Factors Associated with the Risk of Dementia among Young-Old Adults in Nong Khai Municipality, Nong Khai Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This cross-sectional descriptive study aimed to: 1) assess the risk of dementia among young-old adult in Nong Khai Municipality; 2) explain the fundamental factors of personal and health behaviors, biological factors, psychological factors, and social factors.; and 3) analyze the relationships between fundamental factors of personal and health behaviors, biological factors, psychological factors, and social factors and the risk of dementia among young-old adult in Nong Khai Municipality, utilizing the biopsychosocial model as the conceptual framework.
The sample group consisted of young-old adult individuals aged 60-69 years residing in Nong Khai Municipality. The researcher determined the sample size using Wayne W. Daniel’s formula for estimating the proportion, resulting in a total sample size of 130 individuals. Data collection instruments included questionnaires and a cognitive assessment scale. Data were analyzed using descriptive statistics (percentage, mean, standard deviation, maximum and minimum values) and inferential statistics (chi-square and Fisher’s exact test).
The results revealed that 12.3% of the sample were at risk for dementia (=27.28, SD=1.86). Five factors were significantly associated with the risk of dementia, which can be categorized by variable type as follows: 1) Socio-demographic factors and health behaviors: engagement in brain-stimulating activities (= 5.749, P=0.032); 2) Biological factors: Body Mass Index (BMI) (p = 0.038); 3) Psychological factors: loneliness (p < 0.001); and 4) Social factors: family relationships (p = 0.009) and social participation behaviors (= 4.596, p =0.016).
Article Details
References
กรมการปกครอง. (2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร (รายเดือน).https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/displayData
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2566). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. บริษัท อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน).
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2563). คู่มือวิทยากรหลักสูตรการดูแลสุขภาพจิตผู้สูงอายุ (ความสุข 5 มิติ). สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2563). แนวทางการจัดการภาวะโภชนาการในผู้สูงอายุ. สำนักโภชนาการ กรมอนามัย.
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). การคัดกรองผู้สูงอายุ 9 ด้าน (Basic/Community Screen STEP1) เขตสุขภาพที่ 8 ปีงบประมาณ 2565.https://hdcservice.moph.go.th/hdc/reports/report.php?&cat_id=6966b0664b89805a484d7ac96c6edc48&id=aa86b13e8cb60cae6c3216b7e3e5f151&old=1
กระทรวงสาธารณสุข. (2566). การคัดกรองผู้สูงอายุ 9 ด้าน (Basic/Community Screen STEP1) เขตสุขภาพที่ 8 ปีงบประมาณ 2566.https://hdcservice.moph.go.th/hdc/reports/report.php?&cat_id=6966b0664b89805a484d7ac96c6edc48&id=aa86b13e8cb60cae6c3216b7e3e5f151&old=1
กระทรวงสาธารณสุข. (2567). การคัดกรองผู้สูงอายุ 9 ด้าน (Basic/Community Screen STEP1) เขตสุขภาพที่ 8 ปีงบประมาณ 2567.https://hdcservice.moph.go.th/hdc/reports/report.php?&cat_id=6966b0664b89805a484d7ac96c6edc48&id=aa86b13e8cb60cae6c3216b7e3e5f151&old=1
ก้องเกียรติ กูณฑ์กันทรากร. (2557). แนวทางใหม่ในการประเมินและวินิจฉัยภาวะสมองเสื่อมและโรคอัลไซเมอร์. ธรรมศาสตร์เวชสาร, 14(1), 93-101.
จุไรรัตน์ ดวงจันทร์, วิไลวรรณ คมขำ, รวีวรรณ แก้วอยู่, และ พงษ์ศักดิ์ ป้านดี. (2563). ความชุกและปัจจัยทำนายภาวะสมองเสื่อมของผู้สูงอายุในชุมชน จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 3(2), 133-147.
ชุติมา ทองวชิระ, สุชาดา โทผล, เรณู ขวัญยืน, และ สมจิต นิปัทธหัตถพงศ์. (2559). ความชุก ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะสมองเสื่อมของผู้สูงอายุและการพัฒนาคู่มือการให้ความรู้ : กรณีศึกษาชุมชนเขตบางพลัด. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
พนม สุขจันทร์, กัษฟาร์ นิยมเดชา, และ ดีน ศรีชัยสุวรรณ. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุในประเทศไทย:การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 14(1), 276-292.
พิสิษฐ์ ศิริรักษ์. (2564). การศึกษาภาวะสมองเสื่อมของผู้สูงอายุ ในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 35(1), 17-33.
สถาบันประสาทวิทยา กรมการแพทย์. (2563). แนวทางเวชปฏิบัติภาวะสมองเสื่อม ฉบับสมบูรณ์. กระทรวงสาธารณสุข.
สถาบันเวชศาสตร์สมเด็จพระสังฆราชญาณสังวรเพื่อผู้สูงอายุ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2564). คู่มือแนวทางการคัดกรองและประเมินผู้สูงอายุภาวะสมองเสื่อม. สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สถาบันเวชศาสตร์สมเด็จพระสังฆราชญาณสังวรเพื่อผู้สูงอายุ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2565). แนวทางการจัดกิจกรรมกระตุ้นสมองและส่งเสริมพุทธิปัญญาในผู้สูงอายุ. สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
อรุณโรจน์ รุ่งเรือง. (2565). ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะเสี่ยงสมองเสื่อมในผู้สูงอายุ เทศบาลตำบลสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 17(1), 272-287.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (1997). Research in education (8th ed.). Allyn & Bacon.
Department of Surgery, Washington University in St. Louis. (2021). Three aspects of health and healing: The biopsychosocial model in medicine. https://surgery.wustl.edu/three-aspects-of-health-and-healing-the-biopsychosocial-model/
Engel, G. L. (1997). The need for a new medical model: A challenge for biomedicine. Science, 8(196), 129-136.
Hemrungrojn, S., Charernboon, T., Phanasathit, M., Supasitthumrong, T., Chaipresertsud, P., et al. (2021). Use of the Montreal Cognitive Assessment Thai version (MoCA-Thai) to discriminate amnestic mild cognitive impairment from Alzheimer's disease and healthy controls: Machine learning results. Dementia and Geriatric Cognitive Disorders, 5(2), 183-194.
Muasiri, S., Muangpaisan, W., & Srinonprasert, V. (2011). Comparison of the MoCA-T and MMSE-Thai 2002 in screening for mild cognitive impairment and Alzheimer’s disease in the Thai elderly. Journal of the Medical Association of Thailand, 94(10), 1267-1274.
Stern, Y. (2012). Cognitive reserve in ageing and Alzheimer's disease. The Lancet Neurology, 11(11), 1006-1012. https://doi.org/10.1016/S1474-4422(12)70191-6
Wayne, W. D. (1995). Biostatistics: A foundation of analysis in the health sciences (6th ed.). John Wiley & Sons, Inc.
