การเปรียบเทียบการใช้ชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของพฤติกรรมการใช้ชีวิตทั้ง 3 ด้านของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด 2) เปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้ชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด รายด้าน 3 ด้าน คือ ด้านการเรียน ด้านสังคม และด้านการเข้าร่วมกิจกรรม กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเอกชน 4 แห่ง ปีการศึกษา 2555 จำนวน 366 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในวิจัย เป็นแบบสอบถามพฤติกรรมการใช้ชีวิตนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชน ด้านการเรียน ด้านสังคม และด้านการเข้าร่วมกิจกรรม ผลการวิจัย พบว่า 1) พฤติกรรมด้านการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด สามารถจำแนกได้เป็น 7 องค์ประกอบ คือ การเอาใจใส่ การเพิ่มพูนความรู้ การสร้างความเชื่อมั่น ความมีระเบียบวินัย ฝักใฝ่ใคร่รู้ ขาดความสนใจ และความตั้งใจ พฤติกรรมด้านสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด สามารถจำแนกได้เป็น 6 องค์ประกอบ คือ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ขีดขั้นตัวเอง การเข้าสังคม วัฒนธรรมของสังคม กลุ่มเพื่อน และระบบอาวุโส และพฤติกรรมด้านการเข้าร่วมกิจกรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด สามารถจำแนกได้เป็น 3 องค์ประกอบ คือ จิตอาสาพัฒนาสังคม เปิดใจไม่กว้าง และการมีส่วนร่วม 2) นักศึกษามีพฤติกรรมการใช้ชีวิตทั้ง 3 ด้าน อยู่ในระดับปานกลาง พฤติกรรมการใช้ชีวิตทั้ง 3 ด้าน ของนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัดพบว่าไม่แตกต่างกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชินภัทร ภูมิรัตน์. (2552).การจัดการความรู้ทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. ค้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2554, จาก e-thesis@lib.cmu.ac.th
ชุติมา วัฒนะคีรี. (2561). ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 4(1) กุมภาพันธ์ – พฤษภาคม 2561: 101 - 110. ค้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2561, จาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/125762/95224
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM Education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารนักบริหาร, 33(2) เมษายน - มิถุนายน 2556: 49 - 56.
วัลลภา เทพหัสดิน ณ อยุธยา. (2543). การพัฒนาการเรียนการสอนทางการอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cogan, Morris L. (1975). Studies of Teacher Behavior. The Journal of Experimental Education. 26 January 1975: 135 - 139.
Dhephasadin Na Ayudhaya, W. (2000). Instructional Development at Tertiary Level. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (in Thai)
Ministry of Education. (1999). National Education Act. B.E. 2542 and amendments. (2nd edition) 2002. Bangkok: Khurusapha Publishing House, Lat Phrao. (in Thai)
Poomirat, C. (2009). Education Knowledge Management. Bangkok: Office of the National Education Commission. Retrieved on 17th July 2011, from e-thesis@lib.cmu.ac.th (in Thai)
Siripatrachai, P. (2013). STEM Education and the Development of 21st Century Skill. Executive Journal, 33(2) April - June, 2013: 49 - 56.
Vatanakhiri, C. (2018). The Analytical Thinking Ability of the Undergraduate Students of Rajapruk University. Journal of Humanities and Social Sciences, Rajapruk University, 4(1) February – May 2018: 101 - 110. Retrieved on 15th June 2018, from https://www.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/125762/95224 (in Thai)
