกลางวัฒนธรรม. (2554). วัดสิงห์. ค้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2562, จาก http://www.m-culture.im.th

กุหลาบ มัลลิกะมาส และวิพุธ โสภวงศ์. (2541). ประวัติวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.

จิรพร ศรีบุญลือ. (2546). การศึกษา “ผญา” สื่อประเพณี: การสืบทอดและการสะท้อนอัตลักษณ์ของชุมชนคนอีสาน. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2546). ความเป็นมาและสาระสำคัญของแนวคิดวัฒนธรรมชุมชน. เอกสารประกอบการบรรยายการประชุมคณะกรรมการอำนวยการยุทธศาสตร์วัฒนธรรมชุมชน และผู้ปฏิบัติงาน 13 พฤศจิกายน 2546 เวลา 10.30-12.00 น. ณ ห้องประชุมสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน.

ชญานิษฐ์ จอมพงศ์. (2545). การศึกษาวรรณกรรมมุขปาฐะตำบลควนชุมอำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยทักษิณ.

ปัทมา เจริญกรกิจ. (2558). พระอุโบสถและพระวิหารสมัยอยุธยาตอนปลาย-รัตนโกสินทร์ตอนต้น ในพื้นที่คลองอ้อมนนท์ จังหวัดนนทบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ราชกิจจานุเบกษา. (2536). ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เล่ม 110 ตอนที่ 217 เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2536. ค้นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2562, จาก http://www.

ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2536/D/217/67.PDF.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตสถาน.

วิทยาลัยราชพฤกษ์ ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม. (2553). เรื่องเล่าเมืองนนท์. นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.

ศิราพร ณ ถลาง. (2552). ทฤษฎีคติชนวิทยา: วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สนิท ยืนศักดิ์ เยาวรัตน์ เม็งขาว และ สุกัญญา เกาะวิวัฒนากุล. (2562). ความเชื่อและโลกทัศน์ในชุมชนแม่ใสผ่านวรรณกรรมมุขปาฐะ. วารสารวิชาการ “มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา,” 27(53): 181-201.

สำนักข่าวซินหัว. (2562). จีนเผยความสำเร็จระยะแรกของโครงการเผยแพร่วรรณกรรมมุขปาฐะท้องถิ่น. ค้นเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2563, จาก https://www.xinhuathai.com/

china/64211_20191226

สำราญ จูช่วย. (2561). ภูมินามวัดในอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์.