Core Competencies of School Administrators under Bangkok Office of Learning Encouragement
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were: 1) to investigate the core competencies of school administrators, and 2) to compare the core competencies of school administrators under the Bangkok Office of Learning Encouragement as perceived by teachers, classified by age, educational level, position, and work experience. The sample consisted of 217 teachers, selected through simple random sampling. The research instrument was a questionnaire with a validity index ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.82. The statistics used for data analysis included mean, standard deviation, t-test, and one-way ANOVA.
The results of the study revealed that: 1) The overall and individual aspects of the core competencies of school administrators under the Bangkok Office of Learning Encouragement were at a high level. Ranked from the highest to the lowest mean, they were: good service, teamwork, self-development, achievement motivation, and ethics and morality, respectively. and 2) The comparison of the core competencies of school administrators classified by age, position, and work experience showed no significant differences, both overall and in specific aspects. Regarding educational level, the overall results showed no significant differences. When examining individual aspects, there were no significant differences in achievement motivation, good service, self-development, and teamwork; however, the aspect of ethics and morality showed a statistically significant difference at the .01 level.
Article Details
References
กรมส่งเสริมการเรียนรู้. (2566). พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. ราชกิจจานุเบกษา.
นรากร ศรีสุข. (2566). ปัจจัยสมรรถนะเชิงพฤติกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของครู [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญชอบ พรรณนิกร. (2558). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 1 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
เบญจพร วาทีกานท์. (2560). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของผู้บริหารโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 2 [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ปาริชาติ เอี่ยมพินพันธ์. (2563). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานยุคใหม่ [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ปิยนุช พูลคล้าย. (2563). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
พงษ์พิทักษ์ นามนิตย์. (2565). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พฤกษ์ ลักษณสมบูรณ์. (2562). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
เมทินี มาลานนท์. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
รัชนีกร แสงสว่าง, & พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2564). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 13(2), 203-221.
ศิริมา มาประโคน. (2567). สมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติงานของครู. วารสารวิชาการครุศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 15(1), 33-47.
สิทธิชัย วรอินทร์. (2565). การศึกษาสมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สุรพล ตันควรรัตน์. (2562). การพัฒนารูปแบบสมรรถนะของผู้บริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอในจังหวัดภาคกลาง [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัย ราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2553). มาตรฐานและแนวทางการกำหนดความรู้ ความสามารถ ทักษะ และสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งประเภทบริหาร. สำนักงาน ก.พ.
อนุรักษ์ ทองสมบูรณ์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Leithwood, K., Louis, K. S., Anderson, S., & Wahlstrom, K. (2008). How leadership influences student learning. The Wallace Foundation.
UNESCO. (2015). Rethinking education: Towards a global common good? United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
